«Οι γονείς μας το ξέρουν»

Όλο και περισσότερες νέες λεσβίες και γκέι αποφασίζουν να υπερασπίσουν την αξιοπρέπειά τις και να διεκδικήσουν τον σεβασμό των άλλων λέγοντας την αλήθεια για την εαυτή τις

.....

Οταν οι γονείς κλείνουν την πόρτα
........
Η 22χρονη Φωτεινή, φοιτήτρια Φυσικοθεραπείας, μεγάλωσε στο Ναύπλιο. Ισχυρίζεται ότι εννέα ετών συνειδητοποίησε ότι της αρέσουν τα κορίτσια: «Παρατήρησα ότι αυτό που αισθάνονταν οι φίλες μου για τα αγοράκια εγώ το αισθανόμουν για εκείνες». Στα 15 της, ύστερα από ένα τυχαίο γεγονός, αναγκάστηκε να το αποκαλύψει στη μητέρα της: «Εκείνη δεν το αποδεχόταν, θεωρούσε ότι περνώ μια φάση και ότι θα μου περάσει. Δεν ήθελε να το μάθει η κοινωνία στο Ναύπλιο». Εγιναν πολλοί τσακωμοί στο σπίτι. Η ίδια δεν το έχει πει ακόμη στον πατέρα της. Ελπίζει να μιλήσει ανοιχτά σε όλη την οικογένεια σύντομα: «Όλες φέρνουν τους συντρόφους τις στο σπίτι στις γιορτές και εγώ δεν μπορώ. Με καταπιέζει αυτό. Δεν μπορώ να υποκρίνομαι. Θέλω να τους γνωρίσω την κοπέλα μου». Μπορεί η αποδοχή των φιλενάδων της να την παρηγορεί, αλλά για τη Φωτεινή η γαλήνη θα επέλθει με την αποδοχή από την οικογένειά της.
...............

Τι λένε οι ειδικές

Σύμφωνα με το βιβλίο «Η νέα λεσβία έφηβη» των εκδόσεων του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, οι περισσότερες αποκαλύπτουν τον προσανατολισμό τις στον στενό κύκλο τις λίγο πριν ή λίγο μετά την αποφοίτησή τις από το λύκειο. Οι λεσβίες έχουν την πρώτη ερωτική επαφή κατά μέσο όρο στα 16 και τα αγόρια όταν γίνονται 14. Η μέση ηλικία στην οποία αρχίζουν να νιώθουν έλξη για το ίδιο φύλο είναι τα δέκα χρόνια. Τα κορίτσια τείνουν να το συνειδητοποιούν έναν χρόνο αργότερα από τα αγόρια. Τις στατιστικές αυτές επικυρώνουν με τις αφηγήσεις της Φωτεινής, του Στέφανου, του Βαγγέλη.

Παρενόχληση στο σχολείο

Αναζήτησα την Ελενα, υπεύθυνη επικοινωνίας της ομάδας υποστήριξης Lbtiq νέων «Colour Youth»: «Δεν υπάρχουν έρευνες σχετικά με το τι συμβαίνει με την παρενόχληση μαθητριών στα σχολεία. Ως ομάδα “Colour Youth” δεν έχουμε βρει καμία έρευνα και θεωρώ ότι είναι ενδεικτικό της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας το γεγονός ότι δεν μας απασχολεί ως θέμα». Στις Ην. Πολιτείες φαινόμενα παρενόχλησης έγιναν γνωστά τα τελευταία χρόνια, διότι πολλά περιστατικά έχουν οδηγήσει σε αυτοκτονίες μαθητριών. «Μέχρι και ο Ομπάμα έφτασε σε σημείο να μιλήσει για το θέμα» επισημαίνει η Ελενα.

....... Επιστημόνισες εξηγούν ότι η λεσβοφοβία μπορεί να προκαλείται από τάση λεσβιακότητας, η οποία δεν γίνεται αποδεκτή από το πρόσωπο. Σύμφωνα με επιστημονική έρευνα του καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ, Ρίτσαρντ Ράιαν, η οποία δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 2012 στο «Journal of Personality and Social Psychology», «όσες αισθάνονται έντονα λεσβοφοβικά αισθήματα πρέπει να κάνουν μια συζήτηση με την εαυτή τις».

Οι αλήθειες των άλλων

Η Φωτεινή γνωρίζει ότι η σεξουαλική της ταυτότητα είναι εμφανής. Φοράει ανδρικά ρούχα, επειδή νιώθει άνετα μέσα σε αυτά. Στην εφηβεία φορούσε γραβάτες, τιράντες και κοστούμια. Οταν ήταν 18 ετών έκοψε τα μαλλιά της κοντά. Ωστόσο, την ενοχλούν τα στερεότυπα: «Δεν είμαστε όλες αγοροκόριτσα, ούτε συμμετέχουμε σε ερωτικά τρίγωνα με άνδρες. Οι λεσβίες παραμένουμε γυναίκες, ό,τι και αν δείχνουμε στον έξω κόσμο. Ούτε γκέι είναι αυτός που μιλάει με λεπτή φωνή. Δεν είναι όλες σεξομανείς και καθόλου μονογαμικές-οί». Στη Φωτεινή αρέσει ο τύπος της γυναίκας που θα περιποιηθεί την εαυτή της, που θα φορέσει φόρεμα και γόβες, η γυναίκα που έχει ο άνδρας στο μυαλό του: «Υπάρχουν κορίτσια τόσο θηλυκά, που δεν διανοείσαι ότι είναι λεσβίες».
......................
Εξηγεί ο Βαγγέλης, θυμάται μια δήλωση του Κρίστοφερ Χίτσενς ότι «η λεσβιακότητα, ομοφυλοφιλία δεν είναι μια άλλη μορφή σεξ, είναι μια άλλη μορφή αγάπης». Μόλις το 1973 η American Psychological Association (Αμερικανική Ενωση Ψυχολογίας) αφαίρεσε την λεσβιακότητα από τον κατάλογο των ψυχικών ασθενειών, στον οποίο είχε προστεθεί λόγω της επικράτησης ισχυρών κοινωνικών και θρησκευτικών προκαταλήψεων. Σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, η λεσβιακότητα δεν είναι ψυχική ασθένεια, επειδή οι άνθρωποι που αισθάνονται την έλξη για το ίδιο φύλο δεν μεταπίπτουν σε κατάσταση σύγχυσης ούτε γίνονται επικίνδυνες για τις άλλες-ους
– δύο χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν την κόκκινη γραμμή μεταξύ ψυχικής υγείας και ψυχικής ασθένειας.

Ασφαλώς, ο σεξουαλικός προσανατολισμός παραμένει αντικείμενο έρευνας ψυχολόγων και βιολόγων. Δεν υπάρχει απλή απάντηση για ποιον λόγο γεννιέται καμιά λεσβία. Ερευνες οδηγούν σε αντιφατικά ευρήματα: γονιδιακοί, ορμονικοί παράγοντες ή κοινωνικές επιρροές; Σε συνέδριο στο ψυχαναλυτικό κέντρο Anna Freud του University College London (UCL), υποστηρίχθηκε ότι «η λεσβιακότητα θεωρείται φυσιολογική παραλλαγή στη σεξουαλική ανάπτυξη. Παρατηρείται και στο ζωικό βασίλειο. Η σεξουαλική επιθυμία είναι αυτή καθαυτή ανεξιχνίαστη. Η διαστροφή κρίνεται από το πώς χρησιμοποιείς το αντικείμενο του πόθου σου, όχι από το ποιο είναι αυτό».

...................


Τα αποσπάσματα της είδησης τα βρήκαμε στις 11.5.12 στην εφημερίδα το Βήμα στην http://www.tovima.gr/vimagazino/views/article/?aid=457206#.T8z45KEXic4.facebook

πηγή: lesbian bi mafia

Συμβουλές ραντεβού για λεσβίες μαμάδες

Είτε έμεινες πρόσφατα μόνη και έχεις παιδιά από μια προηγούμενη λεσβιακή σχέση, είτε πρόσφατα ανοίχτηκες, το να έχεις παιδιά κάνει τα ραντεβού πιο πολύπλοκη υπόθεση. Πώς θα βγεις ραντεβού όταν είσαι μια ελεύθερη λεσβία μαμά; Να μερικές ιδέες:
Γνωστοποίησε στους ανθρώπους πως θέλεις να βγεις ραντεβού
Πες το στους φίλους και τους συναδέλφους σου ότι ψάχνεις να γνωρίσεις κάποια. Ρώτησε για να μάθεις αν θα ήθελαν να σε γνωρίσουν σε κάποια που θα μπορούσες να βγεις.
Πήγαινε εκεί που υπάρχουν και άλλες λεσβίες μητέρες
Πώς μπορείς να συναντήσεις κάποια, όταν μόλις έχεις χρόνο για την εργασία σου, κρατάς τα παιδιά, μαγειρεύεις, καθαρίζεις και έχεις όλες τις άλλες υποχρεώσεις σου; Μπορεί να είναι ένας αγώνας, αλλά αν θέλεις να γνωρίσεις κάποια, πρέπει να βρεις χρόνο. Ένα από τα καλύτερα μέρη μπορεί να είναι ομάδες με άλλες λεσβίες μητέρες. Όχι μόνο για να παίζουν τα παιδιά σου με άλλα παιδιά που έχουν επίσης γονείς του ίδιου φύλου, αλλά για να έχεις την ευκαιρία να συναντήσεις μερικούς νέους φίλους που περνούν το ίδιο πράγμα με εσένα.
Πήγαινε εκεί που πηγαίνουν λεσβίες γυναίκες
Αν θέλεις να συναντήσεις λεσβίες, πήγαινε εκεί όπου υπάρχουν λεσβίες. Εδώ είναι μερικοί τρόποι για να γνωρίσεις λεσβίες.
Δημοσίευσε μια προσωπική αγγελία
Σε αυτήν βάλε πράγματα για τα οποία ενδιαφέρεσαι.
Το ραντεβού σου ταιριάζει.
Σίγουρα, τα παιδιά σου έρχονται πρώτα, αλλά το ραντεβού είναι κάτι που κάνεις για τον εαυτό σου. Πάρε μια μπέιμπι σίτερ και πήγαινε να περάσεις καλά. Τα παιδιά σου μπορεί να έχουν συναισθήματα για το ραντεβού σου, μπορεί να σημάνει σε αυτά ότι δε θα συμφιλιωθείς με την προηγούμενη σύντροφό σου. Ή μπορεί να ζηλέψουν που θα περάσεις χρόνο μακριά από αυτά. Όταν για πρώτη φορά βγεις ραντεβού, δεν είναι απαραίτητο τα παιδιά σου να γνωρίζουν ότι αυτό είναι που κάνεις. Απλά πες τους ότι βγαίνεις με φίλους για να περάσεις καλά. Είναι καλό για τα παιδιά σου να σε βλέπουν να απολαμβάνεις τη ζωή σου.
Το να παίζεις λιγάκι δεν είναι κακό
Μπορείς να συναντήσεις κάποια που να ξέρεις ότι δεν έχει τη στόφα της συντρόφου, αλλά σε ελκύει ούτως ή άλλως. Αυτό είναι ωραίο! Ακριβώς επειδή είσαι μια υπεύθυνη μαμά, δε σημαίνει ότι θα πρέπει να μπεις αμέσως σε μια σοβαρή σχέση. Διασκέδασε, παίξε και βγες με περισσότερα από ένα άτομα, εάν θέλεις!
Συγκράτησε τον εαυτό σου από τα στερεότυπα
Για τις λεσβίες είναι τόσο εύκολο να ερωτευθούν πολύ και γρήγορα. Αλλά όταν τα παιδιά εμπλέκονται είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μην μπει στη μέση μια νέα αγάπη πάρα πολύ σύντομα. Οι ειδικοί συμβουλεύουν να περιμένεις τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την εισαγωγή μιας νέας συντρόφου στα παιδιά σου.
Κάνε τη γνωριμία φιλική προς τα παιδιά
Όταν έρθει η ώρα να φέρεις τη νέα σου σύντροφο στο σπίτι, ανάλογα με την ηλικία των παιδιών σου, σχεδίασε να την γνωρίσεις σε μια αίθουσα για παγωτό, μια πιτσαρία ή κάποιο μέρος που να ξέρεις ότι αρέσει στα παιδιά σου. Είναι καλύτερο να την παρουσιάσεις πρώτα ως φίλη.
Να κοιμάσαι στο σπίτι της
Αρχικά, αν κοιμάσαι με μια γυναίκα που βγαίνεις, είναι καλύτερο να το κάνεις στο σπίτι της ή μια νύχτα που τα παιδιά δε θα είναι στο σπίτι.
Διασκέδασε!
Θυμήσου, ο μακροπρόθεσμος στόχος του ραντεβού μπορεί να είναι να βρεις μια μόνιμη σύντροφο, αλλά βραχυπρόθεσμα στόχος σου θα πρέπει να είναι να βγεις έξω και να διασκεδάσεις γνωρίζοντας νέους ανθρώπους. Φλέρταρε, χόρεψε, εξερεύνησε νέα ενδιαφέροντα και μάθε μερικά νέα πράγματα για τον εαυτό σου. Καλή διασκέδαση!
Πηγή: http://lesbianlife.about.com/od/lesbiandating/qt/MomDating.htm
αναδημοσίευση: less and more

