το ταξιδι δυο γυναικων για την αποκτηση ενος παιδιου στην ελλαδα. Η διαδρομη, τα εμποδια, το ονειρο...(μέρος δεύτερο)

Θυμοσαστε τη σκηνη απο την ταινια "if these walls could talk" οπου η μια φερνει το σπερμα της αλλης σε ενα τεραστιο σωληνα στο αυτοκινητο και το παει σπιτι...? Η στο Lword οπου γινεται κατι αντιστοιχο με Bette και Tina?



Ε καπως ετσι ηταν και η μερα μας για την πρωτη σπερματεγχυση.

Να διευκρινισω, αν δεν εχετε καποιο συγκεκριμενο προβλημα γυναικολογικο, δεν υπαρχει κανενας μα κανενας λογος να προβειτε σε εξωσωματικη! Με την εξωσωματικη θα πρεπει να παρετε ορμονες, πολλες ορμονες...και ακομα δεν εχει αποδειχθει αν μακροχρονια μπορει κατι τετοιο να δημιουργησει καρκινους...Οποτε αν μπορεις να το αποφυγεις, επιλεγεις την πιο φυσικη μεθοδο η οποια ειναι η σπερματεγχυση.
Προσοχη! Υπαρχουν γιατροι που ακομα και στην σπερματεγχυση θα προτεινουν διαφορα φαρμακα και μεθοδους. Οσο μπορειτε να τα αποφυγετε. Το καλυτερο κατα τη γνωμη μου και εφόσον δεν υπαρχει καποιο συγκεκριμενο θεμα ειναι να πατε για μια απλη ΦΥΣΙΚΗ σπερματεγχυση και τιποτα παραπανω. Δωστε την ευκαιρια στον εαυτο σας μεχρι 6 προσπαθεις σε φυσικο κυκλο...και αν δεν ....τοτε αρχιζετε και σκεφτεστε αλλες μεθοδους.


Ετσι με μια βιντεοκαμερα στο χερι, μικρη και ροζ...(ιδεας της φιλης μου αυτο) και με αρκετο αγχος απο την πλευρα μου, τοσο αγχος οπου πλακωνομασταν στη διαδρομη για τα παντα...οδηγησα προς το "κακο" κεντρο αυτο.
Η φιλη μου ολη αυτη την ωρα επαιρνε βιντεο και ηταν πολυ ηρεμη. Εγω παλι οχι.

Ηταν ολα κανονισμενα και ετοιμα. 9 το πρωι ειμασταν εκει, συναντησαμε τη βιολογο με το σπερμα μας πλυμμενο και καθαρο και μας το παρεδωσε. Σε ενα μικρο tube, δοχειο μικρο, φαινοταν ελαχιστο υγρο ροζ (ταιριαζε και με την βιντεοκαμερα) και επρεπε να το κραταω ισια, να μην κουνιεται και πολυ. Πληρωσαμε καπου 400 ευρω γι αυτο το μικρο πραγματακι και οδηγησαμε προς το Ιασω οπου μας περιμενε η γυναικολογος μας κυρια Λ.

Για να ειναι η σωστη μερα σπερματεγχυσης πρεπει να εχετε περασει μια διαδικασια οπου ανα 2 -3 μερες κανετε υπερηχους με την γυναικολογο σας και αφου βρειτε το ωοθηλακιο το παρακολουθειτε να μεγαλωνει. Δε θελουμε να μεγαλωσει πολυ ομως για να μη σπασει και χασουμε τον κυκλο! Με τη βοηθεια της γυναικολογου παντα υπολογιζετε ποια μπορει να ειναι μια καλη μερα οπου το ωοθηλακιο(το αυγο) ειναι αρκετα μεγαλο για να γινει η σπερματεγχυση. Τωρα μπορει να τυχει να βρειτε αντι ενα αυγο , 2 η 3...συνηθως ομως επικρατει ενα και αυτο παρακολουθεις.

Προσοχη! Μην σας πει ΚΑΝΕΝΑΣ γυναικολογος οτι αν ειναι να γινει σαββατοκυριακο δεν μπορει και να το κανετε πιο νωρις! Η μερα η σωστη παιζει σημαντικο ρολο. Αν ακουσετε κατι τετοιο αλλαξτε γιατρο. Ενας σωστος γιατρος δε δουλευει με καθημερινες και σαββατοκυριακα αλλα με την μερα που ειναι η καλυτερη για να επιτευχθει το ζητουμενο και για εσας το ζητουμενο ειναι ενα μωρακι. Οποτε δεν παιζουμε με τις μερες αλλιως πανε ολα τα χρηματα και ο χρονος και η ψυχολογια χαμενα! θα επανελθουμε και σε αυτο


Φτασαμε στο νοσοκομειο σε ενα δωματιο μονες μας οπου παραδιδω το δοχειακι μου στη γυναικολογο και αρχιζει και ετοιμαζει την συριγγα(χωρις βελονα) με το σωληνακι που φτανει μεχρι μεσα μεσα στον κολπο. Πιο μεσα απο οτι μπορει να φτασει το σπερμα σε κανονικη επαφη, ετσι ωστε να ειμαστε σιγουροι οτι παει εκει που πρεπει και στην ουσια "κοβουμε λιγο δρομο" για να μη μας κουραστει!


Η γυναικολογος ηξερε τα παντα για εμας και εννοειται οτι σε ολα αυτα ημουν κι εγω μεσα. Μου εδωσε να την βοηθησω με το να της δινω οσα χρειαζοτανε και ειπαμε για να ειναι λιγο πιο ρομαντικα..οσο μπορει να ειναι μεσα σε ενα ψυχρο δωματιο εξετασης νοσοκομειου, να κλεισουμε και τα φωτα...!!

Με ρωτησε αν ηθελα να το βαλω εγω αλλα ειπα με σιγουρια οχι καλυτερα!! Το εσπρωξε με τη συριγγα μεσα, εγω κρατουσα στη φιλη μου το χερι για γουρι και συμμετοχη μου σε ολο αυτο, και σε 3 λεπτα ειχε περασει. Μετα επρεπε να μεινει για λιγο , κανα 20 λεπτο, ξαπλωμενη και η γυναικολογος αφου μας χαιρετησε (και πληρωθηκε 300 ευρω) μας αφησε μονες μας.

Ηταν μια πολυ γλυκια στιγμη. Γελουσαμε, συζητουσαμε, πιστευαμε, και αναρωτιομασταν αν υπαρχει περιπτωση να ειμαστε τυχερες και να πετυχει με την πρωτη. Ειχαμε πολυ αγωνια και το θελαμε πολυ να γινει.

Μετα πηγαμε βολτιτσα, παιρναμε βιντεο, φαγαμε παγωτα και πηγαμε σπιτι να ειμαστε ηρεμες...Απο μας οτι ηταν να κανουμε το ειχαμε κανει. Τωρα ηταν ολα θεμα ενεργειας και ανωτερης δυναμης για το τι θα γινοτανε...

Συναισθηματα? Απειρα...πως ενα τοσο μικρο δοχειο , περιειχε ενα τοσο απαραιτητο συστατικο για να δημιουργηθει ζωη. Και ποσο τελικα ολα ηταν πολυ πιο ευκολα απο οσο τα φανταζομασταν. Πας το αγοραζεις, πας σε αλλον σου το βαζει...οσο για εμας εκεινη τη μερα καναμε οτι μπορουσαμε να πιστεψουμε οτι εχει πετυχει...βεβαια θελει μερες αυτο να πιασει-αλλα σκεφτομασταν θετικα.


Αποστολη εξετελεσθη.

το ταξιδι δυο γυναικων για την αποκτηση ενος παιδιου στην ελλαδα. Η διαδρομη, τα εμποδια, το ονειρο...(μέρος πρώτο)

Nα συστηθούμε;

Είμαστε 2 γυναίκες που μένουμε Αθήνα. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες ούτε σε ονόματα. Θα πω όμως τον λόγο δημιουργίας αυτού του ιστολογίου...

Να βοηθήσω και άλλες γυναίκες σαν εμάς, που αγαπιούνται και θέλουν να μεγαλώσουν ένα παιδί στην Ελλάδα, να βρουν ότι πληροφορία τους χρειάζεται για το πετύχουν.

Θα σκεφτείτε , σιγά το δύσκολο...τι θα μάθουμε εδώ που δεν μπορούμε να το βρούμε στο google... Κι όμως, οι δυσκολίες και όσα περάσαμε και περνάμε είναι ασύλληπτες και μακάρι να είχα κι εγώ ένα blog στο οποίο να μπορούσα να ανατρέχω και να παίρνω συμβουλές. Κι επειδή δεν το είχα, αποφάσισα να το δημιουργήσω.

Είμαι 34 χρονών και η κοπέλα μου είναι 39. Είμαστε μαζί σχεδόν 6 χρόνια και στα 3 περίπου χρόνια σχέσης αρχίσαμε να συζητάμε ότι θέλουμε να κάνουμε μια δική μας οικογένεια. Δεν ξέραμε ούτε είχαμε φανταστεί πως θα μπορούσε να γίνει αυτό και πόσο μάλλον στην Ελλάδα...αλλά δεν μας ένοιαζε αυτό γιατί ο ενθουσιασμός ήταν μεγαλύτερος από την πραγματικότητα οπότε ήμασταν όμορφα με το σχέδιο μας και ήταν κάτι το οποίο έδωσε στη σχέση μας μια άλλη διάσταση- είχαμε ένα κοινό στόχο για το μέλλον.

Είχαμε θέσει τον στόχο οπότε σιγά σιγά έπρεπε να βρούμε τον τρόπο να φτάσουμε σε αυτόν. Ιδέες υπήρχαν άπειρες και από τις δυο μεριές...και όταν μια μέρα τα συζητούσαμε για μια νύχτα και ένα ολόκληρο πρωί είδαμε ότι είχαμε σκεφτεί η καθεμία ξεχωριστά διαφορετικούς τρόπους επίτευξης του στόχου μας και όλο αυτό ήταν προς έκπληξη μας!

Η φίλη μου είχε σκεφτεί να βρούμε έναν άντρα και να το κάνει. Τόσο απλά. Εγώ από την άλλη, δεν ήταν κάτι που είχα σκεφτεί. Είχα σκεφτεί έναν γκέι άντρα με τον οποίο να το κάνουμε κλπ κλπ....

