Αυστραλός ολυμπιονίκης δήλωσε ότι είναι γκέι

Ο Ντάνιελ Κοβάλσκι, ο οποίος είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ με την ομάδα της Αυστραλία στα 4Χ200μ., παραδέχτηκε ότι είναι ομοφυλόφιλος σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα The Sunday Age.
Ο 34χρονος υπογράμμισε ότι βαρέθηκε να ζει σε ένα ψέμα και προέτρεψε κι άλλους αθλητές να παραδεχτούν ότι είναι ομοφυλόφιλοι. Δεν έκρυψε ότι η αιτία για να αποκαλύψει τις σεξουαλικές προτιμήσεις του αποτέλεσε η δήλωση του πρώην αρχηγού της ομάδας ράγκμπι της Ουαλίας, Γκάρεθ Τόμας, ότι είναι ομοφυλόφιλος.
Ο Κοβάλσκι είχε αποκαλύψει στην οικογένειά του και τους φίλους του ότι ήταν γκέι το 2006, τρία χρόνια ύστερα από το τέλος της καριέρας του στις πισίνες.
Στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα, το 1996, ο Κοβάλσκι έγινε ο πρώτος κολυμβητής, ύστερα από 92 χρόνια, που κατακτάει μετάλλια και στις τρεις αποστάσεις του ελεύθερου, καθώς ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου στα 1500μ, ενώ κατετάγη τρίτος στα 200μ. και στα 400μ.

http://www.sport.gr/default.asp?pid=4&aid=63194

Πιο δύσκολα χωρίζουν δύο φίλες παρά δύο εράστριες

Οι φιλικοί δεσμοί είναι πιο ισχυροί και από τους ερωτικούς, ισχυρίζεται βρετανική έρευνα«Η γυναίκα δεν μπορεί να γνωρίσει φιλία। Γνωρίζει μόνο τον έρωτα», υποστήριζε ο Γερμανός φιλόσοφος Φρίντριχ Νίτσε. Πρόσφατη όμως έρευνα Βρετανίδων κοινωνιολόγων φαίνεται ότι ανατρέπει αυτό τον ισχυρισμό, αποκαλύπτοντας ότι οι περισσότερες άνθρωποι, και κυρίως οι γυναίκες, δεν χαλάνε εύκολα τις φιλίες τες, ακόμη κι αν αυτές είναι πηγή άγχους ή δυσαρέσκειας.Οπως μάλιστα ομολογούν τα ίδια τα άτομα που συμμετείχαν στην έρευνα, τις είναι πιο εύκολο να χωρίσουν από την ερωτική τες συντρόφισα-ο από ό,τι να διακόψουν μια πολύχρονη φιλική σχέση.«Ο κώδικας συμπεριφοράς που ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ φιλενάδων-ων είναι τόσο ισχυρός ώστε καθιστά εξαιρετικά δύσκολη τη διακοπή της φιλίας, ακόμη κι αν αυτή έχει πάψει να είναι ευχάριστη, εξαιτίας των ενοχικών αισθημάτων που γεννά. Υπάρχει σε κάθε φιλία ένα κοινό αίσθημα καθήκοντος, το οποίο δύσκολα παραβιάζεται», εξηγεί η Carol Smart, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και συνδιευθύντρια του Κέντρου Μόργκαν για τη Μελέτη των Σχέσεων και της Προσωπικής ζωής.Η λήξη μιας φιλίας, σύμφωνα με την έρευνα, είναι μια εμπειρία εξαιρετικά επώδυνη και τραυματική και για τα δύο μέρη της σχέσης, τόσο για την φίλη που εγκαταλείπει όσο και για αυτήν που εγκαταλείπεται. Για τον πρώτη-ο επειδή αισθάνεται μεγάλες ενοχές για την πράξη της και για την δεύτερη-ο επειδή αισθάνεται προδομένη και κλονίζεται η αυτοεκτίμησή της. Γι' αυτό και όσες-οι επιθυμούν να αποδεσμευτούν από μια φιλική σχέση σπάνια επιλέγουν τη βίαιη ρήξη, αλλά στην πλειονότητα τες επιλέγουν να απομακρυνθούν σταδιακά.Τα ευρήματα της έρευνας παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνο επειδή ανατρέπουν βαθύτατα ριζωμένες προκαταλήψεις για τη γυναικεία στάση απέναντι στη φιλία, αλλά και γιατί εστιάζουν για πρώτη φορά στο πώς γυναίκες και άνδρες αντιλαμβάνονται τη φιλία και την απώλειά της.Η έρευνα βασίστηκε στις προσωπικές μαρτυρίες 200 και πλέον ατόμων, που συμμετέχουν εθελοντικά στο λεγόμενο «Mass Observation Project» (ΜΟΡ), μία από τις μεγαλύτερες (πάνω από 4.000 άτομα έχουν συμμετάσχει από το 1981 έως σήμερα), μακροβιότερες (ξεκίνησε το 1937, διακόπηκε το 1960 και επανενεργοποιήθηκε το 1981) και πλέον πρωτότυπες κοινωνιολογικές έρευνες στον κόσμο, που έχει θέσει ως στόχο να καταγράψει λεπτομερώς την καθημερινή ζωή στη Μ. Βρετανία.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 17.4.10 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, γραμμένο από τον Σπύρο Μανουσέλη στην http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=152279