Έρευνα: 1 στους 5 ομοφοβικούς είναι… ομοφυλόφιλος (και δεν το παραδέχεται)

by Niki Lyberis

Hot Spot, Life | Δημοσιευμένο στις 30 Απρ 2012

---

Δεν λέμε ότι, όταν κάποιος μισεί κάτι, κατά βάθος το επιθυμεί; Το ενδεχόμενο οι σκληροί πολέμιοι της ομοφυλοφιλίας να είναι ομοφυλόφιλοι οι ίδιοι, ή τουλάχιστον να έχουν κάποια τέτοια τάση αλλά να το κρύβουν για προσωπικούς, κοινωνικούς ή οικογενειακούς λόγους, το έχουμε αντιληφθεί σε πολλές περιπτώσεις και έχει ειπωθεί ως εικασία. Να όμως που ήρθαν οι επιστήμονες να το θεμελιώσουν.
Στο Journal of Personality and Social Psychology, δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα 6 παράλληλων ερευνών που πραγματοποιήθηκαν σε ΗΠΑ και Γερμανία, χρησιμοποιώντας ως δείγμα 784 φοιτητές. Αρχικά, ζητήθηκε από τους φοιτητές να κατατάξουν τους εαυτούς όσον αφορά τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό, από το 1 (εντελώς gay) έως το 10 (εντελώς straight). Έπειτα, οι επιστήμονες υπέβαλαν τους φοιτητές σε ένα test, σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, το οποίο προσδιορίζει τον σεξουαλικό προσανατολισμό του ατόμου. Πώς;
Τα άτομα που κάνουν αυτό το τεστ υποβάλλονται στην εξής διαδικασία. Αρχικά τους δείχνουν εικόνες που σχετίζονται πάρα πολύ με την ομοφυλοφιλία ή την ετεροφυλία, δηλαδή λέξεις όπως «ομοφυλόφιλος» ή «εικόνες από straight ή gay ζευγάρια» κλπ) κι έπειτα τους ζητείται να κατατάξουν τις εικόνες αυτές στην κατάλληλη κατηγορία, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Υπάρχει όμως άλλο ένα στοιχείο.
Όσο γινόταν η προβολή αυτών των εικόνων, προβάλονταν και οι λέξεις «εγώ» και «άλλοι» για 35 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Χρόνος ικανός για να τις αναγνωρίσει ο άνθρωπος υποσυνείδητα, αλλά όχι συνειδητά. Η θεωρία σε αυτό λέει πως αν η λέξη «εγώ» προηγείται από λέξεις ή εικόνες που αντικατοπτρίζουν τον πραγματικό σεξουαλικό μας προσανατολισμό, οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε αυτό το τεστ θα τοποθετήσουν πιο γρήγορα αυτές τις εικόνες στη σωστή κατηγορία, απ’ ότι αν η λέξη «εγώ» προηγείται από εικόνες που δεν συνάδουν με τον προσανατολισμό τους. Η τεχνική αυτή εφαρμόζεται και σε άλλες περιπτώσεις, όπως παραδείγματος χάριν για να «μετρηθεί» ο υποσυνείδητος ρατσισμός και προσφέρει πολύ αξιόπιστα αποτελέσματα, όπως λένε οι επιστήμονες που προχώρησαν στην δημοσίευση.
Σε σχέση με την εν λόγω έρευνα λοιπόν, περίπου το 20 τα εκατό εκείνων που είχαν αρχικά δηλώσει «εντελώς straight», εμφάνισαν πολύ έντονες ενδείξεις έλξης προς το ίδιο φύλο. Επίσης, αυτοί που δήλωσαν «εντελώς straight» και από το τεστ φάνηκε πως έχουν έλξη προς το ίδιο φύλο, είναι εκείνοι που «σε σχέση με τους υπόλοιπους, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να υποστηρίξουν ομοφοβικές πρακτικές ή αυστηρότερες ποινές σε εγκληματίες με το σκεπτικό ότι είναι gay».
Οι επιστήμονες σε σχετική δημοσίευση στην εφημερίδα New York Times τονίζουν πως αυτό ΔΕΝ σημαίνει πως όλοι όσοι αντιτίθενται στους ομοφυλόφιλους είναι οι ίδιοι ομοφυλόφιλοι. Μερικοί, όμως, από αυτούς που αντιτίθενται στην ομοφυλοφιλία είναι πιθανόν να είναι άνθρωποι που παλεύουν με ένα μέρος του εαυτού τους. Άνθρωποι που έχουν καταπιεστεί και έχουν υποφέρει από έλλειψη αποδοχής.
Πηγές: The New York Times, Gizmodo, American Psychology Association
Φώτο: Ευρωπαϊκή Ένωση

Έρευνα της Diva magazine για το σεξ των λεσβιών

Έρευνα για το Σεξ 2012: Τα αποτελέσματα
Τι μας είπατε για τη σεξουαλική ζωή σας;

Τον περασμένο μήνα, αποφάσισαμε να σας πλησιάσουμε και να επικοινωνήσουμε προσωπικά μαζί σας. Μη αρνούμενες να μπούμε στο θέμα, θελήσαμε να δούμε τι συμβαίνει πάνω κάτω στις κρεβατοκάμαρες, στα μπάνια, στις κουζίνες σας, στα πάρκα, στα κλάμπ, στις πισίνες-σάουνες, στα γυμναστήρια κλπ κλπ:

Έρευνα της DIVA για το Σεξ 2012. Πάνω από 2.500 από εσάς πήραν μέρος στην online έρευνα της divamag.co.uk - καθιστώντας την μία από τις μεγαλύτερες έρευνες που κάναμε ποτέ. Τώρα, έχοντας περιπλανηθεί στα αποτελέσματα, η συμπεριφορά σας στη κρεβατοκάμαρά σας είναι εδώ σε μαύρο και άσπρο.

Πρώτα απ 'όλα: τα γεγονότα.
Θέσαμε 16 διερευνητικές ερωτήσεις, που κυμαίνονται από το πώς καθορίζεστε σεξουαλικά (λεσβίες, αμφισεξουαλικές, πανσεξουαλικές-pansexual) με το γούστο σας στην πορνογραφία, πώς αξιολογείτε τις επιδόσεις της συντρόφισάς σας και πόσο συχνά επιδίδεστε σε αυτή τη τελευταία πράξη ανεξαρτησίας: την αυτοικανοποίηση. Επιθεωρήσαμε επίσης τις συστροφές σας, τις ανησυχίες σας και την ποιότητα, την ποσότητα ισορροπίας για να δείτε ακριβώς που στέκεστε όσον αφορά το σεξουαλικό φάσμα. Και παρόλο που ορισμένα από τα αποτελέσματα ήταν προβλέψιμα, άλλα ήταν μια αποκάλυψη.

Τα πρώτα ευρήματα της έρευνας του σεξ; Ας ξεκινήσουμε με τα καλά νέα: μαζικά, κάνετε περισσότερο σεξ τώρα από ό,τι πριν από πέντε χρονιές. Σχεδόν το 44% δηλώσατε ότι απολαμβάνετε περισσότερο το να κάνετε έρωτα, πιο συχνά, από ό,τι το 2007. Δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος των ερωτηθεισών ήταν μεταξύ 18-34 ετών, πολλές από τις οποίες είναι στο διαδίκτυο ή στη σκηνή, τα πρώτα χρόνια του ρομαντισμού και η δημόσια εκ-δήλωση μπορεί να βοηθήσουν ώστε να εξηγηθεί η ανοδική πορεία.

Εν τω μεταξύ, το 21% από εσάς είστε εξίσου ικανοποιημένες - αφού κάνετε το ίδιο συχνά σεξ σε σύγκριση με το παρελθόν. Από την άλλη πλευρά, το 35% απολαμβάνετε λιγότερα. Ο λόγος για αυτό; Σχεδόν το μισό από αυτές είστε σε μια μακροχρόνια σχέση. Το 34% ρίχνετε το φταίξιμο στο ότι είστε χωρίς σχέση, ενώ σχεδόν το 25% από αυτό είτε παραδέχεστε ότι η σεξουαλική επιθυμία σας, είναι χαμηλότερη ή η σωματική οικειότητα είναι απλά λιγότερο σημαντική. Το 90% θα θέλατε να κάνετε σεξ τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, ενώ 49% αναφέρετε ότι έχετε πετύχει αυτό το ιδανικό.

Διαβάστε τα υπόλοιπα αποτελέσματα της έρευνας στο τεύχος Μαΐου της Diva.


Την είδηση την βρήκαμε στις 26.3.12 και την μεταφράσαμε από την Diva magazine στην http://www.divamag.co.uk/category/news/may-issue-sex-survey-results.aspx
αναδημοσίευση lesbian bi mafia

5 απαντήσεις για τον πόνο στο μαστό

Ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία του σώματός μας, ο μαστός, μπορεί να παρουσιάσει πολλές φορές έντονο πόνο. Τι μπορεί να σημαίνει;
Γιατί πονάω ανάμεσα στις περιόδους;
Η πιο συνήθης αιτία που προκαλεί πόνο στο στήθος στις γυναίκες (ή αλλιώς μαστοδυνία) είναι η μείωση της παραγωγής της προγεστερόνης, μιας ορμόνης που ασκεί… προστατευτική δράση στο γυναικείο οργανισμό. Η έλλειψη της προγεστερόνης όμως συμβάλλει στην απελευθέρωση των οιστρογόνων, τα οποία ευθύνονται για την ευαισθησία που μπορεί να παρουσιάσουν οι μαστοί. Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι περισσότερες από εμάς στη μέση του κύκλου μας, και κυρίως στο τελευταίο δεκαήμερο πριν από την επόμενη περίοδο, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να νιώσουμε κάποια στιγμή πόνο. Πολλές φορές ο πόνος αυτός μπορεί να είναι συνεχόμενος και να μειώνεται μετά την περίοδο αλλά να διατηρείται για κάποιους μήνες.
Γιατί πονάω σε ένα συγκεκριμένο σημείο;
Πολλές φορές ο πόνος επικεντρώνεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο του μαστού. Αν λοιπόν η γυναίκα τον περιγράφει σαν σουβλιά και μπορεί να τον εντοπίσει σε αυτό το σημείο, τότε τις περισσότερες φορές πρόκειται για νευρόπονο και ο μαστός δεν παρουσιάζει κάποια παθολογία. Η εξήγηση του φαινομένου είναι απλή, καθώς πίσω από το μαστό, στο θωρακικό τοίχωμα, υπάρχουν νεύρα τα οποία «χτυπούν» στο στήθος.
Τι άλλο μπορεί να φταίει;
Ο πόνος στο στήθος μπορεί να αποτελεί ένδειξη μιας ή περισσότερων κύστεων, φλεγμονής, ιναδενώματος (καλοήθης διόγκωση μέσα στο μαστό) αλλά και κακοήθειας. Γι’ αυτό καλό είναι να του δίνουμε την απαραίτητη προσοχή.
Τι πρέπει να κάνω αν ο πόνος δεν σταματά;
Αν ο πόνος δεν υποχωρεί, θα πρέπει να επισκεφτείτε αμέσως τον γιατρό σας, καθώς όσο το πρόβλημα χρονίζει τόσο περισσότερο εγκαθίσταται.
Πώς θα φύγει;
Ανάλογα με την κάθε περίπτωση χορηγείται και η κατάλληλη θεραπεία που συνήθως είναι φαρμακευτική. Σε ό,τι αφορά τις κύστες ωστόσο, αν αυξηθούν σε μέγεθος, ίσως χρειαστεί να γίνει κάποια παρακέντηση ή αφαίρεση. Αν πάλι υπάρχει υποψία κακοήθειας, ο γιατρός συστήνει μαστογραφία και, αν απαιτείται μεγαλύτερη διερεύνηση κάποιου όγκου, θα πρέπει να γίνει υπέρηχος.
info
Όταν ο πόνος στο στήθος οφείλεται σε ορμονική διαταραχή, μπορεί να συνοδεύεται από πρήξιμο και έντονη ευαισθησία. Γι’ αυτό και η γυναίκα μπορεί να ενοχλείται ακόμη και με ένα απαλό άγγιγμα.
Της Φλώρενς Τοκατλιάν
Με τη συνεργασία του Σαράντη Κωστίκογλου, μαιευτήρα – χειρουργού γυναικολόγου, διδάκτορα Πανεπιστημίου Αθηνών
www.myworld.gr

Αρέσουν σε όλες τις λεσβίες τα dildo;

Της Kathy Belge, About.com Guide

Το dildo είναι ένα σεξουαλικό παιχνίδι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κολπική, στοματική ή πρωκτική διείσδυση. Τα dildo αρέσουν σε όλες τις λεσβίες; Πρέπει να σας αρέσει το σεξ με strap-on για να είστε λεσβία;

Σε ορισμένες λεσβίες αρέσει το σεξ με διείσδυση, είτε με dildo, είτε με δονητή, με δάχτυλα, με τα χέρια ή κάποιο άλλο αντικείμενο. Σε άλλες δεν αρέσει καθόλου η διείσδυση. Σε κάποιες λεσβίες αρέσει να φορούν το dildo και να είναι η ενεργητικές σύντροφοι ή 'από πάνω' και ποτέ δε θέλουν ένα τέτοιο μέσα τους. Άλλες προτιμούν το αντίθετο.

Έτσι λοιπόν όχι, δεν αρέσει σε όλες τις λεσβίες το σεξ με dildo. Το να είσαι λεσβία δεν έχει να κάνει με το τι σεξουαλικές πρακτικές που ασκείς ή δεν ασκείς, αλλά μάλλον με το με ποιον θέλεις να έχεις σεξουαλικές σχέσεις. Οι λεσβίες είναι γυναίκες που συναισθηματικά και σεξουαλικά έλκονται από άλλες γυναίκες. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να είσαι λεσβία και πολλοί τρόποι να εκφράσεις τη σεξουαλικότητά σου ως λεσβία.

Πηγή: http://lesbianlife.about.com/od/lesbiansex/f/LesbiansAndDildos.htm

Συμβουλές για το σεξ, σε νέες ερωμένες

Συμβουλές σε ερωμένες για το σεξ την πρώτη φορά

Της Kathy Belge, About.com Guide

"Είμαι στην πρώτη σχέση του ίδιου φύλου με μια γυναίκα με την οποία είμαι απόλυτα ερωτευμένη. Είμαστε και οι δύο ετεροφυλόφιλες. Όταν τα πράγματα πρωτοξεκίνησαν, ήμουν πολύ ντροπαλή και προχωρούσα πολύ αργά και δεν έκανα πολύ θόρυβο. Από τότε, έχω χαλαρώσει και τώρα όσο περισσότερα πράγματα κάνουμε, τόσο πιο άγρια και πιο δυνατά λειτουργώ και της αρέσει να είμαι έτσι.

Το πρόβλημα είναι πως αισθάνομαι ότι δεν την ευχαριστώ τόσο πολύ, όσο αυτή εμένα. Μπορώ να την φέρω σε οργασμό, αλλά μόνο με την εκτέλεση στοματικού έρωτα, ή με τρίψιμο. Μου αρέσει πολύ να κατεβαίνω σε αυτήν, αλλά φοβάμαι ότι θα γίνει βαρετό μετά από λίγο, αφού αυτοί είναι οι δύο τρόποι με τους οποίους την προσεγγίζω, μισεί τη διείσδυση και δεν ερεθίζεται σε μεγάλο βαθμό, από την περιοχή του στήθους. Υπάρχει κάτι άλλο που μπορώ να κάνω για να ευχαριστήσω τη σύντροφό μου; Την έχω ρωτήσει, αλλά είναι ντροπαλή και δε μου λέει τι να κάνω.