Το σχέδιο άλλαζε σιγά σιγά με συζητήσεις και αντιρρήσεις μέχρι που καταλήξαμε να βρούμε ένα ζευγάρι γκέι αντρών ιδανικά με τους οποίους θα κάνουμε οικογένεια και η μια θα κάνει με τον έναν και η άλλη με τον άλλον.

Τι να σας πω! Βγήκαμε με κάποια ζευγάρια όπου πάντα κάτι δεν μας άρεσε. Εδώ τόσο καιρό σου παίρνει να γνωριστείς και να ταιριάξεις με έναν άνθρωπο, φανταστείτε 4 άνθρωποι μεταξύ τους... Οπότε άκυρο.

Μετά σκεφτήκαμε με έναν μόνο γκέι άντρα. Τον στρέιτ άντρα τον είχαμε αποκλείσει για πολλούς λόγους. Βάλαμε αγγελία στο gaydar ως lesbian ζευγάρι και ξεκάθαρα λέγαμε ότι θέλουμε κάποιον να γίνει μπαμπάς. Σκεφτήκαμε ότι ίσως κάπου εκεί έξω να υπάρχει ένας γκέι άντρας που να θέλει να γίνει μπαμπάς αλλά να μην ξέρει τον τρόπο.

Μηνύματα υπήρξαν πολλά. Οι περισσότεροι μας στέλναμε γυμνά κορμιά, σώβρακα, κώλους, και άλλα χειρότερα. Άλλοι απάντησαν κανονικά ότι ενδιαφέρονται αλλά είτε δεν ήταν του γούστου μας είτε δεν το σκεπτόμασταν με τον ίδιο τρόπο.

Μπήκαμε και στη διαδικασία να βγούμε με κάποιους από αυτούς. Τίποτα.

Σκεφτήκαμε ότι ούτε αυτό είναι καλή ιδέα γιατί θα πρέπει να βρούμε έναν γκέι άντρα που να τον ξέρουμε και να τον συμπαθούμε και να είναι φίλος μας. Μόνο έτσι...

Επίσης δεν νιώθαμε ότι είχαμε όλο το χρονικό περιθώριο του κόσμου να γνωρίσουμε τώρα κάποιον, να τον δούμε και από την καλή και από την κακή του πλευρά, και να δούμε αν τελικά κάνει για πατέρας...

Για εμάς και κυρίως για τη φίλη μου ήταν σημαντικό να υπάρχει πατέρας με το σκεπτικό ότι δε θα ξέρει τι θα πει στο παιδί αν πάρει απλά ένα σπέρμα και το παιδί θέλει να γνωρίσει τον μπαμπά του...που είναι ο μπαμπάς; Πως γεννήθηκε το παιδί;

‘Ολα αυτά σκεφτόταν θα την έφερναν σε δύσκολη θέση και δεν ήθελα να το περάσει αυτό και μέσα στην κλειστή ελληνική κοινωνία θα ήταν δυσκολότερο.

Βρήκαμε έναν φίλο γκέι, πολύ καλό, συμπαθητικό, τον θέλαμε, μας ήθελε, αρχίσαμε να μένουμε μαζί για κάποιους μήνες να δούμε πως θα είναι, μιλούσαμε, γελούσαμε...και μετά σκεφτήκαμε "αλήθεια αυτό θέλουμε πραγματικά; "Θα έχουμε να κάνουμε και με τους συγγενείς του που δεν γνωρίζουμε καν; "

Κάτι έγινε εκεί...ξαφνικά έβγαιναν θέματα από το πουθενά που μας έβαλαν σε δεύτερες σκέψεις...

"Είναι που είναι δύσκολο να αποφασίσουμε και να συμφωνήσουμε για κάτι μεταξύ μας, θα το κάνουμε και με έναν τρίτο άνθρωπο που στο κάτω κάτω δεν είμαστε ερωτευμένες μαζί του για να κάνουμε υπομονή."

Φτάσαμε μέχρι τις εξετάσεις μαζί του, χωρίς να έχουμε καταλήξει αν θέλαμε ή αν δε θέλαμε...ακόμα έπαιζε αυτό μέσα μας...και στις εξετάσεις τελικά είχε κάποιο θέμα υγείας όπου δεν γινόταν να τεκνοποιήσει ...στεναχωρηθήκαμε πολύ.

Από εκείνη τη μέρα τα είδαμε λίγο αλλιώς τα πράγματα. Όλα αυτά τα εμπόδια χωρίς καν να έχουμε ξεκινήσει κάπου μας πάνε, λέγαμε, και θα δείξει με τον καιρό..

Πέρασε καιρός πολύς. Όλο αυτό το ψάξιμο μπορεί να πήρε και πάνω από 2 χρόνια. Όλα αυτά μέχρι να αποφασίσουμε και να ζυγίσουμε τα πράγματα.

Η ανάγκη του να υπάρχει μπαμπάς υπήρχε γιατί σίγουρα θα ήταν καλό για το παιδί μας. Από τη στιγμή όμως που μετά από όλες αυτές τις προσπάθειες δεν είχαμε βρει λύση έπρεπε να δούμε αν αυτό ήταν ένα θέμα που χρειαζόταν δεύτερη σκέψη...

Η φίλη μου το σκέφτηκε, το συζήτησε με ειδικούς και μη, το συζήτησα και εγώ με κόσμο και φίλους και ειδικούς και αποφασίσαμε ότι όλο αυτό ήταν κάτι που το θέλαμε για να νιώθουμε ασφάλεια οικονομική σίγουρα και κοινωνική. Και λόγω του ότι κατά την επιστήμη είναι καλό να υπάρχει μπαμπάς για το παιδί.

Όταν η επιστήμη όμως αναφέρεται σε κάτι τέτοιο εννοεί τον μπαμπά τον κανονικό, που τον επιλέγει η μαμά και κάνουν έρωτα και υπάρχει στη ζωή του παιδιού...και ως πατέρας είναι εκεί γι’ αυτό.

Αυτό το ιδανικό όμως πρότυπο που κάνει καλό στο παιδί δεν λειτούργει πάντα. Αν είναι να βρούμε έναν πατέρα απλά για να υπάρχει και μέσα μας να νιώθουμε ότι μας ενοχλεί που έχει και λόγο στο τι κάνουμε με το παιδί...τότε μόνο και μόνο αυτή η ένταση και η ενέργεια δε θα κάνει καλό στο παιδί. Πέρα από αυτό, τελικά δεν θα περιμέναμε να βρούμε τον ιδανικό τέλειο μπαμπά και να αφήναμε να περάσουν τα χρόνια μέχρι να γίνει αυτό...

Η απόφαση μας ήταν η τελική. Θα παίρναμε σπέρμα από τράπεζα και θα κάναμε το παιδί μας μαζί οι 2 μας χωρίς κανέναν να μπει στη ζωή μας. Θα τα καταφέρναμε μόνες μας και το πιο σημαντικό είναι ότι θα το μεγαλώσουμε με αγαπη.

Η απόφαση μας ήταν απόλυτα συνειδητή. Η φίλη μου θα έμενε έγκυος πρώτη (το ήθελε πολύ να μείνει έγκυος εγώ όχι τόσο) , τόσο συνειδητή που μας πήρε 2 χρόνια σκέψης για να φτάσουμε στο σημείο να πούμε το τόσο απλό-θα πάμε σε τράπεζα.

Έπρεπε όμως να περάσουμε από όλα αυτά για να πάρουμε την απόφαση αυτή αλλιώς θεωρώ ότι ίσως να είχαμε δεύτερες σκέψεις και δε θα ήμασταν τόσο σίγουρες.

Ξεκινήσαμε λοιπόν στα τυφλά...αλλά με σιγουριά για το στόχο!

Σπέρμα ντόπιο ή εξωτερικού;

Αφού ψάξαμε και ξαναψάξαμε καταλήξαμε σε μια πολύ καλή τράπεζα σπέρματος (αν θέλετε πληροφορίες για οτιδήποτε μου στέλνετε σχόλιο και σας ενημερώνω για τα πάντα) , εντελώς τυχαία με έναν άνθρωπο ο οποίος εκτός από τον εαυτό του σέβεται και τη δουλειά του πάνω από όλα. Τι σημαίνει αυτό; Θα το κατανοήσετε παρακάτω και θα τον συγκρίνετε με αυτούς που δεν σέβονται τη δουλειά τους και ούτε τους άλλους!

Εκεί πήγαμε μαζί. Θυμάμαι ήμουν ενθουσιασμένη και λίγο αφελής γιατί νόμιζα ότι με το που θα πηγαίναμε βάζαμε μπροστά για όλα. Δεν ήταν έτσι όμως. Πήγαμε εκεί χωρίς να εξηγήσουμε τι σχέση έχουμε, απλά ρωτούσαμε και μαθαίναμε.

Μάθαμε λοιπόν , από που να αρχίσω;

Στην Ελλάδα τα κέντρα που μέχρι τώρα έκαναν την διανομή σπέρματος ήταν όλα παράνομα. Απλά λόγω καταστάσεων, λαδωμάτων, μεγαλογιατρών κλπ κλπ αυτό γινόταν χωρίς να υπάρχουν κυρώσεις από πουθενά. Και το χειρότερο; Δίνονταν τα σπέρματα, μένανε κάποιες έγκυες, δεν γινόταν καταγραφή από κανένα κέντρο για τις εγκυμοσύνες αυτές ώστε να προβλέψουν να μην δίνονται δείγματα σπέρματος από έναν δότη σε κοντινές περιοχές...σκεφτείτε πόση ζημιά μπορεί να έχει κάνει αυτό και πόσα αδέλφια...να υπάρχουν χωρίς να το ξέρουν!

Κάτι άλλο...μην εμπιστευτείτε ελληνικό σπέρμα από τράπεζα ή από κέντρο γιατί τα περισσότερα είναι από χώρες όπως Αλβανία, Γεωργία...και όχι Ελλάδα. Δεν μιλώ για θέμα ρατσισμού σε καμία περίπτωση απλά να ξέρετε ότι αυτό που ζητάτε για ελληνικό δε θα είναι ελληνικό με τίποτα. Ότι κι αν λένε τα δείγματα!