Δεν αναγνωρίζεται ο γάμος ομοφυλοφίλων στην Ιταλία

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας ανακοίνωσε σήμερα ότι απέρριψε ως «αβάσιμες και μη αποδεκτές» αρκετές προσφυγές με τις οποίες ζητείτο η αναγνώριση των γάμων μεταξύ ομοφυλόφιλων και που είχαν κατατεθεί με το σκεπτικό της αρχής της ισότητας των πολιτών.
Τα δικαστήρια της Βενετίας και του Τρέντο είχαν προσφύγει στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας για να εξετάσει την πιθανή παραβίαση άρθρων του Συντάγματος σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, των ευρωπαϊκών και διεθνών κανόνων και της ισότητας των πολιτών.
Τα δύο δικαστήρια κατέφυγαν στο Συνταγματικό Δικαστήριο με αφορμή τρία ζευγάρια ομοφυλόφιλων τις αναγγελίες γάμου των οποίων οι αξιωματούχοι του ληξιαρχείου αρνήθηκαν να δημοσιεύσουν. Επί της ουσίας τα τρία ζευγάρια ισχυρίζονταν ότι το Σύνταγμα της Ιταλίας δεν απαγορεύει το γάμο μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φύλου.
Το Συνταγματικό Δικαστήριο όμως έκρινε μερικές από τις προσφυγές ως «μη αποδεκτές» και τις υπόλοιπες ανεπαρκώς θεμελιωμένες. Οι λόγοι της απόφασής του θα γίνουν γνωστοί τις επόμενες ημέρες.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στο στόχαστρο και τα gay ζευγάρια

Tα διαζύγια έχουν την τιμητική τους αυτό τον καιρό στο Hollywood…Άλλο ένα ζευγάρι, αυτή τη φορά gay, διαλέγει ξεχωριστούς δρόμους.Η βραβευμένη για τα τραγούδια και την ερμηνεία της, Melissa Etheridge, έβαλε τέλος στον επί εννέα χρόνια γάμο της με την Tammy.Η Melissa και η Tammy Lynn Michaels, το Σεπτέμβρη του 2003, είχαν ενωθεί με τα δεσμά του γάμου στο Malibu της California.Το 2006 ένας δότης σπέρματος χάρισε στο ζευγάρι έναν γιο και μια κόρη, τα οποία κυοφόρησε η Tammy.Ωστόσο, αιτία χωρισμού ήταν η ασυμφωνία χαρακτήρων

Λεσβιακή Ομάδα Θεσσαλονίκης - Λ.Ο.Θ.