Νέα στον έρωτα"

Αγαπητή νέα στον έρωτα:

Πρώτα απ 'όλα, ο μόνος τρόπος που πρόκειται να πετύχει αυτό είναι εάν έχετε καλή επικοινωνία. Ναι, το να μιλάμε για το σεξ είναι δύσκολο. Δεν είναι κάτι που διδαχτήκαμε πώς να το κάνουμε. Στην πραγματικότητα, εμείς οι γυναίκες, έχουμε μάθει να μη μιλάμε γι 'αυτό. Είναι δύσκολο να αλλάξουμε.

Λοιπόν, πώς να μιλήσετε για το σεξ, όταν δεν γνωρίζετε καν από πού να αρχίσετε; Ένα καλό ξεκίνημα είναι να πάρετε ένα βιβλίο σχετικά με το λεσβιακό σεξ. Σε αυτό θα βρείτε διάφορες πληροφορίες σχετικά με τον οργασμό, ερωτικά παιχνίδια, την ανθρώπινη σεξουαλική ανταπόκριση, την ανατομία και το ασφαλές σεξ. Αν είστε περισσότερο οπτικοί τύποι, μπορείτε να αναζητήσετε κάποιον οδηγό για λεσβιακό σεξ για να δείτε φωτογραφίες με διαφορετικές σεξουαλικές στάσεις. Μπορείτε να τον κοιτάξετε μαζί και να δείτε τι προκαλεί το ενδιαφέρον σας.

Δεν έχει σημασία από πού να ξεκινήσετε, απλά να αρχίσετε να μιλάτε πριν τα πράγματα γίνουν βαρετά. Εδώ είναι μερικές περισσότερες προτάσεις:

Τρόποι για να διατηρήσετε το σεξουαλικό ενδιαφέρον

Πάρτε μαζί σας στην κρεβατοκάμαρα αισθησιακά φαγητά

Δοκιμάστε τη συνεύρεση σε διαφορετικά σημεία, στη φύση, στην κουζίνα, στο μπάνιο.

Κρατήστε το ρομαντισμό ζωντανό με μουσική, κεριά, πέταλα από λουλούδια στο κρεβάτι

Φλέρταρε μαζί της όλη τη νύχτα, ψιθύριζε στο αυτί της για όλα τα πράγματα που πρόκειται να της κάνεις αργότερα. Αυτή θα ερεθιστεί τόσο, ώστε τη στιγμή που θα φτάσετε στο υπνοδωμάτιο, θα ξεσπάσει.

Μην εστιάζεις μόνο στον οργασμό. Υπάρχουν και πολλά άλλα στο σεξ, εκτός από την κορύφωση. Αφιέρωσε χρόνο σε όλο το σώμα της. Δες πόσο μπορείτε να αντέξετε, μέχρι τον οργασμό.

Δοκίμασε διάφορα παιχνίδια, όπως τα ντίλντο και τους δονητές. Τα ερωτικά παιχνίδια μπορούν να μετατρέψουν μια βαρετή βραδιά, σε διασκεδαστική.

Μην αφήσεις την ανασφάλειά σου να μπει στη μέση. Φαντάσου την εικόνα πώς να την χαλαρώσεις και μετά να την ερεθίζεις πάρα πολύ, αν ένα βράδυ πάρεις εσύ τον έλεγχο της κατάστασης.

Μην ακολουθείς προβλέψιμες πατέντες. Εγώ σε αγγίζω εδώ, εσύ με αγγίζεις εκεί, σου κάνω, μου κάνεις, όλα αυτά γρήγορα γίνονται βαρετά. Πρόσθεσε ποικιλία, ταρακούνησε την κατάσταση.

Το σεξ είναι ένας δρόμος διπλής κατεύθυνσης. Είναι το να δίνεις και να παίρνεις, επικοινωνία και από κοινού συμμετοχή. Μια επιτυχημένη σεξουαλική ζωή απαιτεί ότι και οι δύο προσπαθείτε.

Κυρίως, δεσμεύσου να έχεις μια καλή σεξουαλική ζωή. Δεσμεύσου να μαθαίνεις νέα πράγματα, να δοκιμάζεις νέα πράγματα και να συζητάς αυτά που κάνεις και αυτά που δε σου αρέσουν. Να είσαι τολμηρή!

Πηγή: http://lesbianlife.about.com/od/lesbiansex/qt/NewLovers.htm

Επικίνδυνα τα φιλιά και το σεξ για τους αλλεργικούς

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα (ygeia.tanea.gr, 2-2012)

Για μερικούς πάσχοντες από αλλεργίες, ο έρωτας μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνος, προειδοποιούν αμερικανοί ειδικοί. Και εξηγούν πως όσοι έχουν αλλεργία σε ορισμένα τρόφιμα ή χημικές ουσίες, μπορεί να εκδηλώσουν αλλεργική αντίδραση όταν φιλήσουν ή κάνουν σεξ με το ταίρι τους.

Οι ασθενείς αυτοί σπανίως είναι αλλεργικοί στον/στην σύντροφό τους. Είναι όμως ιδιαιτέρως ευάλωτοι σε ορισμένα πράγματα που εκείνος/εκείνη έχει καταναλώσει ή χρησιμοποιήσει.

Το επακόλουθο είναι να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν συμπτώματα όπως πρήξιμο στα χείλη ή και στον λάρυγγα ακόμα, εξάνθημα, κνησμό και συριγμό.

Σύμφωνα με το Αμερικανικό Κολέγιο Αλλεργιών, Άσθματος & Ανοσολογίας (ACAAI), το 2-3% των ενηλίκων και το 5-7% των παιδιών πάσχουν από αλλεργία σε κάποιο τρόφιμο.

Πολλοί ενήλικες εξάλλου είναι αλλεργικοί σε υλικά όπως το λατέξ (οπότε τα περισσότερα προφυλακτικά αντενδείκνυνται γι’ αυτούς), άλλοι σε χημικές ουσίες που υπάρχουν στα σπερματοκτόνα και στα υγραντικά, ενώ έχουν αναφερθεί ακόμα και περιπτώσεις ανθρώπων που ήταν αλλεργικοί στο σπέρμα.

Χώρια εκείνοι που εκδηλώνουν κνίδωση ή συριγμό εξαιτίας των φυσικών χημικών ουσιών που εκκρίνει το σώμα όταν υπάρχει συναισθηματική έξαψη ή στη διάρκεια της στενής σωματικής επαφής στη διάρκεια του σεξ.

«Αυτού του είδους οι αντιδράσεις μπορεί να είναι πιο συχνές απ’ όσο νομίζουμε, επειδή πολλοί ντρέπονται να τις αναφέρουν», λέει καθηγητής Παιδιατρικής & Ιατρικής δρ Σάμι Μπάχνα, διευθυντής του Τομέα Αλλεργίας & Ανοσολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Λουϊζιάνα και πρώην πρόεδρος του ACAAI.

Για την ποιότητα της ζωής τους, όμως, είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουν τέτοιου είδους προβλήματα, ώστε να εντοπίζεται η αιτία της αλλεργίας και να υποβάλλονται σε θεραπεία, λέει, ώστε να απολαμβάνουν το σεξ.

Τι άλλο μπορούν να κάνουν οι πάσχοντες; Τα περισσότερα αφορούν όσους έχουν τροφική αλλεργία. Πρέπει να ενημερώνουν τους ερωτικούς συντρόφους τους, ώστε εκείνοι να αποφεύγουν την κατανάλωση των τροφίμων στα οποία είναι αλλεργικοί.

Εάν παρ’ όλα αυτά καταναλώσουν το επίμαχο τρόφιμο, πρέπει να αφήσουν να περνάνε 16 έως 24 ώρες πριν φιλήσουν τον έντονα αλλεργικό ερωτικό τους σύντροφο. Στο μεσοδιάστημα πρέπει να βουρτσίζουν καλά τα δόντια τους και να ξεπλένουν το στόμα τους με άφθονο νερό.

Οι προφυλάξεις αυτές είναι απαραίτητες, κατά τον δρα Μπάχνα, επειδή έχουν αναφερθεί περιστατικά ασθενών με αλλεργία στα φιστίκια που εκδήλωσαν το απειλητικό για τη ζωή τους αναφυλακτικό σοκ, επειδή τους φίλησε ο/η σύντροφός τους που είχε καταναλώσει φιστίκια δύο ώρες πριν το φιλί.

Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις, ο/η σύντροφος είχε πλύνει τα δόντια και το στόμα του/της πριν από το φιλί, αλλά ο οργανισμός του/της εξακολουθούσε να παράγει αλλεργιογόνα εξαιτίας των φιστικών – και αυτά πέρασαν στον αλλεργικό ασθενή, με ολέθριες συνέπειες.

Οι γυναίκες που έχουν επαφές και με τα δύο φύλα

Τι αναφέρουν για τη σεξουαλική ικανοποίησή τους οι γυναίκες που έχουν ομόφυλες ερωτικές εμπειρίες;

Μια πρόσφατη μελέτη θέλησε να διερευνήσει τις διαφορές ανάμεσα στις γυναίκες που πάντα κάνουν ετερόφυλο σεξ με εκείνες που είχαν στη ζωή τους εμπειρίες ομόφυλου σεξ (Burri, 2012). Το δείγμα αποτελούνταν από 5.998 γυναίκες ηλικίας 18-49 ετών.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι γυναίκες που είχαν την εμπειρία του σεξ με το ίδιο φύλο ανέφεραν μεγαλύτερη συχνότητα στη σεξουαλική τους δραστηριότητα συγκριτικά με τις γυναίκες που πάντα έκαναν σεξ αποκλειστικά με άνδρες.

Ωστόσο, παρά το ότι είχαν πιο συχνή σεξουαλική δραστηριότητα, ανέφεραν περισσότερο συχνά προβλήματα επιθυμίας και μειωμένη σεξουαλική ικανοποίηση.

Επιπλέον, οι γυναίκες που είχαν ομόφυλη σεξουαλική εμπειρία ανέφεραν σημαντικά μεγαλύτερη δυσφορία από σεξουαλικά προβλήματα συγκριτικά με τις γυναίκες με αποκλειστικά ετερόφυλη σεξουαλική συμπεριφορά.

Πώς εξηγείται η μεγαλύτερη σεξουαλική δυσαρέσκεια;

Ενδιαφέρον προκαλεί το ότι οι γυναίκες που είχαν ομόφυλες σεξουαλικές εμπειρίες στο παρελθόν, αν και δήλωσαν πιο έντονη σεξουαλική ζωή, είχαν χαμηλότερη σεξουαλική ικανοποίηση συγκριτικά με εκείνες που δεν είχαν ποτέ ομόφυλες σεξουαλικές πρακτικές.

Μια ερμηνεία είναι ότι οι γυναίκες με ομόφυλες εμπειρίες δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στη σεξουαλική τους ζωή και την θεωρούν περισσότερο σημαντική για την ποιότητα ζωής τους. Μια άλλη πιθανή ερμηνεία είναι ότι οι γυναίκες με ομόφυλες πρακτικές έχουν μεγαλύτερο άγχος και ανησυχίες γύρω από θέματα που αφορούν στη σεξουαλικότητά τους και τις σχέσεις τους.

Σε κάθε περίπτωση, η μελέτη αυτή δείχνει ότι οι γυναίκες που έχουν κάνει σεξ με γυναίκες βιώνουν μεγαλύτερη σεξουαλική δυσφορία και αναδεικνύει την ανάγκη για ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις που στοχεύουν στη μείωση αυτής της δυσφορίας.

*Η Εύη Κυράνα (www.kirana.gr) είναι ψυχολόγος υγείας, ειδικευμένη σε θέματα σχέσεων και σεξουαλικών δυσλειτουργιών, επιστημονική συνεργάτρια του Κέντρου Σεξουαλικής και Αναπαραγωγικής Υγείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου*

Πηγή: www.tanea.gr

Αναδημοσίευση από: http://www.madata.gr/diafora/health/177278.html

Σε ποια ηλικία είναι νόμιμο το σεξ;

Αν βιάζεσαι να κάνεις σεξ, καλό θα είναι να γεννηθείς σε Ιαπωνία, Μεξικό, Αλβανία και Νιγηρία που το σεξ είναι επιτρεπτό από τα 12 και 13!

Άλλα περίεργα από τη λίστα:

Στο Βατικανό επιτρέπεται από τα 12!

Σε χώρες όπως το Αφγανιστάν, η Αλγερία, η Αγκόλα, το Μπαχρέιν, η Αιθιοπία, η Γκάνα, το Ιράν, το Μαρόκο, το Πακιστάν οι ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές σχέσεις απαγορεύονται.

Στη Ζιμπάμπουε επιτρέπεται το σεξ από τα 12 για ετεροφυλόφιλους αλλά και λεσβίες. Άντρες όμως μεταξύ τους απαγορεύεται!

Το Κουίνσλαντ της Αυστραλίας, πρωτοπόρο, επιτρέπει λεσβιακό σεξ από τα 16 αλλά μεταξύ αντρών από τα 18, ά και με μια υποσημείωση ότι τα 18 είναι το όριο για σεξ από… πίσω, ανεξαρτήτου φύλου.

Στην Τόνγκα και τη Νέα Γουινέα το "από πίσω" απαγορεύεται γενικά σε όλους, κάθε ηλικίας

Στις Φιλιππίνες γενικά το σεξ είναι επιτρεπτό από τα 12, αλλά μόνο αν είναι τσάμπα.

Στο Καμερούν, το Ιράν, το Πακιστάν, το Κατάρ και το Σουδάν το σεξ δεν επιτρέπεται εκτός γάμου.

Α, στην Ελλαδίτσα μας η λίστα τοποθετεί το όριο στα 15, με την υποσημείωση ότι αν ο ομοφυλόφιλος είναι 15, ο παρτενέρ πρέπει να μην είναι πάνω από 17. Νόμιζα ότι και το δικό μας όριο (όπως και στο μεγαλύτερο μέρος της ΕΕ) είναι στα 16, αλλά ποιος ξέρει, μπορεί να άλλαξαν τα πράγματα, ως γνωστόν ως θερμός λαός είμαστε μπροστά και σε αυτό τον τομέα.