Στην Αμερική και σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες όπως είναι η Δανία, δίνουν σπέρμα οι άντρες όχι με κίνητρο τα ελάχιστα χρήματα που προσφέρονται αλλά το κάνουν συνειδητά για να βοηθήσουν ζευγάρια που δεν μπορούν με άλλο τρόπο να τεκνοποιήσουν. Είναι όπως όταν κάποιος δίνει αίμα συνειδητά και το κάνει για να βοηθήσει. Με αυτό το σκεπτικό. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάτι τέτοιο σαν συνειδητή επιλογή. Είναι λίγο πιο εγωιστικό το θέμα παιδί και δεν μοιράζεσαι τίποτα με κανέναν. Ούτε τα όργανα σου, ούτε το αίμα σου, ούτε το σπέρμα σου. Όλα για πάρτη μας είναι λοιπόν. Μόνο αν υπάρχει σαν κίνητρο το χρήμα η μεγάλη ανάγκη θα το κάνουν. Δυστυχώς σε σχέση με το να δώσει κάποιος σπέρμα τα μόνα χρήματα που παίρνει είναι στην ουσία να του καλύψουν τα έξοδα για να πάει και να έρθει στο χώρο παραλαβής σπέρματος και οι δωρεάν εξετάσεις που του κάνουν για να δουν αν όλα καλά. Το πολύ να του μένει ένα 20ευρω στη τσέπη...

Όλα αυτά γιατί τα λέω...Παίζει ρόλο ο λόγος για τον οποίο κάποιος δίνει το σπέρμα του κάπου. Και έχει και σημασία για εμάς, ίσως στο μυαλό μας να σκεφτόμαστε ότι ο ανώνυμος αυτός δότης το έκανε συνειδητά από άποψη.

Στο εξωτερικό αυτό που σου λένε είναι. Δεν διαλέγεις κάτι και είναι κάτι άλλο.

Όλα καλά μέχρι εδώ. Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα να πούμε τι θέλουμε μας λέει ο καλός αυτός άνθρωπος τη φράση-όχι ακόμα! Ο λόγος ήταν γιατί έπρεπε να περαστεί ο νόμος για να γίνουν όλα αυτά νόμιμα προκειμένου να ξεκινήσει τη δραστηριότητα του νόμιμα και καλά και όχι σαν όλους τους άλλους...

Εμείς όμως δεν μπορούσαμε να περιμένουμε. Περιμέναμε μήνες να γίνει αυτό. Βάλαμε γνωστούς να γράψουν για το θέμα σε εφημερίδες προκειμένου να το δουν στο υπουργείο υγείας..και μέχρι να γίνουν όλα αυτά έπρεπε να δράσουμε.

Απευθυνθήκαμε σε γνωστό εμβρυολογικό κέντρο γνωστού γιατρού το οποίο μετά από τηλεφωνήματα μου μάθαμε ότι έφερναν κι αυτοί από το ίδιο μέρος που θα παίρναμε από τον άλλον (όχι τόσο νόμιμα, αλλά δε μας ένοιαζε εμάς) και έτσι θα το παίρναμε από εκεί.

Με την γυναικολόγο μας την Κυρία Λ. είχαμε πει ότι με το που βρούμε το σπέρμα της το λέμε και ανάλογα πράττουμε.

Θα κάναμε σπερματέγχυση γιατί όλα ήταν μια χαρά για τη φίλη μου.

Για να μην τα πολυλογώ στο κέντρο αυτό θέλανε και επιμέναμε να γίνει την ιδία μέρα η σπερματέγχυση και να γίνει εκεί γιατί και καλά τα ωάρια ήταν έτοιμα της φίλης μου. Εγώ κάτι υποψιάστηκα...μέτρησαν τα ωάρια ότι ήταν στο όριο για να σπάσουν και φεύγουμε από εκεί και μετράμε τα ωάρια στο Ιασώ με τη γυναικολόγο μας και η μέτρηση όχι απλά είχε διαφορά λίγα χιλιοστά...αλλά πολλά!!!

Συμπέρασμα= στο κέντρο αυτό θέλανε να μας πείσουν να το κάνουμε εκεί για τα λεφτά.

Φυσικά και αφού δεν ήταν και στο όριο τους τα ωάρια σίγουρα δε θα πετύχαινε και η σπερματέγχυση και θα μας πρότειναν μετά να κάναμε εξωσωματική! Πολύ απλά και όμορφα.

Συμπληρωματικά να πω ότι το κέντρο αυτό ήταν γεμάτο με κόσμο, ήταν υπερπολυτελές και τυφλά τα ζευγάρια μπαίνανε μέσα και ότι τους λέγανε κάνανε χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Η απογοήτευση ήταν τεράστια και για τις δυο μας. Άλλο ένα εμπόδιο. Που μας οδηγούσε όμως όλο αυτό....κάπου που απλά πρέπει να εμπιστευτούμε. Αυτό μας κράταγε δυνατές στο ταξίδι μας και στο όνειρο μας.

Περιττό να σας πω ότι πριν να ξεκινήσουμε όλα αυτά είχαμε πάει και σε κάποιους άλλους γυναικολόγους οι οποίοι βγάλανε τη φίλη μου ότι δεν μπορεί να συλλάβει λόγω ηλικίας και λόγω των ωαρίων της...και όποτε αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει λόγος να κάνεις σπερματέγχυση αλλά εξωσωματική κατευθείαν.

Η φίλη μου ένιωσε ότι δεν είχε ελπίδες πια..τους είχε εμπιστευτεί και για λίγες μέρες την είχε πάρει από κάτω. Μέσα της όμως κάτι της έλεγε ότι όλα είναι καλά και ότι δεν μπορεί κάτι περίεργο συμβαίνει...Η γυναικολόγος μας μετά ήταν η μόνη που είπε ότι δεν βλέπει κάποιο θέμα και ότι όλα τα βλέπει φυσιολογικά...και μείναμε εκεί από ένστικτο.

Έτσι αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε λοιπόν το κέντρο αυτό που μας "εξαπάτησε" κατά κάποιο τρόπο μόνο γιατί έχει το σπέρμα και να προχωρήσουμε με τη γυναικολόγο μας όπως είχαμε πει.

Το μόνο που έμενε ήταν να διαλέξουμε τι σπέρμα θέλουμε!

Η τράπεζα εξωτερικού με την οποία θα συνεργαζόταν και ο καλός κύριος που ήθελε να είναι νόμιμος και περίμενε και που επιλέξαμε είναι η cryos spermbank denmark και το λινκ είναι εδώ:
http://dk.cryosinternational.com/home.aspx

Για κανένα λόγο δε γίνεται διαφήμιση σε τίποτα για όσα λέω. Σκοπός είναι να διευκολύνουμε άλλες γυναίκες σαν εμάς με πληροφορίες που αν τις γνωρίζαμε θα ήταν το ταξίδι μας λιγάκι πιο εύκολο....

Διαλέχτε το καλό σπέρμα

Η cryos spermbank έχει χιλιάδες δότες από όλο το κόσμο και διαλέγεις ανάλογα με την εθνικότητα, τα χαρακτηριστικά, το ιστορικό υγείας της οικογενείας, καθώς επίσης σε μερικούς δότες έχεις την ευκαιρία να τους δεις από παιδική φωτογραφία και να δεις αν σου αρέσει ή όχι.

Εμείς προτιμήσαμε να έχει μια φωτογραφία γιατί είχαμε και μια μικρή περιέργεια. Είδαμε πάρα πολλούς, σε σημείο που κουραζόμασταν και αφήναμε λίγες μέρες να περάσουν και ξαναβλέπαμε...βέβαια μπερδευόμασταν και μετά δεν θυμόμασταν τίποτα και κανέναν. Είχαμε αποφασίσει ότι τον θέλαμε από τις Βόρειες χώρες της Ευρώπης Δανία, Ολλανδία...Νορβηγία....ξανθός γιατί είμαι εγώ ξανθιά και ήθελε η φίλη μου να πάρει και κάτι από μένα!!!

Καταλήξαμε στον Monter , όλοι οι δότες είναι καταγεγραμμένοι με ψευδώνυμο. Αν ζούσαμε σε κάποιες άλλες χώρες θα μπορούσαμε να έχουμε την ευκαιρία να έχει τη δυνατότητα το παιδί να αναζητήσει τον μπαμπά του όταν μεγαλώσει. Υπάρχει αυτό και γίνεται. Αλλά λόγω κάποιων νόμων στην Ελλάδα δεν επιτρέπεται οπότε αφού το κάνουμε εδώ...δεν έχουμε το δικαίωμα αυτό.

Ο monter είχε μια παιδική φωτογραφία που μου έμοιαζε πάρα πολύ , εμένα ως παιδί και ίσως να ήταν κι αυτός ένας λόγος που τον επιλέξαμε. Άλλος σημαντικός λόγος ήταν η γνώμη του προσωπικού της τράπεζας την οποία μπορείς να διαβάσεις, η γνώμη του ίδιου και ο προσωπικός του λόγος για να δώσει το σπέρμα του, και σίγουρα και το ιστορικό υγείας της οικογενείας. Κοιτούσαμε να μην υπάρχουν τουλάχιστον ασθένειες κληρονομικές...

Ο λόγος του ήταν πολύ συγκινητικός και μας άρεσε πολύ. Είπε ότι "επειδή ο καλύτερος μου φίλος μάθαμε ότι είναι από δότη σπέρματος γεννημένος, σκέφτηκα ότι αν δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα για την μητέρα του εγώ δεν θα είχα τον καλύτερο μου φίλο στη ζωή μου σήμερα και έτσι θέλω να βοηθήσω ανθρώπους που θέλουν να έχουν παιδιά και δυσκολεύονται."

Τύπος σπέρματος που διαλέγεις;

Από κάτω σου έχει τι τύπο σπέρματος επιλέγεις. Εμείς αυτή τη φορά δεν ασχοληθήκαμε με το θέμα γιατί ήδη το είχε το σπέρμα το "κακό" κέντρο αυτό, οπότε δεν ήταν δικό μας θέμα αλλά θα επανέλθουμε στην επιλογή και στο τι πρέπει να διαλέξετε!

Τα καλύτερα έρχονται..