Αλέξανδρος Σαλαμές (agelioforos।gr, 15/4/2010)«Επειδή, εν έτει 2009, αυτή η πόλη του ενός εκατομμυρίου μας κληροδότησε ένα μεγάλο κενό, ας ενωθούμε και επιτέλους ας ονειρευτούμε μαζί μια πόλη με χρώματα, πολιτισμό, αλληλοσεβασμό και δυναμικότητα απέναντι στην αδράνεια της ομοφοβίας και της απάθειας». Με αυτήν τη φράση τελειώνει η ιδρυτική διακήρυξη της Λεσβιακής Ομάδας Θεσσαλονίκης, μίας πρωτοβουλίας γυναικών που ιδρύθηκε πριν από ένα χρόνο στη Θεσσαλονίκη διεκδικώντας το αυτονόητο: το αγκάλιασμα τους από μία κοινωνία, όπου η διαφορετικότητα ακόμη και αν δεν ποινικοποιείται από μεγάλη μερίδα της δυστυχώς στιγματίζεται.Επί μήνες συζητούσαν κάποιες γυναίκες για τη δημιουργία μιας λεσβιακής ομάδας που εκτός των άλλων θα ήταν και η πρώτη που θα λειτουργούσε ως τέτοιου είδους συλλογικότητα στη Θεσσαλονίκη. Η πρώτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε τελικά στις 30 Αυγούστου 2009 και το πρώτο δείγμα ήταν πέρα από ενθαρρυντικό. «Υπήρξε μεγάλη προσέλευση, ενθουσιασμός και επιβεβαίωση της ανάγκης όλων μας για δημιουργία και έκφραση πέρα από την όποια κοινωνικοποίηση των γκέι μπαρ», αναφέρουν χαρακτηριστικά στις «Δ» μέλη της Λεσβιακής Ομάδας Θεσσαλονίκης. Οι στόχοι που τέθηκαν εξαρχής από τη ΛΟΘ είναι η αυτογνωσία, αυτομόρφωση, βοήθεια -αλληλοϋποστήριξη- συμπαράσταση γυναικών, συνεργασία με άλλες λεσβιακές, γκέι ομάδες, καθώς και με συλλογικότητες κοινωνικής δράσης.Για τα μέλη της ΛΟΘ η ύπαρξη μίας τέτοιας πρωτοβουλίας ήταν περισσότερο από αναγκαία, καθώς, σύμφωνα με τα ίδια, η συμπρωτεύουσα δεν είναι μία πόλη που δεν είναι όσο θα έπρεπε ανεκτική στη διαφορετικότητα. «Η Θεσσαλονίκη εκ των πραγμάτων είναι μια συντηρητική, ανταγωνιστική, απαξιωτική, σεξιστική και ρατσιστική πόλη, πράγμα που βιώνουμε καθημερινά. Ευτυχώς, όμως, υπάρχει και το άλλο πρόσωπό της που είναι προοδευτικό, επαναστατικό και ανθρώπινο και σε αυτήν την ανάπτυξη θέλουμε να συμβάλουμε», τονίζουν τα μέλη της Λεσβιακής Ομάδας. Αντίπαλός τους σε αυτήν την προσπάθεια θεωρούν πως είναι το εκπαιδευτικό σύστημα όπως λειτουργεί στην Ελλάδα, καθώς διαιωνίζει τα στερεότυπα και τις διακρίσεις, παρόλο που τα μέλη της ΛΟΘ θεωρούν πως τα περισσότερα παιδιά έχουν μυαλό από μόνα τους και δεν έχουν διαβρωθεί από την τηλεόραση και τα άλλα ΜΜΕ. Πρώτο και πιο σημαντικό βήμα μιας καλύτερης κοινωνίας για τα μέλη της αποτελεί η συνειδητοποίηση της σεξουαλικής ταυτότητας: «Η αποδοχή της δικής μας σεξουαλικότητας αποτελεί το πρώτο βήμα για το άνοιγμα στην κοινωνία. Είναι ένας δρόμος αρκετά μοναχικός και κάποιες φορές επίπονος, αλλά, όταν φτάσουμε στον τερματισμό, μπορούμε να βγούμε δυνατές και να παλέψουμε για την επιλογή μας. Οταν αποδεχόμαστε τον εαυτό μας και τις επιλογές μας, η κοινωνία ακολουθεί και καλυτερεύει», καταλήγουν τα μέλη της ΛΟΘ.