Πάντως ο μέσος όρος είναι ο αναμενόμενος για όλους, straight, gay, bi κτλ: Δεκαέξι. Αυτό το νούμερο να 'χεις στο μυαλό σου. Αλλιώς τύπωσε τη λίστα, κάντη σμίκρυνση (θυμήσου τα σκονάκια) και βάλτη μ' ενα συνδετήρα στο διαβατήριο. Για να είσαι πάντα προετοιμασμένος.
ΠΗΓΗ: www.yupi.gr

ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ: «ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΘΗΚΟΝ», «ΦΥΣΙΚΗ» ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ Ή ΕΠΙΛΟΓΗ;

ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ ΩΣ «ΦΥΣΙΚΟΥ» ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Με αφορμή τη ''Γιορτή της Μητέρας'', αναδημοσιεύουμε το αφιέρωμα του ''Εντός Φύλου'' της ΑΥΓΗΣ (6 Μαϊου), το οποίο παρουσιάζει μια σειρά απο φεμινιστικές προσεγγίσεις πάνω στο ζήτημα της μητρότητας ως ενός κοινωνικά κατασκευασμένου ''φυσικού προορισμού'' των γυναικών ο οποίος σηματοδοτεί μια σειρά από συγκεκριμένους έμφυλους ρόλους στα πλαίσια της οικογένειας. Επιπλέον, μέσα από την φυσικοποίηση του φύλου αλλά και την ένταξη της οικογένειας στον ιδιωτικό χώρο, αναπαράγεται η διάκριση ανάμεσα σε ιδιωτικό και δημόσιο χώρο και ο εγκλωβισμός των γυναικών στον ιδιωτικό
Το αφιέρωμα επιμελήθηκαν η Πόπη Πανουτσοπούλου και η Αλίκη Κοσυφολόγου:

Η ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ΩΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ «ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ» Το βασικό στοιχείο που διαφοροποίησε την γυναίκα και την υποβίβασε στην ιεραρχικά δομημένη κοινωνία είναι το οικουμενικό χαρακτηριστικό της μητρότητας.
Από τον τρόπο που σηματοδοτήθηκε η μητρότητα, η αναπαραγωγική δηλαδή ικανότητα της γυναίκας, κυρίως μέσω του κυρίαρχου ιδεολογήματος του ''μητρικού ενστίκτου'' (μιας εγγενούς συγκινησιακής και τρυφερής τάσης της μητέρας προς το ανήμπορο παιδί της), προέκυψε ως κοινωνική πρακτική η φροντίδα και καθορίστηκαν οι έμφυλοι ρόλοι μέσα στην οικογένεια.
Ο κόσμος της φροντίδας (έγνοια, προστασία, θαλπωρή, αυτοθυσία, ασχολία, ντάντεμα κ.α), που φαίνεται να είναι θηλυκοποιημένη έννοια στην κοινωνία μας, συνδέθηκε κατά τρόπο ''φυσικό'' με την γυναίκα και προσδιόρισε την δραστηριότητά της στα πλαίσια της οικογένειας.
Μέσα λοιπόν από την φυσικοποίηση του φύλου οι γυναίκες θεωρήθηκαν οι πιό κατάλληλες για την ανατροφή των παιδιών και ο ρόλος τους κρίθηκε αναντικατάστατος.Έτσι λοιπόν οι γυναίκες κλήθηκαν να υπηρετήσουν μια ''ιερή'' υποχρέωση και ένα κοινωνικό καθήκον με βασικό στοιχείο τους τον εκμεταλλευτικό και καταναγκαστικό χαρακτήρα τους.
Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι μέσω της μητρότητας και της παροχής φροντίδας, δύο εννοιών άρρηκτα συνδεδεμένων, οι γυναίκες απομονώθηκαν στον ιδιωτικό χώρο του σπιτιού (βλ. το εισαγωγικό σημείωμα του αφιερώματος), βίωσαν ηθικά διλήμματα αναφορικά με τα άλλα μέλη της οικογένειας και κυρίως με τα παιδιά και σιγά - σιγά άρχισαν και οι ίδιες να διαμορφώνουν μια ανάλογη ηθική νόρμα, που καθόρισε τη ζωή και τη σκέψη τους, διαποτισμένη από πλούσια συναισθήματα προσφοράς και ανιδιοτέλειας.
Μια ηθική αντίληψη και στάση ασύμβατη με την ωφελιμιστική εκείνη των ανδρών που κυριάρχησαν στον δημόσιο χώρο.
Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της λογικής, διαμορφώθηκαν κοινωνικές αντιλήψεις και πολιτικές, καθορίστηκαν οι μορφές εργασίας και εκπαίδευσης, δικαιολογήθηκαν οι διακρίσεις ανάμεσα στα δύο φύλα, με το επιχείρημα ''μη βλάψουμε την μητρότητα'' και εδραιώθηκε η πατριαρχία, η οποία καθήλωσε τις γυναίκες σε παραδοσιακά προσδιορισμένους ρόλους, που βρίσκονται σε απόλυτη αντιστοιχία με τον ''φυσικό'' προορισμό τους.
Η μεταβιομηχανική ανάπτυξη στη Δ. Ευρώπη, με την επικράτηση νέων συσχετισμών, τόσο σε κοινωνικό όσο και οικονομικό επίπεδο, επέφερε μια νέα κατάσταση και νέους κοινωνικούς ρόλους ανάμεσα στα δύο φύλα.
Η ραγδαία εξέλιξη στην επιστήμη και την τεχνολογία, η σημαντική βελτίωση του επιπέδου εκπαίδευσης και επαγγελματικής ταυτότητας των γυναικών, η αύξηση της συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας και στην κατανομή του εισοδήματος, επέφεραν δομικές αλλαγές στην σύγχρονη κοινωνία.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΡΟΦΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ «ΚΑΚΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ»
Παρά το γεγονός όμως ότι οι γυναίκες σήμερα έχουν βελτιώσει την θέση τους στην κοινωνία, συνεχίζουν να έχουν τον κυρίαρχο ρόλο μέσα στην οικογένεια. Συνεχίζουν να έχουν την ευθύνη όλων των μελών της οικογένειας, την φροντίδα για την σωματική ανάπτυξη, την ψυχολογική και πνευματική υποστήριξη των παιδιών, με αποτέλεσμα οι μητρικές υποχρεώσεις και ιδιαίτερα των εργαζόμενων μητέρων να αυξάνονται συνέχεια.
Το δίλημμα εξακολουθεί και σήμερα να παραμένει, να επιστρέψουν στο σπίτι και να αφοσιωθούν στον ρόλο της ''καλής'' μητέρας, ή να μην κάνουν παιδιά.Κάποιες άλλες γυναίκες διαπραγματεύονται όπως μπορούν τις μητρικές τους υποχρεώσεις και απαιτήσεις της επαγγελματικής τους ζωής, με αποτέλεσμα να φορτώνονται ενοχές και άγχος, αφού το οικογενειακό και ευρύτερο περιβάλλον είναι έτοιμο να τις εγκαλέσει για παραμέληση των παιδιών.
Το βαρύ φορτίο της ολικής ευθύνης της ανατροφής των παιδιών σε συνδιασμό με το γεγονός ότι καλούνται να υπηρετήσουν μια πρακτική ενασχόληση που απαιτεί δεξιότητες και γνώσεις, έχει σαν αποτέλεσμα την ενοχοποίηση και τα πολλά αδιέξοδα.Η καταπίεση της σύγχρονης μητέρας σήμερα, περνάει και μέσα από την επίσημη ενοχοποίηση των διαφόρων ''ειδικών'' επί της μητρότητας που φιλονικούν για την καλή, την κακή, την αδιάφορη κ.α. μητέρα και που καταλήγουν να αναγνωρίζουν ότι όλα τα δεινά του ανθρώπου πηγάζουν από τα παιδικά τραύματα, αφού όλοι οι εν δυνάμει μελλοντικοί θύτες ήταν παραμελημένα και κακοποιημένα παιδιά.Ορίζονται λοιπόν άπιαστα μητρικά πρότυπα, με τα οποία οι γυναίκες καλούνται να αναμετρηθούν καθημερινά, να είναι δηλαδή πάντα διαθέσιμες και αφοσιωμένες στον ρόλο της τροφού για το ''καλό των παιδιών'' και στο τέλος να χρεώνονται και την ανεπάρκεια.
Έτσι, οι γυναίκες σήμερα απογοητευμένες από την διατήρηση των ανισοτήτων των δύο φύλων καταλήγουν να συνδέονται όλο και περισσότερο με την ιδιωτική σφαίρα της ζωής και τη μητρότητα-πεπρωμένο, προσπαθώντας να ανταπεξέλθουν στους πολλαπλούς και αλληλοσυγκρουόμενους ρόλους που τους έχουν ανατεθεί, προκειμένου να ενσωματώσουν με αποδεκτό τρόπο την θηλυκότητά τους.Όσο η κοινωνία θα αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της, όσο το κοινωνικό κράτος, η δημόσια παιδεία και υγεία θα υποβαθμίζονται, τόσο οι γυναίκες θα επωμίζονται και άλλα υπέρογκα για τις πλάτες τους βάρη.
Σήμερα γίνεται μια προσπάθεια για επιστροφή της γυναίκας στον ρόλο της και μιας επανατοποθέτησης της μητρότητας στην καρδιά της γυναικείας μοίρας. Αυτή η θέση, όπως λέει και η Ελιζαμπέτ Μπάντιτερ (γαλλίδα φιλόσοφος-κοινωνιολόγος) είναι μια θέση ξεπερασμένη και αντιδραστική.
Και συνεχίζει λέγοντας, ότι, όταν μιλάμε για την εναρμόνηση οικογενειακών και επαγγελματικών υποχρεώσεων, θα πρέπει να πείσουμε τις μητέρες, ότι τα παιδιά δεν είναι προέκταση του εαυτού τους, είναι εντελώς ανεξάρτητες μονάδες και θα εξελιχθούν με τον τρόπο τους, αν εμείς τους το επιτρέψουμε.
Οι ρόλοι ανήκουν στο θέατρο και όχι σε ανθρώπους με νου και αισθήματα...
Πηγή: «Γυναίκα και Υγεία», Επιμέλεια: Ελένη Κορνάρου - Αναστασία Ρουμελιώτη, Εκδόσεις Παπαζήση.

''ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ''
Η προσέγγιση του χώρου με βάση το φύλο (γυναίκα-σπίτι) είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την φεμινιστική κριτική που ασκήθηκε στο κυρίαρχο ιδεολόγημα των αρχών της Βιομηχανικής Επανάστασης, ότι δηλαδή η θέση της γυναίκας είναι στο σπίτι (κέντρο της συναισθηματικής ζωής), εντάσσεται στη θεωρία των κοινωνικών κατασκευών και κατανοείται ως κατασκεύασμα σκόπιμων ανθρώπινων ενεργειών.
Ο διαχωρισμός του αστικού χώρου σε αυτόν της εργασίας (ανδρική δημόσια σφαίρα ) και αυτόν του σπιτιού (γυναικεία ιδιωτική σφαίρα) είχε καταλυτική επίδραση στη ζωή και στην κοινωνική θέση της γυναίκας.
Η εδραίωση των ιεραρχικών σχέσεων ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, σε συνδιασμό με άλλα χαρακτηριστικά των γυναικών, προσδιόρισαν τη θέση της γυναίκας στον ιδιωτικό και δημόσιο χώρο, διατηρώντας την κυρίαρχη θέση της μέσα στην οικογένεια.
Η κατανομή των ρόλων μέσα στην οικογένεια πραγματοποιείται μέσω του έμφυλου προσδιοριστικού χαρακτηριστικού των μελών της.
Το βασικότερο χαρακτηριστικό διαφοροποίησης είναι το γεγονός ότι οι γυναίκες έχουν την ικανότητα να φέρνουν στον κόσμο παιδιά και αυτή η ικανότητα μεταφράζεται κοινωνικά ως το οικουμενικό χαρακτηριστικό της μητρότητας.Ένα δηλαδή βιολογικό χαρακτηριστικό αποκτά κεντρικό χαρακτήρα και αποτελεί την βάση πάνω στην οποία επιπροστίθεται το κοινωνικό φύλο.Έτσι η μητρότητα κατασκευάζεται σαν ''κάτι'' που υπάρχει πριν η γυναίκα διαμορφωθεί ως τέτοιο και αναδεικνύεται ως κοινός τόπος μιας κοινής και ιστορικής γυναικείας ταυτότητας.
Ο τρόπος αυτός σημασιοδότησης της μητρότητας σημαίνει και τον καθορισμό συγκεκριμένων έμφυλων ρόλων μέσα στα πλαίσια της οικογένειας, δηλαδή προκύπτουν προστάγματα τα οποία οι γυναίκες οφείλουν να επιτελούν, αν επιθυμούν να ενσωματώσουν με αποδεκτό τρόπο την θηλυκότητά τους.Μέσα λοιπόν από την φυσικοποίηση του φύλου, σε συνδιασμό με χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την τρυφερότητα, τον συναισθηματισμό και την φροντίδα, αλλά και την ένταξη της οικογένειας στον ιδιωτικό χώρο, αναπαράγεται η διάκριση ανάμεσα σε ιδιωτικό και δημόσιο χώρο και ο εγκλωβισμός των γυναικών στον ιδιωτικό.Οι γυναίκες θεωρούνται πιό κατάλληλες για την ανατροφή των παιδιών και ο ρόλος τους κρίνεται ως νευραλγικός και αναντικατάστατος.
Η διάκριση αυτή παραμένει ακόμα και μέχρι σήμερα κυρίαρχη, με αποτέλεσμα να επηρεάζει καθοριστικά την διαμόρφωση της ταυτότητας των κοινωνικών ρόλων, αλλά και των καθημερινών πρακτικών των σημερινών γυναικών.Παράλληλα, δεν παύει έμμεσα να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες σκέφτονται, αλλά και αισθάνονται για το περιβάλλον τους, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο οι ίδιες λειτουργούν και σχετίζονται με τον χώρο τόσο τον ιδιωτικό, όσο και τον δημόσιο.
Πηγή: «Δημόσιος χώρος και φύλο», Επιμέλεια: Μαριάννα Ψύλλα, Εκδόσεις Γιώργος Δαρδανός

ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΕΣ ΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ
Μετάφραση: Αλίκη Κοσυφολόγου*
Η κοινωνική διάσταση της μητρότητας αποτελεί θεμελιώδες διακύβευμα της φεμινιστικής θεωρίας και της πολιτικής της πρακτικής στη Βρετανία, στις ΗΠΑ, στην Ιαπωνία ή στην Κίνα.
Οι κριτικές φεμινιστικές προσεγγίσεις της μητρότητας υποστηρίζουν ότι η θηλυκότητα ορίζεται ουσιοκρατικά και στη βάση της υπόθεσης ότι οι γυναίκες έχουν φυσικά ένστικτα, που τις μετατρέπουν σε ανιδιοτελείς τροφούς. Τέτοιες αντιλήψεις μορφοποιούν κοινωνικές πρακτικές που μετατρέπουν τις γυναίκες σε αυτόκλητους παροχείς φροντίδας. Οι θεωρητικές του φεμινισμού υποστηρίζουν ότι τέτοιοι μύθοι είναι κατασκευασμένοι από την πατριαρχία και αναπαράγουν κοινωνικές πρακτικές οι οποίες, αναπόφευκτα, συμβάλλουν στο κοινωνικό αποκλεισμό των γυναικών. Οι σύγχρονες φεμινιστικές προσεγγίσεις πέτυχαν την ευρύτερη δημοσιοποίηση και διάδοση αυτών των προβληματισμών, ωστόσο είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι η σύλληψη της φεμινιστικής προβληματικής για την μητρότητα έχει τις καταβολές της στον φεμινισμό του 20ου αιώνα.
Η γαλλίδα συγγραφέας Σιμόν ντε Μπωβουάρ (1908–1986) υποστήριξε ότι οι γυναίκες διαπαιδαγωγούνται, από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, με την αντίληψη ότι είναι φυσικά προορισμένες για να γεννούν παιδιά. Ακούγοντας μια ζωή για τα «θαύματα της μητρότητας», τα μειονεκτήματα αυτής της κατάστασης – εμμηνόρροια, αδιαθεσίες, ακόμη και η βαρετή επανάληψη της εργασίας στην ιδιωτική σφαίρα – δικαιολογούνται όλα από αυτό το «υπέροχο προνόμιο» των γυναικών να φέρνουν παιδιά στον κόσμο. Με αυτόν τον γλαφυρό τρόπο η Μπωβουάρ έδειξε πόσο επιδραστική είναι αυτή η μορφή κοινωνικοποίησης, ώστε να μπορεί να διαμορφώνει την υποτιθέμενα «φυσική τάση» των γυναικών να «επιλέγουν» την μητρότητα.
Το δεύτερο κύμα του φεμινιστικού κινήματος στις ΗΠΑ (στα τέλη της δεκαετίας του εξήντα) έφερε αυτά τα ερωτήματα στο επίκεντρο. Οι φεμινίστριες υποστήριξαν ότι, διιστορικά, η μητρική εμπειρία έχει οριστεί και καταγραφεί από την πατριαρχική κουλτούρα. Η θρησκεία, η τέχνη, η ιατρική, η ψυχανάλυση και άλλα οχυρά της ανδρικής κυριαρχίας έχουν αντικειμενικοποιήσει την μητρότητα, παραγνωρίζοντας εντελώς τη γυναικεία υποκειμενικότητα και αποσιωπώντας την φωνή των ίδιων των μητέρων. Οι φεμινίστριες ακτιβίστριες επέμειναν στο δικαίωμα των γυναικών της μεσαίας τάξης να δουλεύουν και να συμμετέχουν στην κοινωνική ζωή πέρα από την οικογένεια - (οι γυναίκες της εργατικής τάξης και οι φτωχές γυναίκες δούλευαν ανέκαθεν, ενώ ταυτόχρονα φρόντιζαν τις οικογένειες τους)- , και επίσης επιχείρησαν να καταρρίψουν την άποψη ότι η μητρότητα αποτελεί αναγκαιότητα για κάθε γυναίκα.
Οι φεμινίστριες στη Βρετανία, την Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη επερώτησαν την υπερβολική σημασία που είχε αποδοθεί στη γονιμότητα, επιμένοντας ότι η σύνδεση μεταξύ αναπαραγωγικής διαδικασίας και ανατροφής παιδιών είναι κοινωνικά χειραγωγική και συμβάλλει στον αποκλεισμό των γυναικών από άλλους παραγωγικούς ρόλους. Οι θεωρητικές του φεμινισμού απομυθοποίησαν τον μητρικό ρόλο αποκαλύπτοντας τις κοινωνικές πιέσεις που ασκούνται με απώτερο στόχο τον έλεγχο του γυναικείου σώματος και των παραγωγικών του δυνάμεων. Υποστήριξαν ότι τέτοιες αντιλήψεις περιορίζουν τις δυνατότητες των γυναικών στην ιδιωτική σφαίρα και ταυτόχρονα εμποδίζουν την είσοδο τους στη δημόσια σφαίρα, ενισχύοντας την πατριαρχία.
Αν και οι φεμινίστριες του δεύτερου κύματος δημοσιοποίησαν τα ζητήματα σε σχέση με τη γονιμότητα πιο επιθετικά απ ό,τι πριν, είναι σημαντικό να θυμηθούμε τις πρώιμες προσπάθειες ανάδειξης αυτών των ζητημάτων, οι οποίες έγιναν τη δεκαετία του είκοσι από το κίνημα των σουφραζέττων και να μην ξεχάσουμε την Μάργκαρετ Σάνγκερ (1879–1966), η όποια ίδρυσε τον Αμερικάνικο Σύνδεσμο για την Αντισύλληψη το 1921. Το κίνημα της Σάνγκερ είχε μεγάλη επίδραση στη Βόρεια Αμερική, στη Βρετανία και στην Ινδία αναδεικνύοντας επίμονα το αίτημα του «οικογενειακού προγραμματισμού» ως αναγκαίας συνθήκης για τη διασφάλιση της συμμετοχής των γυναικών στη δημόσια σφαίρα.
Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα οι φεμινιστικές κριτικές είχαν προχωρήσει σε μια διεισδυτική αποδόμηση των υποτιθέμενων φυσικών καταβολών του μητρικού ενστίκτου καθώς και των ειδικών ψυχολογικών χαρακτηριστικών της σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στη μητέρα και στο παιδί. Αυτή η θεματική ανάλυσης είναι κοινή στις φεμινιστικές προσεγγίσεις στην Ευρώπη και στην Αμερική, αλλά και στην Ιαπωνία και στην Ινδία.
Αυτή η τάση εκφράστηκε από τις ιαπωνίδες φεμινίστριες, την δεκαετία του εβδομήντα, με την αμφισβήτηση του bosei (του ενδότερού μητρικού ενστίκτου) και την ανάδειξη των κοινωνικά κατασκευασμένων χαρακτηριστικών του. Επιχείρησαν να δείξουν ότι η κυρίαρχη ταύτιση της θηλυκότητας με την μητρότητα, δηλαδή της μητρότητας ως κάτι φυσικού και ενστικτώδους για τις γυναίκες, αποτελεί μια διαδεδομένη κοινωνική κατασκευή, η οποία πρέπει να καταρριφθεί.
Μητρότητα και φυλετικές διακρίσεις
Ο φεμινισμός και οι αναστοχαστικές θεωρήσεις στο γυναικείο κίνημα στη Β.Αμερική και στην Ευρώπη επίσης απέδωσαν έμφαση στο γεγονός ότι οι αντιλήψεις για τη μητρότητα διαπερνώνται από φυλετικά στερεότυπα και διαμορφώνονται στο πλαίσιο των επικρατουσών κοινωνικών ιεραρχιών. Για παράδειγμα, στη Βόρεια Αμερική, τουλάχιστον μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του εξήντα, τόσο οι αφροαμερικάνες όσο και οι λευκές γυναίκες ενθαρρύνονταν να αντιμετωπίσουν την μητρότητα ως ένα εθνικό - φυλετικό πρόταγμα. Ο συμβολισμός μητέρα – έθνος είχε γίνει συστατικό στοιχείο κάθε εθνικο – πατριωτικού λόγου.
Λογοτεχνικά έργα για την σεξουαλική αφύπνιση όπως για παράδειγμα της της Κειτ Σοπέν (1851–1904) και της Έντιθ Γουάρτον (1862–1937) απεικονίζουν την μητρότητα ως περιοριστική στο ατομικό επίπεδο, όμως φυλετικά αναγκαία. Πάντως, φεμινιστικές προσεγγίσεις στον αμερικάνικο χώρο έχουν δείξει, ότι αρκετές από τις λογοτεχνικές απεικονίσεις της μητρότητας για τις αφροαμερικάνες γυναίκες σπάνια εμφανίζουν τις μητέρες ως ενεργούς κοινωνικούς δρώντες, αλλά κυρίως τις αναπαριστούν ως παθητικά όργανα για την αναπαραγωγή.
Οι φεμινιστικές κριτικές που παράχθηκαν στο χώρο της Νότιας Αφρικής αποδεικνύουν πως οι εθνικιστικοί και πατριαρχικοί λόγοι έχουν χρησιμοποιήσει το στερεότυπο της αφρικανής γυναίκας – μητέρας. Αυτό το στερεότυπο έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για επαινεθούν τα «μοναδικά» προσόντα της προστατευτικότητας και της ανιδιοτέλειας που υποτίθεται ότι χαρακτηρίζουν τις αφρικανές, προσόντα τα οποία πιστεύεται ότι τις αναδεικνύουν ηθικά και πολιτιστικά «ανώτερες» από τις γυναίκες της δύσης. Τέτοιες εθνικιστικές αντιλήψεις διαπερνούν την εθνικιστική ποίηση και πεζογραφία των δεκαετιών πενήντα και εξήντα, όπου η αφρικανή μητέρα παρουσιάζεται να συμμετέχει σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων στην δημόσια και ιδιωτική ζωή.
Από μια άλλη σκοπιά η εθνογραφική έρευνα από την Ασία ως τον Ειρηνικό δείχνει ότι οι τρόποι που βιώνεται η μητρότητα ποικίλλουν αρκετά και εξαρτώνται από τον ιστορικό χρόνο και τις εντόπιες αντιλήψεις. Για παράδειγμα, η εμπειρία της μητρότητας στις αποικιοκρατούμενες κοινωνίες είχε διαμορφωθεί από αποικιακές πολιτικές, ιεραποστολικές επιρροές και την αντιπαράθεση ανάμεσα στη δυτική ιατρική και στις παραδοσιακές μεθόδους για τον τοκετό.
Οι θεωρητικές του φεμινισμού και οι συγγραφείς επερωτούν τις διάφορες αναπαράστασεις και τα κοινωνικά στερεότυπα για τη μητρότητα που υπηρετούν την πατριαρχία και αναπαράγονται μέσω αυτής. Σε κάθε περίπτωση, όμως, είναι χρήσιμο να τονιστεί ότι οι φεμινίστριες δεν απορρίπτουν, ούτε υποβαθμίζουν την μητρότητα.
Ο σκοπός τους είναι να καταρρίψουν τα στερεότυπα, τους μύθους και τις παραδοχές που ωθούν τις γυναίκες στην υιοθέτηση καταπιεστικών ρόλων, ενώ παραγνωρίζονται τα πραγματικά χαρακτηριστικά της εμπειρίας της μητρότητας. Οι φεμινιστικές φωνές επιδιώκουν να απελευθερώσουν την μητρότητα από τους μύθους και τα στερεότυπα που την περιορίζουν σ ένα εξαιρετικά στενό πεδίο, χωρίς να αφήνουν στις γυναίκες καθόλου χώρο για να επιλέξουν και να υλοποιήσουν διαφορετικές ταυτότητες.
*Πηγή : Motherhood and Maternity - Feminist Critiques - Women, Social, Maternal, and Feminists (http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=3232:-l-r-lr-&catid=94:gynaika&Itemid=277#ixzz1KpBYJhgN)

Οι γκέι τουρίστες απορρίπτουν την Ελλάδα

Ο τουρισμός της Ελλάδας απ’ ότι φαίνεται χάνει την ομάδα των ομοφυλόφιλων από τις τάξεις του, μια ομάδα, μάλιστα, που προσφέρει στην τουριστική αγορά τζίρο 140 δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του Bloomberg.
Παρόλο που παλιότερα ομοφυλόφιλοι κατέκλυζαν νησιά όπως η Μύκονος και η Λέσβος, τώρα έχουν αρχίσει να αφαιρούν τους συγκεκριμένους προορισμούς από το πρόγραμμά τους, σύμφωνα με την εταιρία ερευνών που εδρεύει στο Άμστερνταμ OutNow Consulting. Σύμφωνα με έρευνα της εταιρίας Ελλάδα δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των 10 χωρών που πιθανών να επισκεφθούν την επόμενη τριετία ομοφυλόφιλοι από ολόκληρο τον κόσμο.
Σύμφωνα με το Bloomberg η Ελλάδα δεν είναι δημοφιλής προορισμός για τους ομοφυλόφιλους επειδή η ελληνική νομοθεσία δεν αναγνωρίζει δικαιώματα σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια.
Ο Martin Christensen συμπροεδρεύων του εδρεύοντος στις Βρυξέλλες ομίλου προώθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ILGA-Europe δηλώνει στο Bloomberg: «Η νομική κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων δεν επιβαρύνει τον προϋπολογισμό, αλλά βοηθάει πολύ στην τουριστική προώθηση των χωρών που την υιοθετεί».
Οι τρεις δημοφιλέστεροι προορισμοί για τους ομοφυλόφιλους, όπως αναφέρονται στα αποτελέσματα της έρευνας, είναι έξι πολιτείες της ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Υόρκης, η Γαλλία και η Ισπανία.
Όσον αφορά τις πόλεις οι δημοφιλέστεροι προορισμοί είναι η Νέα Υόρκη, το Σίδνεϊ και το Ρίο Ντι Τζανέιρο.
ΠΗΓΗ: dete.gr

Όχι′ στην υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια

Την έντονη αντίθεσή τους στην υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, εκφράζουν οι αναγνώστες του Iatronet.gr.
Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα, τέσσερις στους πέντε θεωρούν ότι κάτι τέτοιο είναι λάθος, ενώ λιγότεροι από ένας στους οκτώ εκτιμούν ότι είναι σωστό.
Συγκεκριμένα, στο ερώτημα εάν 'θεωρείται σωστό να υιοθετούνται παιδιά από ομόφυλα ζευγάρια', το 80% απαντούν 'όχι, είναι λάθος' και μόλις το 13% 'ναι, είναι σωστό'. Το 4% βρίσκουν το θέμα αδιάφορο και το 3% δεν έχουν άποψη.
Θεωρείτε σωστό να υιοθετούνται παιδιά από ομόφυλα ζευγάρια;
Ναι, είναι σωστό : 13,00%
Όχι, είναι λάθος : 80,00%
Μου είναι αδιάφορο : 4,00%
Δεν έχω άποψη : 3,00%

H ζωή των γκέι

Οι φιλίες, ο έρωτας αλλά και οι συνήθειές τους. Οι διαφορές μεταξύ αντρών και γυναικών. Το ντύσιμο, η διασκέδαση, ο ακτιβισμός... και πολλοί μύθοι που καταρρίπτονται. Ακόμα και στο σεξ.