Πηγή: http://lesbianmothersgreece.blogspot.com

Αρέσουν σε όλες τις λεσβίες τα dildo;

Της Kathy Belge, About.com Guide

Το dildo είναι ένα σεξουαλικό παιχνίδι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κολπική, στοματική ή πρωκτική διείσδυση. Τα dildo αρέσουν σε όλες τις λεσβίες; Πρέπει να σας αρέσει το σεξ με strap-on για να είστε λεσβία;

Σε ορισμένες λεσβίες αρέσει το σεξ με διείσδυση, είτε με dildo, είτε με δονητή, με δάχτυλα, με τα χέρια ή κάποιο άλλο αντικείμενο. Σε άλλες δεν αρέσει καθόλου η διείσδυση. Σε κάποιες λεσβίες αρέσει να φορούν το dildo και να είναι η ενεργητικές σύντροφοι ή 'από πάνω' και ποτέ δε θέλουν ένα τέτοιο μέσα τους. Άλλες προτιμούν το αντίθετο.

Έτσι λοιπόν όχι, δεν αρέσει σε όλες τις λεσβίες το σεξ με dildo. Το να είσαι λεσβία δεν έχει να κάνει με το τι σεξουαλικές πρακτικές που ασκείς ή δεν ασκείς, αλλά μάλλον με το με ποιον θέλεις να έχεις σεξουαλικές σχέσεις. Οι λεσβίες είναι γυναίκες που συναισθηματικά και σεξουαλικά έλκονται από άλλες γυναίκες. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να είσαι λεσβία και πολλοί τρόποι να εκφράσεις τη σεξουαλικότητά σου ως λεσβία.

Πηγή: http://lesbianlife.about.com/od/lesbiansex/f/LesbiansAndDildos.htm

Γυναικείο γυμνό:ασπρόμαυρες φωτογραφίες 3

Γυναικείο γυμνό:ασπρόμαυρες φωτογραφίες2

Γυναικείο γυμνό: ασπρόμαυρες φωτογραφίες1

Echo Awards 2012: Άγρια φιλιά και προκλήσεις..

Ένα φιλί, τα δάκρυα και προκλήσεις είχαν τα βραβεία Echo Awards 2012 που πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία. Madonna και Britney Spears θύμησαν οι παρουσιάστριες της βραδιάς, όταν μπροστά στους θεατές εμφανίστηκαν να φιλιούνται με πάθος. Η Ina Müller και η Barbara Schöneberger, ξεσήκωσαν το πλήθος που παρακολουθούσε την απονομή των βραβείων ακόμα περισσότερο κάνοντας χειρονομίες η μία στην άλλη κατά την αποχώρησή τους από την αίθουσα.
Δείτε το βίντεο :
http://translate.google.co.uk/translate?hl=el&sl=de&tl=el&u=http%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3DvVC9Eb0Q0hU&anno=2

Τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια φαίνεται να διαχειρίζονται τις συγκρούσεις καλύτερα από τα ετεροφυλόφιλα

Έρευνα συγκρίνει τους ομοφυλόφιλους με τους ετεροφυλόφιλους, στην επιτυχία των σχέσεων.

Ανέκαθεν είχα μια προσωπική θεωρία ότι τα λεσβιακά ζευγάρια τα πηγαίνουν καλύτερα από ό,τι τα ετεροφυλόφιλα, επειδή εμείς σα γυναίκες, επικοινωνούμε καλύτερα.

Έχουμε μάθει να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας και να τα μοιραζόμαστε περισσότερο, με τη σύντροφό μας. Λοιπόν, η θεωρία αυτή υποστηρίζεται από μια επιστημονική έρευνα.

Το ινστιτούτο Gottman στο Σιάτλ, διεξήγαγε μια 12ετή μελέτη πάνω σε ζευγάρια gay και λεσβιών, για να εξακριβώσει τι τα κάνει να πετυχαίνουν ή να αποτυγχάνουν. Παρόλο που έχουμε πολλά ίδια προβλήματα με τα ετερόφυλα ζευγάρια, τα ζευγάρια του ιδίου φύλου έχουν πράγματι κάποιους καλύτερους μηχανισμούς αντιμετώπισης. Η μελέτη του Gottman εξέτασε πώς τα ζευγάρια αντιμετωπίζουν τις συγκρούσεις και εκδόθηκε το 2004.

Τα gay και λεσβιακά ζευγάρια ασχολούνται με τις διαμάχες με πιο αισιόδοξο τρόπο

Όταν πρόκειται για συγκρούσεις, τα gay και λεσβιακά ζευγάρια είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιήσουν τρυφερότητα και χιούμορ σε μια διαφωνία, από ό,τι τα ετεροφυλόφιλα. Επίσης, οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και οι λεσβίες είναι πιο πιθανό να παραμείνουν θετικοί όταν αντιμετωπίζουν μια διαφωνία από τους συντρόφους τους. "Τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια ίσως να έχουν πολλά να μάθουν από τις γκέι και λεσβιακές σχέσεις", λέει ο Δρ John Gottman.

Οι gay και οι λεσβίες χρησιμοποιούν λιγότερο επιθετικές, συναισθηματικά, τακτικές

Ο Gottman ανακάλυψε στις μελέτες του ότι τα gay και λεσβιακά ζευγάρια δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην κατανομή της εξουσίας σε σχέση με τη δυναμική της εξουσία τους. Σε μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Berkeley, ο Robert Levenson ανακάλυψε πως οι σύντροφοι γκέι και λεσβίες εμφανίζονται λιγότερο επιθετικοί και χρησιμοποιούν το φόβο ως όπλο κυριαρχίας, λιγότερο από ό,τι τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια.

Οι gay αντιμετωπίζουν τα ζητήματα λιγότερο προσωπικά

Σε έναν καυγά, τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια είναι πιο πιθανό να 'πληγώσουν' το σύντροφό τους με ένα αρνητικό σχόλιο. Στα γκέι και λεσβιακά ζευγάρια, τα θετικά σχόλια έχουν μεγαλύτερη επίδραση, κάνοντας το σύντροφο να αισθάνεται καλά για τον εαυτό του, ενώ τα αρνητικά σχόλια δεν επηρεάζουν τους ομοφυλόφιλους τόσο αρνητικά, όπως τους ετεροφυλόφιλους. "Η τάση αυτή δείχνει ότι οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες σύντροφοι έχουν μια τάση να δέχονται κάποιο βαθμό αρνητικότητας, χωρίς να την εκλαμβάνουν προσωπικά", λέει ο Gottman.

Οι λεσβίες δείχνουν περισσότερα συναισθήματα από ό,τι οι gay άνδρες

Όταν τσακώνονται, οι λεσβίες δείχνουν περισσότερο θυμό, χιούμορ, ένταση και ενδιαφέρον από ό, τι οι ομοφυλόφιλοι άνδρες. Αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή οι γυναίκες έχουν μεγαλώσει μαθαίνοντας να μοιράζονται τα συναισθήματά τους πιο εύκολα από τους άνδρες.

Της Kathy Belge, About.com Guide

Πηγή: http://lesbianlife.about.com/od/lesbiandating/a/ConflictStudy.htm

Διάσημη σταρ δηλώνει ότι «πάει» και με γυναίκες

Για τους περισσότερους από εμάς, που έχουμε φάει ξενύχτια και ξενύχτια με την τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας «The X-Files», η Γκίλιαν Άντερσον (Gillian Anderson) είναι και θα είναι για πάντα η απόλυτη Πράκτορας Σκάλι (Agent Scully).
Οι καιροί αλλάζουν, η Γκίλιαν έχει προχωρήσει και πλέον αισθάνεται ότι μπορεί να μοιραστεί ιδιωτικές της πληροφορίες, που άλλοτε οι ρεπόρτερς θα σκότωναν για να αποκτήσουν! Η 43χρονη ηθοποιός δηλώνει πλέον ξεκάθαρα ότι έχει πειραμαστιστεί ερωτικά με... γυναίκες στην εφηβεία της.

Σε συνέντευξή της στο γκέι περιοδικό Out, η ηθοποιός - και μητέρα δύο αγοριών με τον Βρετανό μουσικό Μάρκ Γκρίφιθς (Mark Griffiths) - αποκάλυψε: «Είχα σχέση με μια κοπέλα για αρκετό καιρό, όταν ήμουν στο λύκειο» και δεν δίστασε να προσθέσει ότι και τώρα βρίσκει ελκυστικές κάποιες γυναίκες και έχει ενίοτε τις περιπέτειές της.

Στο τέλος της συνέντευξής της η Γκίλιαν, που ψηφίστηκε πιο σέξι γυναίκα στον κόσμο το 1996 και μία από τους 50 πιο όμορφους ανθρώπους του κόσμου από το περιοδικό People το 1997, τόνισε ότι συνεχίζουν να τις αρέσουν περισσότερο οι άντρες και ότι οι σχέσεις της με γυναίκες είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.

Επιμέλεια Χ.Τ.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Η IRENE K.

Η φίλη Irene K. πήρε τη μεγάλη απόφαση να αφήσει την επαρχία και να κατέβει στη μεγάλη πόλη.....




Ενώ όλοι ακούμε πως στην Αθήνα δύσκολα επιβιώνεις με την κρίση που υπάρχει για κάποιους άλλους συνεχίζει να αποτελεί όνειρο. Βλέπετε η λατρεμένη και παράλληλα μισητή επαρχία δε σε κρατάει όπως θα ήθελες. Έτσι καταλήγεις να παλεύεις με τον εαυτό σου, με τις συνθήκες και τα αδιέξοδα και θέλεις όλα να τελειώνουν και να σηκωθείς να φύγεις. Πάντα οι πρωτεύουσες είχαν την ιδιαιτερότητα να συγκεντρώνουν ποικίλους ανθρώπους, διαφορετικές κουλτούρες, άλλα μυαλά ίσως πιο ανοιχτά ίσως και πιο κλειστά.

Σε μια πρωτεύουσα χάνεσαι… Δεν είναι σα μια πόλη της επαρχίας όπου οι κύκλοι είναι κύκλοι και πάνω κάτω όλοι ψιλο-γνωρίζονται. Αλλά όπως και να το κάνεις, πάντα το σπίτι σου είναι σπίτι σου.

Η φίλη μας λοιπόν, μετά από πολλά χρόνια σκέψεων και αναβολών μέσα σε μια στιγμή πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει την πόλη της και να κατέβει στο κέντρο της Ελλάδας. Μεγάλο βήμα… δύσκολη εποχή… πολλά διλλήματα… αλλά, γνωρίζω πολύ καλά πως είναι ένα ΟΝΕΙΡΟ που γίνεται πραγματικότητα.

Τέλος πια τα πηγαινέλα, οι ατελείωτες ώρες της επιστροφής, οι αποχαιρετισμοί στο σταθμό… Πάνε αυτά Ρηνιώ! Τέλος! The end! Finis!



Εμείς, οι φίλοι σου και οι συνεργάτες σου το ξέρουμε πως θα επιβιώσεις ό,τι και να συμβεί, θα συνηθίσεις και θα ετοιμάσεις το έδαφος ώστε να «κατέβουμε» και εμείς σε λίγους μήνες.

ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΟΥ "ATHENS PRIDE 2012"

Πριν λίγη ώρα δόθηκε στη δημοσιότητα το νέο σύνθημα για το “Athens Pride 2012”.

Η ομάδα του Athens Pride είχε ζητήσει πριν αρκετό καιρό να όλοι όσοι επιθυμούσαν να στείλουν τις ιδέες τους για το κεντρικό σύνθημα του “Athens Pride 2012”. Ανάμεσα σε πολλά επιλέχθηκε αυτό της Ευσταθίας Ιωαννίδου που περιγράφει επακριβώς όσα νιώθουμε αλλά και όσα ζούμε.

«ΑΓΑΠΑ ΜΕ, ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ»

Όπως αναφέρεται στην επίσημη δημοσίευση του συνθήματος «Κοινή ήταν η απαίτηση, το Athens Pride να μείνει μια πολύχρωμη γιορτή αισιοδοξίας κι ορατότητας και να υπογραμμίσει, ότι οι έννοιες που τελικά θωρακίζουν τις κοινωνίες, όπως η ισότητα, ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία, αν και ανεκτίμητες, δεν στοιχίζουν τίποτε. Το ίδιο και ό,τι όμορφο συνδέει τους ανθρώπους: το γέλιο, ο έρωτας, η φιλία, η αγάπη, η αποδοχή. Η αγάπη μέσα από την αποδοχή και το σεβασμό…»

Εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ετοιμαζόμαστε για τις 9 Ιουνίου για το “Athens Pride 2012”!!!!!

«Η μαμά αγάπησε την άλλη μαμά και μένουμε όλοι μαζί...»

Δύο γυναίκες που ζουν σαν παντρεμένες και μεγαλώνουν τους γιους τους μίλησαν στο «Βήμα» για το πώς είναι να έχεις μια «διαφορετική» οικογένεια

Πηγή: TO BHMA

ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ επιστρέφει στην πόρτα του σπιτιού στις 3 μ.μ. Ο Στέφανος και ο Δημήτρης εφορμούν με τα σακίδια στην πλάτη.Φωνές, γέλια, «έι,εγώ δεν έχω φιλί;», «πλύντε χέρια, τα φαγητό είναι έτοιμο». Τα δίδυμα αγόρια δίνουν μια μεγάλη αγκαλιά στη μαμά και ένα φιλί στην Ελένη. «Ηθελαν να μας φωνάζουν και τις δύο “μαμά”.Τους είπα όμως,για να μην μπερδευόμαστε,εμένα να με φωνάζουν με το όνομά μου» λέει η 48χρονη Ελένη,στέλεχος σε φαρμακευτική εταιρεία.Μαζί με την 50χρονη σύντροφό της Κάτια,ψυχολόγο,μεγαλώνουν τα δύο τους παιδιά, εξίμισι ετών, λίγο έξω από την Αθήνα· ένα ομόφυλο ζευγάρι που διεκδίκησε και δημιούργησε τη δική του οικογένεια, κόντρα σε στερεότυπα, κοινωνικά,βιολογικά,ρόλου,φύλου.Εν όψει του νέου νομοθετικού πλαισίου που εξετάζει το ενδεχόμενο υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια,οι δύο γυναίκες δέχτηκαν να μας ανοίξουν το σπίτι τους και την πραγματικότητά τους.

Είναι μαζί εδώ και 13 χρόνια. Τονίζουν ότι δεν έχουν να κρύψουν απολύτως τίποτε. Ο μόνος λόγος που αποφάσισαν να μη μιλήσουν με τα αληθινά τους ονόματα και να μη δείξουν τα πρόσωπά τους είναι τα παιδιά: «Ο Στέφανος και ο Δημήτρης είναι ακόμα πολύ μικροί για να μπορέσουν να το υποστηρίξουν. Αν ήταν 12 χρόνων, δεν θα είχαμε απολύτως κανένα πρόβλημα». Η πολωνή κοπέλα του σπιτιού εναποθέτει στο τραπέζι μια εντυπωσιακή παντζαροσαλάτα. «Φυσικά και γνωρίζει. Δεν της έχουμε κάνει βέβαια ανακοίνωση. Εσείς χρειάστηκε ποτέ να ανακοινώσετε στη γυναίκα που σας καθαρίζει “Είμαι παντρεμένη με αυτόν τον άνδρα που ζει στο σπίτι;”».

Οι δύο γυναίκες χαμογελούν καθώς παρακολουθούν τους γιους τους να «καταστρέφουν» με συνοπτικές διαδικασίες το σαλόνι, δείχνουν να απολαμβάνουν τη μοιρασμένη αυτή μητρότητα, τα τελετουργικά, τις ευθύνες, τις εκπλήξεις, τις χαρές της. Στη γιορτή της μητέρας πήραν και οι δύο κάρτα και γλαστράκι. «Είναι στιγμές που κλαίω από ευτυχία» λέει η Κάτια. «Βιώνω μια τέτοια πληρότητα! Πολλές φορές αγκαλιάζω τα παιδιά μου και τους λέω: “Ξέρετε ότι με έχετε κάνει τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο του κόσμου;”».



Εκτεθειμένη νομικά
Η Ελένη εκμυστηρεύεται ότι απολαμβάνει πλήρη ισοτιμία στον γονεϊκό της ρόλο. Συναισθηματικά τουλάχιστον. Γιατί νομικά είναι εντελώς εκτεθειμένη. «Και αυτό είναι πολύ αγωνιώδες για την οικογένειά μας. Γιατί αν, ό μη γένοιτο, συμβεί κάτι στην Κάτια,εγώ δεν έχω κανέναν λόγο και τα παιδιά είναι στον αέρα». «Θα μπορούσαν ακόμα και κάποιοι συγγενείς να τα διεκδικήσουν, γιατί υπάρχει και μια ακίνητη περιουσία» συμπληρώνει η Κάτια, η οποία λίγο προτού γεννήσει έσπευσε σε έναν συμβολαιογράφο. «Αν συμβεί κάτι σ΄ εμένα, η Ελένη θα διαχειρίζεται τα πάντα η ίδια και υπέρ των παιδιών. Κανένας όμως δεν σου διασφαλίζει ότι αυτό δεν θα διαρραγεί». Η Ελένη υποδέχεται με ενθουσιασμό την αναθεώρηση του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου και το ενδεχόμενο να δοθεί το δικαίωμα υιοθεσίας σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια: «Το θεωρώ πολύ σημαντικό. Είναι η πρώτη φορά που βλέπω ένα ανοιχτό κράτος που θέλει να με προστατεύσει». Στο ερώτημα αν η ελληνική κοινωνία είναι έτοιμη για ένα τέτοιο βήμα είναι κατηγορηματική: «Γιατί να μην είναι δηλαδή; Είναι υποχρεωμένοι να διασφαλίσουν ότι όλοι οι έλληνες πολίτες έχουν τα ίδια δικαιώματα.Εδώ έχει γίνει αποδεκτό σε πολύ συντηρητικές χώρες,δεν θα γίνει στη χώρα της ελευθερίας και της δημοκρατίας;

«Εργοστάσιο υιοθεσιών...»
«Η σκέψη για παιδί υπήρχε σχεδόν από την αρχή της σχέσης» εξηγεί η Ελένη. «Από την πρώτη στιγμή που συνάντησα την Κάτια- γνωριστήκαμε σε ένα φιλικό σπίτι- ένιωσα ότι υπάρχει μια τρομερή χημεία.Και νομίζω ότι ήταν στον δεύτερο χρόνο της γνωριμίας μας που είπα ότι θα ήταν πολύ ωραίο να κάνουμε παιδιά μαζί». Η ανάγκη της μητρότητας είναι η ίδια σε μια ομοφυλόφιλη γυναίκα; «Είναι ακριβώς η ίδια. Κάποιες θέλουν παιδί, κάποιες όχι. Ακριβώς όπως συμβαίνει και στις ετεροφυλόφιλες».

Δεν άργησαν να μπουν στη διαδικασία της υιοθεσίας. Γρήγορα όμως εγκατέλειψαν την προσπάθεια. Οχι μόνο λόγω της επώδυνης (και για τα ετερόφυλα ζευγάρια) γραφειοκρατίας, ούτε μόνο επειδή τις απωθούσε το «εργοστάσιο» υιοθεσιών που έχει στηθεί. «Η αλήθεια είναι ότι πριν από οκτώ χρόνια είχα τη δυνατότητα να υιοθετήσω μόνη μου,διότι τότε ακόμη επιτρεπόταν σε μονογονεϊκές οικογένειες» εξηγεί η Κάτια. «Ενιωθα όμως τρομερή ανασφάλεια,γιατί ερχόταν η κοινωνική λειτουργός στο σπίτι και εγώ έπρεπε να κρύβω τη ζωή μου,έπρεπε να κρύβω την Ελένη. Δεν άντεχα όμως να ζω αυτό το ψέμα».

Ετσι αποφάσισαν να αποκτήσουν δικό τους παιδί. Οπως υπογραμμίζουν, δεν τέθηκε ποτέ θέμα ποια θα είναι εκείνη που θα κυοφορούσε. «Η Κάτια ήθελε πολύ να γεννήσει...Εγώ δεν είχα αντίρρηση, όμως αν δεν μπορούσε για κάποιον λόγο εκείνη, θα το έκανα εγώ» λέει η Ελένη. «Για μένα ήταν πολύ έντονη η ανάγκη να γεννήσω, γιατί είμαι και υιοθετημένη» εξηγεί η Κάτια.