Περίπου το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι ομοφυλόφιλοι, σύμφωνα με έρευνες –δηλαδή, στην Ελλάδα γύρω στο μισό εκατομμύριο άτομα. Άλλα στοιχεία, που δίνουν στη δημοσιότητα ομοφυλοφιλικές οργανώσεις, ανεβάζουν το ποσοστό στο 10%.

Στην πραγματικότητα είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να υπολογίσουμε στατιστικά τους ομοφυλόφιλους. Κι αυτό γιατί πολλοί συνειδητοποιημένοι ομοφυλόφιλοι δεν αποκαλύπτουν ποτέ το σεξουαλικό προσανατολισμό τους, ενώ άλλοι δεν τον παραδέχονται ούτε καν στον εαυτό τους και, προσπαθώντας να έχουν μια «φυσιολογική» ζωή, παντρεύονται άτομα του αντίθετου φύλου και κάνουν παιδιά. Ένα είναι όμως σίγουρο: η ομοφυλοφιλία στη χώρα μας –και όχι μόνο– εξακολουθεί να θεωρείται ταμπού, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι γκέι να ζουν «στο σκοτάδι».

Ακτιβισμός και κώδικες επικοινωνίας

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια αρκετά από τα μέλη της μειονότητας των ομοφυλόφιλων τολμούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Στο γενικό αίτημα να μπορούν να εκδηλώνουν ελεύθερα τις σεξουαλικές προτιμήσεις τους έχουν προστεθεί και άλλα, πιο συγκεκριμένα, όπως το δικαίωμα στο γάμο και η απόκτηση ή υιοθέτηση παιδιών. Μέσα έκφρασής τους, το ίντερνετ, τα ομοφυλοφιλικά έντυπα, η καλλιτεχνική δημιουργία αλλά και φεστιβάλ όπως το Gay pride (Ομοφυλοφιλική περηφάνια), που γίνεται πλέον και στην Ελλάδα.

Παρ’ όλα αυτά πολλοί γκέι εξακολουθούν να παραμένουν αθέατοι. Εύλογα λοιπόν γεννιούνται στους ετεροφυλόφιλους ερωτήματα όπως: ξεχωρίζουν οι γκέι και, αν ναι, πώς; Με ποιον τρόπο αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον και συνάπτουν μεταξύ τους φιλίες ή ερωτικές σχέσεις; Τελικά ένας γκέι είναι πραγματικά «διαφορετικός» στην καθημερινή ζωή του;

Ποιος μίλησε για θηλυπρέπεια;

Το 2001, ο Ιταλός κοινωνιολόγος Μάρτσιο Μπαρμπάλι διεξήγαγε μια έρευνα όπου συμμετείχαν 3.500 ομοφυλόφιλοι. Σύμφωνα με αυτήν, οι ομοφυλόφιλοι δεν έχουν, απαραίτητα, συμπεριφορά ή εμφάνιση που μοιάζει με εκείνη του αντίθετου φύλου. Δηλαδή, δεν είναι όλοι οι γκέι θηλυπρεπείς ούτε όλες οι λεσβίες ανδροπρεπείς. Στην αληθινή ζωή ελάχιστη σχέση έχουν με τις καρικατούρες που δεν λείπουν σχεδόν από κανένα ελληνικό σίριαλ, όπου ο γκέι πάντα φορά φανταχτερά ρούχα, κουνιέται σαν να κάνει πασαρέλα και μιλά με «τσιριχτή» φωνή.

Πού μπορεί λοιπόν ένας γκέι να συναναστρέφεται άλλους ομοφυλόφιλους χωρίς να κινδυνεύει να αποκαλυφθεί ευρέως η σεξουαλική ταυτότητά του; Στα γκέι μπαρ και τις ομοφυλοφιλικές οργανώσεις. Όπως λέει ο Μάριος Α., «πρόκειται για μια πραγματική κοινότητα, η οποία δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς. Αρκετοί ομοφυλόφιλοι συναντιούνται σε πάρτι και εκδρομές των συλλόγων, άλλοι επιλέγουν την ανωνυμία των τσατ στο ίντερνετ. Υπάρχουν και υπαίθρια στέκια σε διάφορα σημεία της Αθήνας, για περιστασιακό σεξ. Οι δύο τελευταίοι τρόποι συνάντησης επιλέγονται κυρίως από ομοφυλόφιλους που κρύβουν την ταυτότητά τους, οι οποίοι μάλιστα συχνά είναι παντρεμένοι».

Μια κοινωνία μέσα στην κοινωνία

Τα πολυάριθμα γκέι μαγαζιά στο Γκάζι και όχι μόνο, οργανώσεις όπως η Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας και η Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα, τα υπαίθρια στέκια απαρτίζουν ένα «διαφορετικό» κόσμο μέσα σε αυτόν των ετεροφυλόφιλων. Ένα δίκτυο όπου οι γκέι γνωρίζονται, διασκεδάζουν αλλά και διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Τα στέκια για ομοφυλόφιλους ανταποκρίνονται στην ανάγκη τους να βρουν ερωτικό σύντροφο αλλά και φίλους που μοιράζονται τις ίδιες εμπειρίες με εκείνους. Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του Βαγγέλη Γιαννέλου, Προέδρου της Ελληνικής Ομοφυλοφιλικής Κοινότητας, σε αφιέρωμα της Ελευθεροτυπίας στις 05/02/2002 για την ομοφυλοφιλία: «Πριν γνωρίσεις άλλους ομοφυλόφιλους, το πιο δύσκολο απ’ όλα είναι η μοναξιά. Πιστεύεις πραγματικά ότι είσαι ο μόνος ομοφυλόφιλος που υπάρχει. [...] Όταν πρωτοπάς σε ένα μέρος όπου συχνάζουν ομοφυλόφιλοι, βρίσκεσαι απότομα ανάμεσα σε πολλούς ανθρώπους σαν κι εσένα και ξαφνικά δεν είσαι πια μόνος. [...] Είναι ανακούφιση να βρίσκεσαι με άτομα που μιλούν την ίδια γλώσσα με εσένα, σ’ ένα χώρο στον οποίο αισθάνεσαι φυσιολογικός, χωρίς να χρειάζεται να απολογείσαι συνέχεια».

Χτίσιμο προσωπικότητας

Η δόμηση μιας ταυτότητας δεν είναι εύκολη υπόθεση για κανένα έφηβο, πόσο μάλλον για τους ομοφυλόφιλους, που καλούνται να συνειδητοποιήσουν τον «ιδιαίτερο» σεξουαλικό προσανατολισμό τους και να συμφιλιωθούν μαζί του. Όπως γράφει ο Πάολο Ριλιάνο, ψυχίατρος στο νοσοκομείο Σαν Κάρλο του Μιλάνο, «κάθε γκέι ή λεσβία, στην ηλικία των 8-9 ετών περίπου, αντιλαμβάνεται ότι ελκύεται από άτομα του ίδιου φύλου –γεγονός που συνειδητοποιεί πιο έντονα κατά την εφηβεία. Τότε κάθε ομοφυλόφιλος έρχεται αντιμέτωπος με ένα ψυχολογικό χάσμα: νιώθει εγκλωβισμένος σε έναν κόσμο από τον οποίο λείπουν τα πρότυπα και τα σημεία αναφοράς. Κι αυτό γιατί, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, οι γονείς του, οι καθηγητές, οι φίλοι που τον περιστοιχίζουν είναι ετεροφυλόφιλοι».

«“Ποιος είμαι;”, “Γιατί είμαι ομοφυλόφιλος;”: δύο ερωτήματα που απασχολούν κάθε γκέι», συνεχίζει ο Ριλιάνο. «Και οι λεγόμενοι “φυσιολογικοί” περνούν μια κρίση ταυτότητας κατά την ενηλικίωση. Ωστόσο εκείνοι ενσωματώνονται σε ένα σαφώς καθορισμένο σύστημα αξιών, από τις οποίες πρέπει απλώς να αποφασίσουν ποιες θα υιοθετήσουν. Κάθε οικογένεια προσφέρει σε ένα ετεροφυλόφιλο αγόρι και ένα κορίτσι πολλά πρότυπα αντρικής ή, αντίστοιχα, γυναικείας συμπεριφοράς. Ο ομοφυλόφιλος στερείται αυτών των σημείων αναφοράς, τουλάχιστον τον πρώτο καιρό που θα συνειδητοποιήσει τη σεξουαλική ταυτότητά του».

Ανάγκη για πρότυπα

«Αρχικά, οι ομοφυλόφιλοι δε νιώθουν “φυσιολογικοί”, επειδή πρέπει να δομήσουν οι ίδιοι την ψυχολογία τους από το μηδέν. Δεν μας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς όχι απλώς δεν αποκαλύπτουν τη σεξουαλική ταυτότητά τους, αλλά συχνά δεν τολμούν να την παραδεχτούν ούτε στον εαυτό τους. Αυτή η δυσχέρεια δεν οφείλεται μόνο στην προκατάληψη του περίγυρου, απορρέει και από μια ψυχολογική διαδικασία την οποία διέρχεται ο ίδιος ο ομοφυλόφιλος. Πολλοί γκέι, για παράδειγμα, νιώθουν την ανάγκη να ντύνονται με επώνυμα ρούχα, για να έχουν τέλεια εμφάνιση και να νιώθουν άνετα», υποστηρίζει ο Ριλιάνο. «Συχνά, έχουν ως είδωλα κάποιες προσωπικότητες (μεταξύ αυτών και ετεροφυλόφιλους), τις οποίες επιλέγουν επειδή ο χαρακτήρας ή ο τρόπος ζωής τους πηγαίνει “κόντρα στο ρεύμα”». Πρόσφατα, βγήκε στη δημοσιότητα μια λίστα με τα πιο αγαπημένα είδωλα των γκέι. Στην πρώτη θέση «φιγουράρει» η τραγουδίστρια Κάιλι Μινόγκ, την οποία ακολουθούν ηθοποιοί μεγάλου διαμετρήματος όπως ο Κάρι Γκραντ, η Μέριλιν Μονρόε και η Όντρεϊ Χέπμπορν.

Ωστόσο, η ομοφυλοφιλία δεν εκφράζεται με κάποιο συγκεκριμένο στυλ, ούτε υπάρχει μια τυπική «γκέι προσωπικότητα». «Η υποτιθέμενη ευαισθησία των γκέι, για παράδειγμα, δεν απορρέει τόσο από κάποια έμφυτα χαρακτηριστικά τους όσο από τη συνήθεια να βλέπουν τα γεγονότα από δύο οπτικές γωνίες: τη δική τους και αυτή της πλειοψηφίας», υποστηρίζει ο Ριλιάνο. Ο μύθος της λεγόμενης «ευαισθησίας των ομοφυλόφιλων» μπορεί να τροφοδοτείται, παραδείγματος χάρη, από τον μη «ορθόδοξο» τρόπο σκέψης, τον αυτοσαρκασμό και το εκκεντρικό γούστο στο ντύσιμο.

Δύσκολοι καιροί για λεσβίες

Τα πράγματα ενδεχομένως να είναι πιο «σκούρα» για τις γυναίκες ομοφυλόφιλους. Στην ελληνική κοινωνία θεωρείται δικαίωμα ενός άντρα να παραμείνει εργένης. Ο κοινωνικός περίγυρος δεν του ασκεί τόσο έντονες πιέσεις να παντρευτεί και να κάνει παιδιά, οπότε μπορεί να αποφύγει αυτό το στερεότυπο ρόλο και να συμβιώσει –άτυπα τουλάχιστον– με το σύντροφό του. Για εκείνες τα πράγματα είναι διαφορετικά, καθώς η γυναικεία φύση είναι στενά συνυφασμένη με τη μητρότητα. Έτσι, κατά κανόνα, από τη στιγμή που μια κοπέλα ολοκληρώνει τις σπουδές της και γίνεται οικονομικά ανεξάρτητη, οι γονείς της περιμένουν ανυπόμονα τη στιγμή που θα παντρευτεί και θα κάνει οικογένεια.

Πέρα όμως από την πίεση του οικογενειακού περίγυρου, οι λεσβίες έχουν να αντιμετωπίσουν και τη λεγόμενη «λεσβιοφοβία», δηλαδή τις κοινωνικές διακρίσεις εις βάρος τους, που απορρέουν από το στερεότυπο της «επιθετικής, άσχημης φεμινίστριας» –στον αντίποδα ενός άλλου προτύπου που προβάλλουν οι πορνοταινίες, αυτού των πανέμορφων γυναικών που επιδίδονται σε λεσβιακό σεξ. Μια διάσταση του φαινομένου περιγράφεται με γλαφυρό και κωμικοτραγικό τρόπο στην μπλογκόσφαιρα της Athens Voice, από μια κοπέλα που υπογράφει ως queerdom: «Πριν από λίγες μέρες είχα μια συζήτηση με μια ετεροφυλόφιλη φίλη μου. Υποστήριζε ότι στον κοινωνικό περίγυρό της ήταν πιο αποδεκτό να είναι κάποιος γκέι άντρας παρά λεσβία για τον εξής λόγο: οι γκέι άντρες είναι πιο χαριτωμένοι, πιο trendy, πας μαζί τους για ψώνια και έχουν πλάκα. Οι λεσβίες είναι άσχημες, χοντρές, ντυμένες με αντρικά ρούχα και δεν έχουν καμία πλάκα».

Πιο πιστές...