Οι προσπάθειες ξεκίνησαν όταν η ίδια ήταν 39 ετών. Εκείνη ήταν που πήρε την πρωτοβουλία για ένα βήμα παραπέρα. «Πήραμε και από τις δύο μας ωάρια. Η Ελένη ήθελε από την αρχή να βάλω μόνο δικά μου,όμως εγώ επέμενα, το είχα ανάγκη, πίστευα ότι έτσι θα ήταν καλύτερη η μοιρασιά. Στον γιατρό έκανε εντύπωση,αλλά μας δήλωσε ότι ήταν καθαρά δική μας απόφαση. Θυμάμαι τότε ήταν η μοναδική φορά που είχα δει τη μητέρα μου,που ήταν ένας πολύ ανοιχτός γενικά άνθρωπος,κάπως σκεπτική. Μου είπε:“Γιατί να πάρεις και ωάρια της Ελένης;”.“Γιατί όχι;”.Γύρισε λοιπόν και μου είπε: “Βρε Κάτια μου, θα κάνεις χοντρά παιδιά!”».

Εξωσωματική και εγκυμοσύνη για δύο
Ετσι βίωσαν μαζί τα οργανικά και συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα της εξωσωματικής, τις καθημερινές ενέσεις, την αγωνία, την αναμονή, τις ετυμηγορίες του εμβρυολόγου. «Δεν ξέρουμε ποιας είναι τα ωάρια και δεν μας ενδιαφέρει καθόλου. Αλλωστε τι να το κάνουμε το τεστ DΝΑ;Ο Στέφανος είναι ίδιος η Κάτια και ο Δημήτρης είναι ίδιος εγώ!». Και η εγκυμοσύνη ήταν, σύμφωνα με την Κάτια, μια μοιρασμένη εμπειρία: «Δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω παιδί μόνη μου. Η Ελένη το ζούσε κοντά μου. Εβαζε ακουστικά πάνω στην κοιλιά μου,με προστάτευε τρομερά...».

Μέσα στο μαιευτήριο ήταν που αντιμετώπισαν τα πρώτα «γραφειοκρατικής» φύσεως προβλήματα. «Επειδή είχα διαβήτη κύησης, τα παιδιά χρειάστηκε να μείνουν δύο ημέρες στην Εντατική.Πήγα,όπως πάντα,συνοδευόμενη από την Ελένη, αλλά δεν την άφηναν να μπει. Επρεπε να επέμβει ένας δικός μας γιατρός, που βρέθηκε τυχαία εκεί, για να επιτραπεί η είσοδος και σε εκείνη.Οταν εγώ γύρισα τελικά στο σπίτι με τον Στέφανο, η Ελένη πηγαινοερχόταν στο μαιευτήριο μεταφέροντας δικό μου γάλα στον Δημήτρη που είχε μείνει δύο ημέρες ακόμη για παρακολούθηση».

Πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν τα παιδιά είχαν κλείσει τα τέσσερα, έμαθαν «με θεατρικό τρόπο» όλη την αλήθεια. «Τοκ,τοκ,τοκ,χτύπησα εγώ μια μέρα την πόρτα στο σπίτι μιας φίλης μου» άρχισε την εξιστόρηση η Κάτια. «Βλέπω μέσα την Ελένη. Α, Ελένη, τι κάνεις. Γνωριστήκαμε,αγαπηθήκαμε πάρα πολύ και ξεκινήσαμε να μένουμε στο ίδιο σπίτι. Θέλαμε λοιπόν να κάνουμε δύο αγόρια,έναν Στέφανο και έναν Δημήτρη. Δεν μπορούσαμε όμως να κάνουμε εμείς παιδιά,γιατί έχουμε δύο αβγουλάκια. Για να γίνει όμως ένα παιδάκι, πρέπει να ενωθεί ένα αβγουλάκι με ένα σποράκι, σαν αυτά που έχετε εσείς που είστε αγόρια.Ετσι πήγαμε σε ένα μεγάλο εργαστήρι,σαν αυτό του Αϊ-Βασίλη, χτυπήσαμε την πόρτα,τοκ,τοκ,μας άνοιξε αυτός ο φοβερός επιστήμονας, άνοιξε ένα μικρό κουτάκι και έβγαλε από μέσα δύο σποράκια.Τα έβαλα εγώ στην κοιλίτσα μου και να τα τα παιδάκια».

Είπαν «ναι» σε υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια
Στην Ευρώπη η υιοθεσία ανηλίκου από ομόφυλα ζευγάρια επιτρέπεται στην Ανδόρα, στην Ολλανδία, στο Βέλγιο, στη Δανία, στην Ισπανία, στην Ισλανδία, στη Νορβηγία, στη Σουηδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Επίσης, επιτρέπεται στην Αργεντινή, στην Ουρουγουάη, στη Νότια Αφρική, στις ΗΠΑ και σε τρεις Πολιτείες της Αυστραλίας.

Η υιοθεσία του βιολογικού του παιδιού ή της συντρόφου επιτρέπεται σε όλες τις παραπάνω ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και στη Φινλανδία, στη Γερμανία και στη Γροιλανδία.

Σήμερα στις ΗΠΑ 65.000 παιδιά είναι υιοθετημένα από ομοφυλόφιλους.Τα ηνία κρατάει φυσικά η Καλιφόρνια: πάνω από 16.000 παιδιά με γκέι γονείς.

Ενα 4% των υιοθετημένων παιδιών στις ΗΠΑ μεγαλώνουν με ομοφυλόφιλους γονείς.

Πρόσβαση σε τεχνικές μεθόδους γονιμοποίησης και αναπαραγωγής έχουν τα ομόφυλα ζευγάρια στο Βέλγιο, στη Δανία, στη Φινλανδία, στην Ισλανδία, στην Ολλανδία, στη Νορβηγία, στη Ρουμανία, στην Ισπανία, στη Σουηδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

«Η αλήθεια ασπίδα των παιδιών απέναντι στους κακόβουλους»
Τι απαντούν η Ελένη και η Κάτια σε κάποιες έρευνες που θέλουν τα παιδιά των ομόφυλων ζευγαριών να έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν τα ίδια ομοφυλόφιλα; «Είμαστε υπέρ των ερευνών. Τόσα χρόνια όμως γιατί δεν έχουμε δει μια έρευνα για το πόσοι ομοφυλόφιλοι γεννιούνται από ετεροφυλόφιλα ζευγάρια; Ή τι ψυχολογικά προβλήματα έχουν τα παιδιά των ετεροφυλόφιλων;» . Το ενδεχόμενο να γίνουν οι γιοι τους γκέι δεν τις απασχολεί ποσώς: «Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι να γίνουν ευτυχισμένοι» .

Αμφότερες υποστηρίζουν ότι η δική τους οικογένεια δεν διαφέρει σε τίποτε από μια οποιαδήποτε οικογένεια με δύο ζωηρά νήπια. «Μια μαμά που είχε φέρει το παιδάκι της στο σπίτι να παίξει με τα δικά μας μάς είχε πει:“Εσείς που είσαστε δύο γυναίκες θα τα πηγαίνετε πιο καλά!Τη διαβεβαιώσαμε ότι...δυστυχώς δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφορά.Και γκρινιάζουμε και τσακωνόμαστε και αγαπιόμαστε...» .

Δεν υπάρχουν διακριτοί ρόλοι, μητρικός, πατρικός, αρσενικός, θηλυκός: «Αλλωστε όλοι έχουμε πολλούς ρόλους μέσα μας. Εμείς λειτουργούμε μέσα από αυτή την ελευθερία» . Το περιβάλλον τους (συγγενείς, συνεργάτες, δάσκαλοι των παιδιών) έχει αγκαλιάσει την επιλογή τους. «Τα παιδιά είναι πολύ καλοί μαθητές, έχουν άπειρους φίλους, όλοι τούς λατρεύουν. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε ακούσει τίποτε που να μας έκανε να νιώσουμε άβολα.Ούτε στη γειτονιά,ούτε στο σχολείο των παιδιών- μέχρι πέρυσι πήγαιναν σε δημόσιο. Τώρα το τι μπορεί να λέει κανείς από πίσω, δεν μας αφορά». Τα παιδιά με τι έχουν θωρακιστεί σε ενδεχόμενα περίεργα ή κακόβουλα σχόλια; «Με ό,τι θα έπρεπε να θωρακίζονται όλα τα παιδιά και όλοι οι ενήλικοι:με την αλήθεια.Ποιος ο λόγος να ζούμε αν δεν είμαστε κοντά στην αλήθεια μας;».

«Δεν τους λείπει ο μπαμπάς, υπάρχει τόση αγάπη»
Ισως η μόνη διαφορά είναι ότι ο Στέφανος και ο Δημήτρης μυήθηκαν εξ απαλών ονύχων στη διαφορετικότητα. «Δεν θα κάνουμε ποτέ κριτική αν κάποιος έχει μπαμπά,αν έχει μαμά,αν οι γονείς του είναι χωρισμένοι κτλ., γιατί όλες οι οικογένειες είναι διαφορετικές» λέει η Κάτια. «Ηταν δύο ετών όταν τους κατέβασα στον κήπο και τους έδειξα τις λεμονιές. Κόβαμε ένα λεμονάκι από τη μία λεμονιά, ένα από την άλλη,το κοιτάζαμε το μυρίζαμε...Τους ρωτούσα:“Είναι η μία λεμονιά ίδια με την άλλη;”. “Οχι”.“Είναι το ένα λεμονάκι ίδιο με το άλλο;”.“Οχι”.Δεν τους το είπα επειδή είμαι σε μια ομοφυλοφιλική σχέση. Και με άντρα να ήμουν, το ίδιο θα τους έλεγα. Αυτή είναι η αλήθεια της ζωής. Δεν είναι τυχαίο ότι μια μέρα ο Στέφανος ρώτησε για το υιοθετημένο παιδί μιας φίλης:“Δεν έχει μπαμπά;”. Του απάντησα “όχι” και ύστερα τον ρώτησα:“Εσύ έχεις μπαμπά;”. Μου είπε:“Μαμά, δεν με νοιάζει αν έχω μπαμπά, εγώ έχω τον αδελφό μου,εσένα και την Ελένη”».