Ανάμεσα στους γκέι και τις λεσβίες υπάρχουν διαφορές και σε θέματα σχέσεων: «Μεταξύ των ομοφυλόφιλων αντρών κυριαρχεί η –τυπικά αντρική– λογική του “κυνηγού”, το “ξεμυάλισμα”, οι αντιζηλίες. Και οι σχέσεις συνήθως διαρκούν λιγότερο ή, όταν διαρκούν, γίνονται ανεκτές οι απιστίες. Οι σχέσεις ανάμεσα σε λεσβίες διαρκούν περισσότερο, οι γυναίκες αναζητούν μια σύντροφο για όλη τους τη ζωή, με την οποία μάλιστα συχνά συζούν. Κάποιες από αυτές αποφασίζουν να κάνουν παιδιά, είτε με τη βοήθεια περιστασιακών σχέσεων είτε με τεχνητή γονιμοποίηση, αλλά τα ανατρέφουν στο πλαίσιο της λεσβιακής σχέσης», εξηγεί ο

Ισότιμες σχέσεις

Μακροχρόνιες ή μη, οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις είναι πάντως ισότιμες. Βέβαια στους άντρες υπάρχουν οι διακρίσεις «ενεργητικός» και «παθητικός», τόσο στο στοματικό όσο και στον πρωκτικό έρωτα (στα τσατ ρουμ για ομοφυλόφιλους οι επισκέπτες διευκρινίζουν τον ερωτικό ρόλο που προτιμούν). Όμως δεν υπάρχει «αρχηγός» στη σχέση: και οι δύο έχουν ισότιμη θέση. Συχνά, μάλιστα, η σχέση είναι ευέλικτη και οι σύντροφοι αλλάζουν ρόλους. Και δεν είναι καθόλου δεδομένο το ότι ο πιο θηλυπρεπής θα έχει και το «θηλυκό» ρόλο στο ζευγάρι. Κάποιες φορές, άλλωστε, η συμπεριφορά και των δύο συντρόφων δε διαφέρει σε τίποτα από εκείνη ενός ετεροφυλόφιλου άντρα.

Όπως καταλήγει ο Μάριος Α।, «αν εξαιρέσουμε την ερωτική επαφή, οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις είναι σαν τις ετεροφυλοφιλικές. Οι σύντροφοι έχουν προβλήματα όπως το άγχος της απόδοσης, δυσλειτουργίες στη στύση, έλλειψη ερωτικής επιθυμίας, ζήλια, πείσματα κ.λπ. Τα ίδια, δηλαδή, που αντιμετωπίζει κάθε ζευγάρι».
http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=381651

Οι αλήθειες για τη γυναικεία φιλία

Ένα ρητό λέει ότι 'πραγματικός φίλος είναι αυτός που κατανοεί το παρελθόν σου, πιστεύει στο μέλλον σου και σε αποδέχεται για αυτό που είσαι'. Η φιλία είναι μια σχέση μαγική που επιβεβαιώνει την ανάγκη της ανθρώπινης φύσης για συντροφιά και κοινωνικότητα. Μια σχέση που μπορεί να μας εξελίξει και να μας ολοκληρώσει. Η γυναικεία φιλία όμως έχει πολλές φορές χαρακτηριστεί αδύναμη, προβληματική, ακόμα και ανύπαρκτη.

Πολλά έχουν ειπωθεί για τη γυναικεία φιλία. Κάποιοι πιστεύουν ότι είναι χίμαιρα κι ότι δύο γυναίκες δεν μπορούν να είναι πραγματικές φίλες. Ο ανταγωνισμός, η ζήλια και η ανασφάλεια θα εκδηλωθούν αργά ή γρήγορα και η φιλία θα διαλυθεί. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι η φιλία μεταξύ γυναικών, όχι μόνο υπάρχει αλλά μπορεί να είναι μακροχρόνια και ποιοτική. Ο κάθε άνθρωπος βιώνει διαφορετικές εμπερίες που διαψεύδουν ή επαληθεύουν τις παραπάνω θεωρίες. Ίσως κι εσείς να είχατε φίλες που χάσατε και φίλες παιδικές που είναι ακόμα μαζί σας. Ίσως να αναρωτιέστε τι είναι αυτό που τελικά κάνει τη διαφορά και μια φιλία αντέχει τις δοκιμασίες και το χρόνο. Είναι οι άνθρωποι, το φύλο ή οι περιστάσεις; Τελικά η αλήθεια ίσως να μην είναι τόσο αρνητική όσο νομίζουμε.

Αλήθεια 1^η

Οι αντρικές και γυναικείες φιλίες είναι όντως διαφορετικές

Οι ερευνητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στους άντρες φίλους και τις γυναίκες φίλες η οποία όμως δεν καθορίζει απαραίτητα την ποιότητα της σχέσης. Συγκεκριμένα, έχει βρεθεί, ότι τα δύο φύλα εκφράζουν την οικειότητά τους, με διαφορετικούς τρόπους. Οι άντρες φίλοι τείνουν να εκφράζουν την οικειότητά τους κάνοντας πράγματα μαζί, για παράδειγμα παρακουλουθώντας έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Επίσης, τα θέματα συζήτησης μεταξύ αντρών είναι συνήθως γενικής φύσης και λιγότερο προσωπικά. Οι γυναίκες αντίθετα, εκφράζουν την οικειότητά τους αποκαλύπτοντας πληροφορίες για τις σκέψεις τους, τα συναισθήματά τους και τις σχέσεις τους. Οι άντρες λοιπόν μπορούν να διατηρήσουν μακροχρόνιες φιλίες μιλώντας για πράγματα όπως τα αθλητικά, αυτοκίνητα, computer games και άλλα θέματα ίδιου τύπου χωρίς να θεωρούν απαραίτητο να μοιραστούν πληροφορίες για τον εσωτερικό τους κόσμο, την προσωπική ζωή ή την ψυχική τους κατάσταση. Οι γυναίκες έχουν την ανάγκη να μοιράζονται τα συναισθήματά τους με τις φίλες τους και αυτό είναι κάτι που θεωρούν απαραίτητο για μια στενή φιλική σχέση.

Αλήθεια 2^η

Δυνατές φιλίες υπάρχουν ανάμεσα και σε άντρες και σε γυναίκες

Έχοντας λοιπόν υπόψη ότι οι γυναίκες επιθυμούν ένα βαθύτερο και πιο συναισθηματικό δέσιμο με τις φίλες τους, ενώ οι άντρες αρκούνται στο να κάνουν πράγματα μαζί χωρίς απαραίτητα να καταθέτουν τον εσωτερικό τους κόσμο, υπάρχει τελικά διαφορά στην ποιότητα μεταξύ γυναικείας και αντρικής φιλίας; Οι ειδικοί διαφωνούν σε αυτό: άλλοι υποστηρίζουν ότι οι αντρικές φιλίες είναι λιγότερο υποστηρικτικές και πιο επιφανειακές απ’ ότι οι γυναικείες. Για μια ουσιαστική φιλία λένε, πρέπει οι φίλοι να μοιράζονται προσωπικά δεδομένα, διότι αυτό φέρνει τους ανθρώπους κοντά. Κάποιοι βέβαια διαφωνούν απόλυτα με αυτήν την αντίληψη υποστηρίζοντας ότι η αντρική εκδοχή της οικειότητας είναι επίσης πολύ δυνατή. Οι άντρες εκφράζουν την εγγύτητά τους με φίλους συμμετέχοντας σε κοινές δραστηριότητες όπως το να φτιάξουν ένα χαλασμένο αυτοκίνητο, να πάνε για ποτό, να δανείσουν τα εργαλεία τους ο ένας στον άλλο. Αυτό το είδος στοργής είναι 'καμουφλαρισμένο' αλλά δεν παύει να δείχνει δυνατά συναισθήματα φιλίας μεταξύ αντρών. Το συμπέρασμα ουσιαστικά είναι ότι παρόλο που οι άντρες και οι γυναίκες εκφράζουν τη φιλία τους διαφορετικά, μπορούν και οι δύο ομάδες να δημιουργούν δυνατές, ουσιαστικές και υγιείς φιλίες.

Αλήθεια 3^η

Οι γυναίκες είναι λιγότερο ανεκτικές με τα λάθη των φίλων τους

Ενώ οι παραδοσιακές θεωρίες θέλουν τις γυναίκες πιο κοινωνικά ευέλικτες, έρευνες από το Πανεπιστήμιο του Montreal στο Quebec, το Harvard και το Emanuel College στη Βοστώνη, αποκάλυψαν ότι οι γυναικείες φιλίες είναι λιγότερο ανεκτικές, πιο ευμετάβλητες και πιο πιθανό να κλονιστούν από ένα μεμονωμένο αρνητικό γεγονός σε σύγκριση με τις αντρικές φιλίες. Ο λόγος για αυτό το εύρημα ίσως είναι ότι οι γυναίκες έχοντας επενδύσει συναισθηματικά στις φίλες τους, αποκαλύπτοντας προσωπικές πληροφορίες και εξομολογούμενες τα 'μυστικά' τους, έχουν μεγαλύτερες αξιώσεις και υψηλότερα standards για τις φίλες τους. Πρακτικά λοιπόν, οι γυναίκες φίλες είναι πιο ευαίσθητες στα λάθη των φίλων τους και συνδέουν τα μεμονωμένα αυτά λάθη με γενικότερη έλλειψη αξιοπιστίας.

Αλήθεια 4^η

Οι γυναίκες βιώνουν τον ανταγωνισμό διαφορετικά στις φιλίες τους

Ένας άγραφος νόμος που διέπει τις γυναικείες φιλίες είναι ότι δεν πρέπει να υπάρχει ανταγωνιστικότητα. Για τις περισσότερες γυναίκες, εάν οι φιλίες είναι σχέσεις συμπάθειας και γνήσιου ενδιαφέροντος, τότε η ύπαρξη ανταγωνισμού οδηγεί σε αμφιβολίες και απογοήτευση. Ο ανταγωνισμός στις φιλίες απασχολεί πολλές γυναίκες και επικεντρώνεται κυρίως σε θέματα καριέρας, κοινωνικής θέσης, ακαδημαϊκής απόδοσης και εξωτερικής εμφάνισης. Οι περισσότερες έρευνες στο θέμα πάντως δείχνουν ότι οι γυναίκες βιώνουν τον ανταγωνισμό αυτό αρνητικά. Μέρος της δυσκολίας που μπορεί να έχουν οι γυναίκες με τον ανταγωνισμό έχει να κάνει με τα πρώτα στάδια κοινωνικοποίησης. Οι γυναίκες δεν κοινωνικοποιούνται έτσι ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν τον ανταγωνισμό ευθέως. Ως μικρά κορίτσια, παίζουν παιχνίδια τα οποία μπορεί να συνεπάγονται την έννοια της καλής απόδοσης αλλά όχι απαραίτητα τον ανταγωνισμό (π.χ σχοινάκι). Τα παιχνίδια των αγοριών, αντίθετα, είναι πιο ανταγωνιστικά κι έτσι μαθαίνουν να διαπραγματεύονται τον ανταγωνισμό αυτό έτσι ώστε να συνεχιστεί το παιχνίδι. Τα παιχνίδια των αγοριών διέπονται επίσης περισσότερο από κανόνες παρά από τις ίδιες τους τις σχέσεις. Για αυτόν τον λόγο, οι διαφωνίες μεταξύ κοριτσιών είναι πιθανότερο να διαλύσουν το παιχνίδι τους. Αυτές οι διαφορές στην κοινωνικοποίηση των παιδιών μπορεί να διαμορφώνουν τη μετέπειτα συμπεριφορά και να επηρεάζουν τον τρόπο που οι γυναίκες βιώνουν τον ανταγωνισμό.

Αλήθεια 5^η

Ζήλεια; Και βέβαια υπάρχει!

Συχνά μπορεί να παρατηρήσουμε ότι υπάρχει ζήλεια μεταξύ γυναικών που έχουν μια φιλική σχέση. Είτε είναι η καινούρια ακριβή τσάντα της φίλης που θα θέλαμε να έχουμε, το μεγαλύτερο σπίτι ή η ωραία της εμφάνιση, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι μερικές φορές, αρκετές γυναίκες εύχονταν να έχουν όλα τα καλά της φίλης τους για να νιώθουν πιο σίγουρες για τον εαυτό τους και πιο ελκυστικές. Αυτή η συμπεριφορά βέβαια δεν απορρέει μόνο από ανασφάλεια, αλλά και από τα κοινωνικά και πολιτισμικά δεδομένα που σκιαγραφούν ποια θα πρέπει να είναι η εικόνα της ‘τέλειας γυναίκας’. Έχει επίσης συχνά αναφερθεί ότι η αντιπαλότητα μεταξύ γυναικών σχετίζεται με την επιθυμία τους να προκαλέσουν την προσοχή του άλλου φύλου. Όπως και να έχει, η ζήλεια δεν μπορεί να καταργηθεί εντελώς, είναι ένα συναίσθημα όπως όλα τα άλλα. Αυτό που μπορεί να αλλάξει είναι ο τρόπος που επεξεργαζόμαστε τη ζήλεια.

Αλήθεια 6^η

Η δυνατή φιλία μπορεί να χτιστεί αρκεί να το θέλουμε

Εάν πραγματικά θέλετε μια δυνατή φιλία που να αντέχει στο χρόνο, πρέπει να δουλέψετε για αυτή και να κατανοήσετε το δικό σας μερίδιο ευθύνης.

Για να ενισχύσετε τη φιλία σας, προσπαθήστε

• Να βρίσκετε χρόνο για να έχετε ουσιαστικές συζητήσεις με την φίλη σας, καθώς και να κάνετε πράγματα μαζί.
• Ακούστε την με προσοχή κι όσο ακούτε αποφύγετε τον πειρασμό να διακόψετε για να πείτε για τον εαυτό σας.
• Ρωτήστε την αν υπάρχει κάτι το οποίο μπορείτε να κάνετε για να βελτιώσετε τη φιλία σας.
• Μοιραστείτε τα δικά σας συναισθήματα και σκέψεις.
• Κάνετε στη φίλη σας τονωτικά, θετικά σχόλια και κομπλιμέντα τα οποία είναι ειλικρινή.
• Δείξτε της ότι νοιάζεστε.
• Αποφύγετε να της λέτε ότι δεν μπορείτε να τη δείτε ή ότι είστε απασχολημένη κάθε φορά που σας τηλεφωνεί.
• Μην την αγνοείτε κάθε φορά που βρίσκετε ένα καινούριο σύντροφο ή έχετε κάποιο πρόβλημα στη δουλειά

Γράφει: Μεραμβελιωτάκη-Simon Μαρία, Συμβουλευτική Ψυχολόγος στο ιατρονετ

Λεσβία γεννιέσαι, δεν γίνεσαι

Επιμέλεια: Γιάννης Δεβετζόγλου, gdevetzoglou@dolnet.gr

Πολύ συχνότερα τα αγόρια που έχουν θηλυπρεπή συμπεριφορά (έως 80%) θα γίνουν ομοφυλόφιλοι όταν ενηλικιωθούν, ενώ από τα κορίτσια που συμπεριφέρονται σαν αγοροκόριτσα, μόνο η μία στις τρεις θα γίνει λεσβία. Αυτός είναι και ο λόγος που επιστήμονες τείνουν να καταλήξουν στο συμπέρασμα «πως η ομοφυλοφιλία στα κορίτσια έχει περισσότερο γενετικό υπόβαθρο».