Στην ερώτηση αν η απουσία του ανδρικού προτύπου επηρεάζει την ομαλή ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών, η Κάτια απαντά: «Τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε μια οικογένεια με δύο γυναίκες,δύο μαμάδες.Δεν είναι ότι δεν υπάρχει πια ο μπαμπάς, δεν υπήρξε ποτέ, δεν βίωσαν κάποια απώλεια. Μεγαλώνουν χαρούμενα, γιατί να τους λείπει κάτι;Στο περιβάλλον τους υπάρχουν ανδρικά πρότυπα, π.χ. έχουν τον νονό τους,δικούς μας φίλους. Δηλαδή, όταν θα φτάσουν στην εφηβεία και θα χρειαστεί ενδεχομένως να κάνουν κάποιες “ανδρικές” κουβέντες,έχουν ανθρώπους να μιλήσουν».

Ο Στέφανος και ο Δημήτρηςτρώνε βανίλια «υποβρύχιο» και ετοιμάζονται για σκανδαλιές στον κήπο. «Βάλτε ένα φούτερ, δεν έχει ακόμα τόση ζέστη!». «Μια οικογένεια για να είναι υγιής δεν χρειάζεται τίποτε άλλο από αγάπη» λένε η Ελένη και η Κάτια. Στην ερώτηση ποια φιλοσοφία ζωής θέλουν να περάσουν στα δύο τους αγόρια, δεν χρειάζεται να το σκεφτούν: «Τον σεβασμό στον εαυτό τους. Αρα και στον διπλανό τους.Οποιος και να είναι».

«Διαφέρουμε χωρίς να είμαστε κάτι διαφορετικό»
ΕΧΟΥΝ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥΣ φίλους γκέι, όπως παραδέχονται οι ίδιες. «Μόνο μια-δυο φίλες» λέει η Ελένη. «Πολλοί έχουν πρόβλημα με τον εαυτό τους,δεν μπορούν να υποστηρίξουν τις επιλογές τους.Θα έλεγα μάλιστα πως όταν είπαμε ότι η Κάτια είναι έγκυος και ότι σε λίγο θα έρχονταν στον κόσμο τα παιδιά μας, περισσότερο σοκαρίστηκαν οι γκέι.Ηταν σχεδόν σαν να σου έλεγαν:“Πώς γίνεται εγώ ακόμη να κρύβω ποιος είμαι και εσύ να προχωράς στο επόμενο βήμα.” Εμείς θέλουμε πάνω απ΄ όλα δίπλα μας ανθρώπους συμφιλιωμένους με τον εαυτό τους, είτε είναι ομοφυλόφιλοι είτε όχι».

«Προ ετών κάπως είχε γίνει και είχαμε έρθει σε επαφή με ένα άλλο ζευγάρι ομοφυλόφιλων μαμάδων» καταθέτει τη δική της εμπειρία η Κάτια . «Μίλησα τηλεφωνικά με τη μία και την άκουσα να λέει στην κόρη της:“Είδες; Να μην έχεις πρόβλημα, υπάρχουν και άλλες οικογένειες...”. Μόλις το άκουσα αυτό, έκοψα την επαφή. Δεν θα αφήσω κανέναν να μεταφέρει το δικό του πρόβλημα στη δική μου οικογένεια.Με ενοχλεί επίσης αυτή η γκετοποίηση, να γίνει π.χ. μια ιστοσελίδα με γκέι μητέρες.Δεν είμαστε κάτι διαφορετικό» .

Η ματιά του Χόλιγουντ
Τα ομόφυλα ζευγάρια και τα απρόοπτα που προκύπτουν προσέγγισε και ο κινηματογράφος. «Τα παιδιά είναι εντάξει» (2010) της Λίζα Τσολοντένκο είναι μια τέτοια ταινία που κέρδισε μία Χρυσή Σφαίρα και τέσσερις υποψηφιότητες Οσκαρ. Μια ήσυχη και ευτυχισμένη τετραμελής αμερικανική οικογένεια, με τη Νικ (την υποδύεται η Ανέτ Μπένινγκ, αριστερά) και την Τζουλς (τον ρόλο κρατά η κοκκινομάλλα Τζουλιάν Μουρ ) να βρίσκονται επικεφαλής. Είναι παντρεμένες και μένουν στα προάστια της Νότιας Καλιφόρνιας μαζί με τα έφηβα παιδιά τους, την Τζόνι (σε πρώτο πλάνο) και τον Λέιζερ (μόλις που διακρίνεται πίσω). Οι μαμάδες τα ανάθρεψαν σωστά και με κανόνες οι οποίοι κλονίζονται όταν τα βλαστάρια τους σκαλίζουν τις... ρίζες τους αναζητώντας τον βιολογικό τους πατέρα. Από εκεί και μετά αναλαμβάνει το Χόλιγουντ με ανατροπές, χιούμορ και απρόοπτες καταστάσεις.

Δημιουργία λεσβιακής ομάδας στο Ρέθυμνο

Σιγά σιγά και σταθερά γυρνάμε στο όμορφό μας Ρεθυμνάκι....σκεφτήκαμε μια χούφτα κορίτσια και κοπέλες και μεγαλοκοπέλες να κάνουμε μια καινούργια αρχή .... πρόσκληση για καφέ και κουβεντούλα στο φιλί της θάλασσας.....

Σιγά σιγά και σταθερά γυρνάμε στο όμορφό μας Ρεθυμνάκι. Λίγο οι δυσκολες μέρες, λίγο του ότι έχουμε χαθει πολλές εδω και χρόνια, λίγο η μοναξιά στον τόπο μας και οι δυσκολίες να βρεις "εκείνες" που αγωνιστήκαμε πολλά χρόνια πριν αλλά χαθήκαμε...σκεφτήκαμε μια χούφτα κορίτσια και κοπέλες και μεγαλοκοπέλες να κάνουμε μια καινούργια αρχή .... πρόσκληση για καφέ και κουβεντούλα στο φιλί της θάλασσας.....επικοινωνείστε στο lorethymno@gmail.com

Θα παρελάσουν και φέτος οι gay στην Αθήνα

Ενάντια στην κατήφεια, την απαισιοδοξία, αλλά και το οικονομικό αδιέξοδο είναι σύμφωνα με την οργανωτική επιτροπή το νέο σύνθημα του Athens Pride.


Το καινούριο σλόγκαν «Αγάπα με είναι δωρεάν» είναι η απάντηση που δίνει η γκέι, αμφισεξουαλική αλλά και τρανσεξουαλική κοινότητα σε όλα όσα διαδραματίζονται στη χώρα μας και σκοπός του συνθήματος είναι να θυμίσει σε όλους ότι οι έννοιες που τελικά θωρακίζουν τις κοινωνίες και δεν στοιχίζουν τίποτε είναι ο σεβασμός, η ισότητα, η ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως αναφέρει το

Έτσι λοιπόν για έβδομη συνεχόμενη χρονιά το Φεστιβάλ Περηφάνιας Αθήνας θα βρεθεί στην πλατεία Κλαυθμώνος και όπως εξηγούν οι υπεύθυνοι για φέτος ετοιμάζουν κάποιες πολύ ιδιαίτερες εκπλήξεις.

«Δεν αγνοούμε την κρίση, την βιώνουμε όπως όλος ο υπόλοιπος κόσμος, ωστόσο φέτος αποφασίσαμε να κάνουμε ένα ανοιχτό κάλεσμα για το κεντρικό σύνθημα και η ανταπόκριση που είχαμε ήταν γεμάτη από μηνύματα αισιοδοξίας. Γι αυτό το λόγο επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε το συγκεκριμένο σλόγκαν που είναι χαρούμενο, θετικό αλλά και επίκαιρο» εξηγεί η κ Andrea Gilbert μέλος της επιτροπής.

Επιπλέον το Σάββατο 17 Μαρτίου, η γκαλερί The Breeder θα δημοπρατήσει έργα γνωστών καλλιτεχνών, όπως του Δημήτρη Παπαιωάννου, του Γιάννη Σαββίδη, του Πάνου Τσαγκάρη και άλλων, εκ των οποίων τα έσοδα θα δοθούν εξ ολοκλήρου για την υποστήριξη του Athens Pride.

Η φετινή εκδοχή παρουσιάζει σημαντικά έργα, πολλά των οποίων δημιουργήθηκαν ειδικά γι’ αυτήν και προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς από 30 καλλιτέχνες οι οποίοι ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Γυναικείο γυμνό: έγχρωμες φωτογραφίες3

Γυναικείο γυμνό: έγχρωμες φωτογραφίες2

Γυναικείο γυμνό: έγχρωμες φωτογραφίες1

Beginners - Official Trailer «Γιε μου, είμαι γκέι»

Η ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ τού Κρίστοφερ Πλάμερ στο ρόλο του υπερήλικα πατέρα που αποκαλύπτει την ομοφυλοφιλία του στον γιο του (Γιούαν ΜακΓκρέγκορ) στους Πρωτάρηδες τού εξασφάλισε το πρώτο του Όσκαρ (β’ ανδρικού ρόλου). «Ένας στρέιτ μπορεί άνετα να υποδυθεί έναν γκέι και αντιστρόφως... Είναι θαυμάσιο που ένας ηθοποιός μπορεί ν’ ακυρώνει όλες μας τις σεξουαλικές διαφορές και προκαταλήψεις», δήλωσε σχετικά, ενώ θα ενισχύσει με «ιδιόχειρο» ταινιάκι την καμπάνια της οργάνωσης GLAAD για την ισότητα. Λησμονούμε συχνά πως ανέκαθεν υπήρχαν «διαφορετικοί» μπαμπάδες - οι περισσότεροι ξέρουμε τουλάχιστον έναν. Οι Πρωτάρηδες ίσως παρακινήσουν ακόμα περισσότερους να βγουν πια θαρραλέα προς τα έξω.

Πηγή: GAY ABOUT TOWN - LIFO - 7/3/2012

Συμβουλές για το σεξ, σε νέες ερωμένες

Συμβουλές σε ερωμένες για το σεξ την πρώτη φορά

Της Kathy Belge, About.com Guide

"Είμαι στην πρώτη σχέση του ίδιου φύλου με μια γυναίκα με την οποία είμαι απόλυτα ερωτευμένη. Είμαστε και οι δύο ετεροφυλόφιλες. Όταν τα πράγματα πρωτοξεκίνησαν, ήμουν πολύ ντροπαλή και προχωρούσα πολύ αργά και δεν έκανα πολύ θόρυβο. Από τότε, έχω χαλαρώσει και τώρα όσο περισσότερα πράγματα κάνουμε, τόσο πιο άγρια και πιο δυνατά λειτουργώ και της αρέσει να είμαι έτσι.

Το πρόβλημα είναι πως αισθάνομαι ότι δεν την ευχαριστώ τόσο πολύ, όσο αυτή εμένα. Μπορώ να την φέρω σε οργασμό, αλλά μόνο με την εκτέλεση στοματικού έρωτα, ή με τρίψιμο. Μου αρέσει πολύ να κατεβαίνω σε αυτήν, αλλά φοβάμαι ότι θα γίνει βαρετό μετά από λίγο, αφού αυτοί είναι οι δύο τρόποι με τους οποίους την προσεγγίζω, μισεί τη διείσδυση και δεν ερεθίζεται σε μεγάλο βαθμό, από την περιοχή του στήθους. Υπάρχει κάτι άλλο που μπορώ να κάνω για να ευχαριστήσω τη σύντροφό μου; Την έχω ρωτήσει, αλλά είναι ντροπαλή και δε μου λέει τι να κάνω.

Νέα στον έρωτα"

Αγαπητή νέα στον έρωτα:

Πρώτα απ 'όλα, ο μόνος τρόπος που πρόκειται να πετύχει αυτό είναι εάν έχετε καλή επικοινωνία. Ναι, το να μιλάμε για το σεξ είναι δύσκολο. Δεν είναι κάτι που διδαχτήκαμε πώς να το κάνουμε. Στην πραγματικότητα, εμείς οι γυναίκες, έχουμε μάθει να μη μιλάμε γι 'αυτό. Είναι δύσκολο να αλλάξουμε.

Λοιπόν, πώς να μιλήσετε για το σεξ, όταν δεν γνωρίζετε καν από πού να αρχίσετε; Ένα καλό ξεκίνημα είναι να πάρετε ένα βιβλίο σχετικά με το λεσβιακό σεξ. Σε αυτό θα βρείτε διάφορες πληροφορίες σχετικά με τον οργασμό, ερωτικά παιχνίδια, την ανθρώπινη σεξουαλική ανταπόκριση, την ανατομία και το ασφαλές σεξ. Αν είστε περισσότερο οπτικοί τύποι, μπορείτε να αναζητήσετε κάποιον οδηγό για λεσβιακό σεξ για να δείτε φωτογραφίες με διαφορετικές σεξουαλικές στάσεις. Μπορείτε να τον κοιτάξετε μαζί και να δείτε τι προκαλεί το ενδιαφέρον σας.

Δεν έχει σημασία από πού να ξεκινήσετε, απλά να αρχίσετε να μιλάτε πριν τα πράγματα γίνουν βαρετά. Εδώ είναι μερικές περισσότερες προτάσεις:

Τρόποι για να διατηρήσετε το σεξουαλικό ενδιαφέρον

Πάρτε μαζί σας στην κρεβατοκάμαρα αισθησιακά φαγητά

Δοκιμάστε τη συνεύρεση σε διαφορετικά σημεία, στη φύση, στην κουζίνα, στο μπάνιο.

Κρατήστε το ρομαντισμό ζωντανό με μουσική, κεριά, πέταλα από λουλούδια στο κρεβάτι

Φλέρταρε μαζί της όλη τη νύχτα, ψιθύριζε στο αυτί της για όλα τα πράγματα που πρόκειται να της κάνεις αργότερα. Αυτή θα ερεθιστεί τόσο, ώστε τη στιγμή που θα φτάσετε στο υπνοδωμάτιο, θα ξεσπάσει.

Μην εστιάζεις μόνο στον οργασμό. Υπάρχουν και πολλά άλλα στο σεξ, εκτός από την κορύφωση. Αφιέρωσε χρόνο σε όλο το σώμα της. Δες πόσο μπορείτε να αντέξετε, μέχρι τον οργασμό.

Δοκίμασε διάφορα παιχνίδια, όπως τα ντίλντο και τους δονητές. Τα ερωτικά παιχνίδια μπορούν να μετατρέψουν μια βαρετή βραδιά, σε διασκεδαστική.

Μην αφήσεις την ανασφάλειά σου να μπει στη μέση. Φαντάσου την εικόνα πώς να την χαλαρώσεις και μετά να την ερεθίζεις πάρα πολύ, αν ένα βράδυ πάρεις εσύ τον έλεγχο της κατάστασης.

Μην ακολουθείς προβλέψιμες πατέντες. Εγώ σε αγγίζω εδώ, εσύ με αγγίζεις εκεί, σου κάνω, μου κάνεις, όλα αυτά γρήγορα γίνονται βαρετά. Πρόσθεσε ποικιλία, ταρακούνησε την κατάσταση.

Το σεξ είναι ένας δρόμος διπλής κατεύθυνσης. Είναι το να δίνεις και να παίρνεις, επικοινωνία και από κοινού συμμετοχή. Μια επιτυχημένη σεξουαλική ζωή απαιτεί ότι και οι δύο προσπαθείτε.

Κυρίως, δεσμεύσου να έχεις μια καλή σεξουαλική ζωή. Δεσμεύσου να μαθαίνεις νέα πράγματα, να δοκιμάζεις νέα πράγματα και να συζητάς αυτά που κάνεις και αυτά που δε σου αρέσουν. Να είσαι τολμηρή!

Πηγή: http://lesbianlife.about.com/od/lesbiansex/qt/NewLovers.htm

Επικίνδυνα τα φιλιά και το σεξ για τους αλλεργικούς

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα (ygeia.tanea.gr, 2-2012)

Για μερικούς πάσχοντες από αλλεργίες, ο έρωτας μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνος, προειδοποιούν αμερικανοί ειδικοί. Και εξηγούν πως όσοι έχουν αλλεργία σε ορισμένα τρόφιμα ή χημικές ουσίες, μπορεί να εκδηλώσουν αλλεργική αντίδραση όταν φιλήσουν ή κάνουν σεξ με το ταίρι τους.

Οι ασθενείς αυτοί σπανίως είναι αλλεργικοί στον/στην σύντροφό τους. Είναι όμως ιδιαιτέρως ευάλωτοι σε ορισμένα πράγματα που εκείνος/εκείνη έχει καταναλώσει ή χρησιμοποιήσει.

Το επακόλουθο είναι να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν συμπτώματα όπως πρήξιμο στα χείλη ή και στον λάρυγγα ακόμα, εξάνθημα, κνησμό και συριγμό.

Σύμφωνα με το Αμερικανικό Κολέγιο Αλλεργιών, Άσθματος & Ανοσολογίας (ACAAI), το 2-3% των ενηλίκων και το 5-7% των παιδιών πάσχουν από αλλεργία σε κάποιο τρόφιμο.

Πολλοί ενήλικες εξάλλου είναι αλλεργικοί σε υλικά όπως το λατέξ (οπότε τα περισσότερα προφυλακτικά αντενδείκνυνται γι’ αυτούς), άλλοι σε χημικές ουσίες που υπάρχουν στα σπερματοκτόνα και στα υγραντικά, ενώ έχουν αναφερθεί ακόμα και περιπτώσεις ανθρώπων που ήταν αλλεργικοί στο σπέρμα.

Χώρια εκείνοι που εκδηλώνουν κνίδωση ή συριγμό εξαιτίας των φυσικών χημικών ουσιών που εκκρίνει το σώμα όταν υπάρχει συναισθηματική έξαψη ή στη διάρκεια της στενής σωματικής επαφής στη διάρκεια του σεξ.

«Αυτού του είδους οι αντιδράσεις μπορεί να είναι πιο συχνές απ’ όσο νομίζουμε, επειδή πολλοί ντρέπονται να τις αναφέρουν», λέει καθηγητής Παιδιατρικής & Ιατρικής δρ Σάμι Μπάχνα, διευθυντής του Τομέα Αλλεργίας & Ανοσολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Λουϊζιάνα και πρώην πρόεδρος του ACAAI.

Για την ποιότητα της ζωής τους, όμως, είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουν τέτοιου είδους προβλήματα, ώστε να εντοπίζεται η αιτία της αλλεργίας και να υποβάλλονται σε θεραπεία, λέει, ώστε να απολαμβάνουν το σεξ.

Τι άλλο μπορούν να κάνουν οι πάσχοντες; Τα περισσότερα αφορούν όσους έχουν τροφική αλλεργία. Πρέπει να ενημερώνουν τους ερωτικούς συντρόφους τους, ώστε εκείνοι να αποφεύγουν την κατανάλωση των τροφίμων στα οποία είναι αλλεργικοί.

Εάν παρ’ όλα αυτά καταναλώσουν το επίμαχο τρόφιμο, πρέπει να αφήσουν να περνάνε 16 έως 24 ώρες πριν φιλήσουν τον έντονα αλλεργικό ερωτικό τους σύντροφο. Στο μεσοδιάστημα πρέπει να βουρτσίζουν καλά τα δόντια τους και να ξεπλένουν το στόμα τους με άφθονο νερό.

Οι προφυλάξεις αυτές είναι απαραίτητες, κατά τον δρα Μπάχνα, επειδή έχουν αναφερθεί περιστατικά ασθενών με αλλεργία στα φιστίκια που εκδήλωσαν το απειλητικό για τη ζωή τους αναφυλακτικό σοκ, επειδή τους φίλησε ο/η σύντροφός τους που είχε καταναλώσει φιστίκια δύο ώρες πριν το φιλί.

Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις, ο/η σύντροφος είχε πλύνει τα δόντια και το στόμα του/της πριν από το φιλί, αλλά ο οργανισμός του/της εξακολουθούσε να παράγει αλλεργιογόνα εξαιτίας των φιστικών – και αυτά πέρασαν στον αλλεργικό ασθενή, με ολέθριες συνέπειες.