Σύμφωνα με ειδικούς από το πανεπιστήμιου Queen Marry στο Λονδίνο, που έκαναν την έρευνα, οι ορμόνες, η ανατροφή αλλά και τα γονίδια τελικά, φαίνεται πώς διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις βασικές σεξουαλικές προτιμήσεις.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα παιδιά που αργότερα γίνονται ομοφυλόφιλοι, εμφανίζουν σημαντικές διαφορές σε σχέση με τις καθημερινές συνήθειες και την συμπεριφορά. Για παράδειγμα τα κορίτσια που θα γίνουν λεσβίες προτιμούν μία μπάλα από μία κούκλα.

Οι ειδικοί ψυχολόγοι Αντρέα Μπούρι και Κάζι Ράχμαν που διεξήγαν την έρευνα εκτιμούν ότι στα κορίτσια τα γονίδια ίσως ευθύνονται μερικώς για συμπεριφορές που δεν ανταποκρίνονται στο φύλο τους και συνεπώς για το σεξουαλικό τους προσανατολισμό.

Στο πλαίσιο της μελέτης, οι ειδικοί παρακολούθησαν μια ομάδα 4.000 διδύμων γυναικών τις οποίες ρωτούσαν για το σεξουαλικό τους προσανατολισμό και τη συμμόρφωσή τους με τους ρόλους του φύλου τους.

«Ανακαλύψαμε ότι υπάρχει σχέση μεταξύ ψυχολογικών χαρακτηριστικών και σεξουαλικού προσανατολισμού επειδή και τα δύο αναπτύσσονται υπό κοινούς βιολογικούς οδηγούς, όπως συμβαίνει με την ανάπτυξη του εγκεφάλου υπό την επιρροή γονιδίων και σεξουαλικών ορμονών.

Πιστεύουμε ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και τα γονίδια καθοδηγούν άλλους μηχανισμούς, όπως η έκθεση σε σεξουαλικές ορμόνες κατά την κύηση για να διαμορφώσουν τελικά ταυτόχρονα τη μη συμμόρφωση με τους ρόλους του φύλου και τον σεξουαλικό προσανατολισμό», εξηγεί ο δόκτωρ Κάζι Ράχμαν.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Journal PLoS One. Πηγή: http://ygeia.tanea.gr

Πιθανότερο να γίνουν λεσβίες τα αγοροκόριτσα

Εκτός από τις ορμόνες και την ανατροφή, και τα γονίδια φαίνεται πώς παίζουν ρόλο στη σεξουαλικότητα σύμφωνα με νέα έρευνα του πανεπιστημίου Κουίν Μαίρη του Λονδίνου. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα παιδιά που αργότερα γίνονται ομοφυλόφιλοι, αγόρια είτε κορίτσια εμφανίζουν σημαντικές διαφορές σε σχέση με την πλειονότητα όσον αφορά συμπεριφορές που αποτελούν ίδιον του φύλου τους – για παράδειγμα τα κορίτσια παίζουν με κούκλες και όχι ξύλο με τους συνομήλικούς τους.

Μάλιστα το 50-80% των αγοριών που δεν συμμορφώνονται με τους ρόλους των φύλων καταλήγουν να γίνουν γκέι, ενώ λεσβίες γίνονται το ένα τρίτο των αντίστοιχων κοριτσιών.

Οι γιατροί Αντρέα Μπούρι και Κάζι Ράχμαν που διεξήγαν την έρευνα πιστεύουν ότι στα κορίτσια τα γονίδια ίσως ευθύνονται μερικώς για συμπεριφορές που δεν ανταποκρίνονται στο φύλο τους και συνεπώς για τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό.

Για να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους, παρακολούθησαν μια ομάδα 4.000 διδύμων γυναικών τις οποίες ρωτούσαν σχετικά με τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό και τη συμμόρφωσή τους με τους ρόλους του φύλου τους.
πηγή: κρητών περιφέρεια

Τελικά gay γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Ο σεξουαλικός προσανατολισμός σχετίζεται με βιολογικούς παράγοντες που διαμορφώνονται από τη γέννα, υποστήριξαν ερευνητές στο 21ο Ετήσιο Συνέδριο Νευρολόγων που έγινε στη Λισαβόνα. Ο νευρολόγος Τζερόμ Γκόλντστάιν είπε στους 3 χιλιάδες νευρολόγους του Συνεδρίου ότι η σεξουαλική κλίση, δηλαδή η ετεροφυλοφιλία και η ομοφυλοφιλία, χαρακτηρίζονται πλέον έμφυτες και όχι επίκτητες, δεν οφείλονται δηλαδή σε εξωγενείς παράγοντες. «Η ομοφυλοφιλία είναι το πιο κοινό πράγμα στο ζωικό βασίλειο, αφού το κάνουν σχεδόν όλα τα ζώα, από τις μέλισσες και τα πουλιά, μέχρι τα δελφίνια και τους πιθήκους, πιθανόν να το κάνουν και οι ψύλλοι», υποστήριξε ο δρ Γκόλντσταϊν.

Ανάμεσα στα πολλά παραδείγματα είναι και αυτό των πιγκουίνων , όπου άτομα του ίδιου φύλου κάνουν διά βίου σχέσεις ενώ οι πίθηκοι μπονόμπο είναι πλήρως bisexual. "Όλα αυτά τα παραδείγματα από τα μέλη του ζωικού βασιλείου, καταμαρτυρούν πως η ομοφυλοφιλία δεν αποτελεί αμάρτημα απέναντι στην ίδια τη φύση", κατέληξε ο Γκόλντστάιν που είχε και την υποστήριξη του Κάζι Ραχμάν, λέκτορα Γνωσιακής Βιολογίας του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου ο οποίος τόνισε: «Κατά την άποψή μου, εάν είσαι ομοφυλόφιλος, έχεις γεννηθεί ομοφυλόφιλος». Πάντως μέχρι στιγμής οι επιστήμονες δεν έχουν βρει κάποια κοινή παραδοχή για την αιτία που ένας άνθρωπος αναπτύσσει ετεροφυλοφιλικό ή ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό.

Κάποιοι βλέπουν την αιτία σε γονιδιακούς παράγοντες ενώ ορισμένοι θεωρούν καταλυτική μόνο την επίδραση του περιβάλλοντος. Μια μελέτη με επικεφαλής τον Qazi Rahman, σε εγκεφάλους ομοφυλόφιλων και ετεροφυλόφιλων ανδρών και γυναικών συμπέρανε ότι οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και οι ετεροφυλόφιλες γυναίκες μοιράζονται μια κακή αίσθηση της κατεύθυνσης και είναι πιο πιθανό να κινηθούν χρησιμοποιώντας «σημάδια» ή ζητώντας βοήθεια από κάποιον άλλο.

Ερευνητές από το Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Στοκχόλμης χρησιμοποιώντας μαγνητικούς τομογράφους μέτρησης της ροής του αίματος προς τον εγκέφαλο, έχουν ήδη βρει διαφορές στο μέγεθος της αμυγδαλής, που παίζει ένα σημαντικό ρόλο στις συναισθηματικές αντιδράσεις। Οι εγκέφαλοι των ομοφυλοφίλων ανδρών έμοιαζαν με αυτούς των ετεροφυλόφιλων γυναικών και των ομοφυλόφιλων γυναικών έμοιαζαν με αυτούς των ετεροφυλόφιλων ανδρών.

http://www.lifo.gr/

Ναι στους ομοφυλόφιλους, όχι όμως στο σπίτι μας

Ναι στους ομοφυλόφιλους, όχι όμως στο σπίτι μας. Αυτή είναι η τάση που επικρατεί στην κυπριακή κοινωνία σύμφωνα με έρευνα της Prime Consulting για το Sigmalive. Φυσικά αυτό αλλάζει στις νεαρές ηλικίες, των οποίων οι απόψεις για το θέμα είναι εντελώς αντίθετες με αυτές των μεγαλυτέρων και όπως όλα δείχνουν είναι απλά θέμα χρόνου η αποδοχή των ατόμων με διαφορετική σεξουαλικότητα.

Όπως κατέδειξε η έρευνα, το 37,54% των ερωτηθέντων θα αποδεχόταν σίγουρα στην παρέα του ομοφυλόφιλους, ένα 25.24% μάλλον θα τους αποδεχόταν, ενώ ένα 24.92% δεν θα τους αποδεχόταν.

Ακόμη, αναλύοντας από ηλικιακής σκοπιάς τις απαντήσεις εξάγεται το συμπέρασμα πως οι νέοι μεταξύ 18 και 24 αποδέχονται πλήρως τους ομοφυλόφιλους, ενώ τα ποσοστά αποδοχής μειώνονται όσο αυξάνονται ο ηλικίες.

Όσον αφορά την αποδοχή ή όχι του γάμου μεταξύ των ομοφυλοφίλων, φαίνεται, , καθαρά ότι η κυπριακή κοινωνία, αποδέχεται μεν τους ομοφυλόφιλους, θα μπορούσε να τους εντάξει σε επίπεδο παρέας και φιλίας, αλλά μέχρι το σημείο που δεν υπάρχουν στο σπίτι της. Το 59,3% διαφωνεί με τους γάμους μεταξύ ομοφυλοφίλων.

Η κυπριακή κοινωνία, ως επί τω πλείστον αρνείται να αποδεχτεί τη διαφορετικότητα, καταφεύγοντας σε αυτή τη μορφή κοινωνικού ρατσισμού. Μέχρι πότε όμως; Από τη στιγμή που οι νέοι καταρρίπτουν πολλά στερεότυπα προηγούμενων γενεών, είναι αναπόφευκτη και η αποδοχή των ατόμων με διαφορετική σεξουαλικότητα.

Σε αυτό συμβάλλουν η γνώση και η ενημέρωση για τα θέματα ομοφυλοφιλία η οποία στην Κύπρο δεν βρίσκεται στα ίδια επίπεδα όπως σε άλλες χώρες του εξωτερικού.

Πηγή: http://www.sigmalive.com/news/local/357019

Γιατί ο έρωτας... τυφλώνει

ΛΟΝΔΙΝΟ Συνηθίζουμε να λέμε ότι οι άνδρες προέρχονται από τον πλανήτη Αρη ενώ οι γυναίκες από την Αφροδίτη, προκειμένου να δείξουμε το πόσο διαφορετικά σκέφτονται και αντιδρούν τα δύο φύλα. Ωστόσο σύμφωνα με μια νέα μελέτη βρετανών ερευνητών που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «ΡLoS Οne» αυτή η κρατούσα άποψη αποτελεί μύθο, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την αντίδραση ανδρών και γυναικών στον έρωτα. Οπως έδειξε αυτή η μελέτη, ο ανδρικός και ο γυναικείος εγκέφαλος είναι «σχεδιασμένοι» ώστε να ενεργοποιούνται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο απέναντι στον... φτερωτό θεό. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι η κοινή αυτή δραστηριότητα του εγκεφάλου φάνηκε να ισχύει τόσο στα ομοφυλόφιλα όσο και στα ετεροφυλόφιλα άτομα. Ο καθηγητής Σεμίρ Ζέκι και ο συνεργάτης του Τζον Ρομάγια από το University College του Λονδίνου κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα παρακολουθώντας τη δραστηριότητα του εγκεφάλου 24 εθελοντών που δήλωναν... άκρως ερωτευμένοι. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη ήταν ηλικίας 19 ως 47 ετών και είχαν σχέσεις με διάρκεια που κυμαινόταν από τέσσερις μήνες ως 23 χρόνια. Συμμετείχαν άνδρες και γυναίκες, ομοφυλόφιλοι και ετεροφυλόφιλοι. Οι ερευνητές ζήτησαν από τους εθελοντές να κοιτάξουν φωτογραφίες των συντρόφων τους κα θώς και φωτογραφίες φίλων τους του αντίθετου φύλου με τους οποίους όμως δεν υπήρχε ερωτική έλξη. Παράλληλα υπέβαλαν τους συμμετέχοντες σε λειτουργική μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου. Οπως προέκυψε, σε όλους τους εθελοντές εμφανίστηκε παρόμοιο μοτίβο εγκεφαλικής δραστηριότητας το οποίο περιελάμβανε ενεργοποίηση περιοχών του φλοιού και του υποφλοιού, και κυρίως περιοχών που είναι πλούσιες σε ντοπαμινεργικούς νευρώνες (νευρώνες η δραστηριότητα των οποίων σχετίζεται με την ευεξία και την ευτυχία). Τέτοιες περιοχές είναι ο υποθάλαμος, η κοιλιακή καλυπτρική περιοχή, ο κερκοφόρος πυρήνας, ο ιππόκαμπος, η περιοχή της νήσου του εγκεφάλου καθώς και η πρόσθια έλικα του προσαγωγίου. Η ντοπαμινεργική δραστηριότητα συνδέεται με τη δραστηριότητα άλλων νευροδιαβιβαστών οι οποίοι πιστεύεται ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση των αισθηματικών σχέσεων και του δεσίματος μεταξύ των ανθρώπων. Από τη μελέτη προέκυψε επίσης ότι ο έρωτας είναι... τυφλός. Οπως έδειξαν οι απεικονίσεις του εγκεφάλου, εμφανιζόταν εκτεταμένη απενεργοποίηση μεγάλων τμημάτων του εγκεφαλικού φλοιού όταν ο εθελοντής ή η εθελόντρια έβλεπε την εικόνα του/της συντρόφου. Οι εγκεφαλικές περιοχές που απενεργοποιούνταν αφορούσαν σημεία του εγκεφάλου που εμπλέκονται στην κρίση του ατόμου.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=376142&dt=04/01/2011#ixzz1B94Gre8d