Νόμιμοι, αλλά χωρίς γάμο

Τα ήθη αναπροσαρμόζονται και η Πολιτεία δεν μπορεί να παραμένει καθηλωμένη παραγνωρίζοντας τις κοινωνικές πραγματικότητες. Μια τέτοια πραγματικότητα είναι και οι συμβιώσεις ομοφυλοφίλων.
Νομοθετική ρύθμιση των συμβιωτικών σχέσεων ατόμων του ίδιου φύλου, εισηγείται η επίτροπος Διοικήσεως Ηλιάνα Νικολάου, σημειώνοντας ότι παρέχεται μια μεγάλη ποικιλία επιλογών, που δεν θέτουν σε κίνδυνο ούτε αμφισβητούν τον θεσμό του γάμου και της οικογένειας.Η κ.Νικολάου εξέτασε δύο παράπονα που δέχθηκε από Κύπριους πολίτες, οι οποίοι διατηρούν μόνιμες σχέσεις με άτομα του ίδιου φύλου και αντιμετωπίζουν προβλήματα στη συμβίωσή τους λόγω περιορισμών που θέτει η ισχύουσα νομοθεσία. Στην πρώτη περίπτωση, το παράπονο είχε να κάνει με την ανυπαρξία ρυθμίσεων που να επιτρέπουν την τέλεση πολιτικών γάμων ομοφυλοφίλων και στη δεύτερη περίπτωση, με την ανυπαρξία νομοθετικής ρύθμισης για σύμφωνο καταχωρημένης συμβίωσης. Ο πρώτος παραπονούμενος είχε ζητήσει να συνάψει γάμο με τον σύντροφό του. Το υπουργείο Εσωτερικών τού είχε απαντήσει σε σχετικό αίτημα ότι «στην Κύπρο ο ισχύων περί γάμου νόμος του 2003 διαλαμβάνει διατάξεις που αφορούν την ένωση με γάμο μόνο μεταξύ ατόμων διαφορετικού φύλου». Επίσης, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν αναγνωρίζει ούτε τους γάμους ομοφυλοφίλων που έχουν γίνει σε άλλες χώρες. Ο δεύτερος παραπονούμενος ζητούσε να παραμείνει στην Κύπρο ο αλλοδαπός σύντροφός του πέραν του χρόνου που καθόριζε η άδεια παραμονής επισκέπτη που του είχε παραχωρηθεί.

Αλλάξαν οι καιροί

Η επίτροπος Διοικήσεως, στην έκθεσή της σημειώνει πως «οι νέες μορφές συμβίωσης, τόσο ανάμεσα σε ετερόφυλα όσο και σε ομόφυλα άτομα, συνιστούν μια πραγματικότητα η οποία επιτάσσει επαναπροσδιορισμό της παραδοσιακής έννοιας του γάμου, αλλά κυρίως εισαγωγή νομοθετικών ρυθμίσεων που να κατοχυρώνουν νομικά τις νέες αυτές μορφές συμβίωσης».Η κ.Νικολάου αναφέρει πως έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι από τότε που ο Μοδεστίνος (νομοδιδάσκαλος του Ρωμαϊκού Δικαίου) όριζε πως ο γάμος είναι «η ένωσις ανδρός και γυναικός και συγκλήρωσις του βίου παντός, θείου τε και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία».Από τότε έχουν αλλάξει πολλά, καθώς η «διά παντός συγκλήρωσις» του βίου δεν αποτελεί δομικό στοιχείο του γάμου, αφού έχει επιτραπεί το διαζύγιο, ενώ υπήρξε και αποσύνδεση από τη θρησκεία με την θεσμοθέτηση του πολιτικού γάμου.Αυτά προέκυψαν μέσα από τις κοινωνικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν, κάτι που έχει οδηγήσει σήμερα αρκετές χώρες να μην θεωρούν ως ουσιαστικό στοιχείο ενός έγκυρου γάμου τη διαφορετικότητα των φύλων.Εκ των πραγμάτων λοιπόν επιβάλλονται και στην Κύπρο αλλαγές οι οποίες θα καλύπτουν νομοθετικά κενά που προκύπτουν μέσα από τις πραγματικότητες.

Συμβαίνει στην Ευρώπη

Στην έκθεση της επ। Διοικήσεως αναφέρεται ότι στο Βέλγιο, στην Ολλανδία, στην Ισπανία στη Σουηδία και στη Νορβηγία, έχουν αναγνωριστεί θεσμικά οι ομόφυλες συμβιώσεις και έχουν υπαχθεί στο δίκαιο του πολιτικού γάμου. Στη Γαλλία, το Λουξεμβούργο, την Ουγγαρία, την Ολλανδία, το Βέλγιο και την Ανδόρα έχει θεσπιστεί σύμφωνο συμβίωσης που ισχύει, τόσο για τα ετερόφυλα όσο και τα ομόφυλα ζευγάρια. Στην Αυστρία, την Κροατία, την Τσεχία, τη Δανία, τη Φινλανδία, την Ισλανδία, την Πορτογαλία, τη Σλοβενία, τη Σουηδία, την Ελβετία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία έχει καθιερωθεί ένα σύμφωνο που αφορά μόνο στην καταχώρηση της συμβίωσης των ομόφυλων. Η κ. Νικολάου σημειώνει πως παρά το ότι το κοινοτικό δίκαιο και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δεν υποχρεώνουν άμεσα τα κράτη να κατοχυρώνουν τις διαρκείς σχέσεις ομόφυλων, στην πλειονότητα των ευρωπαϊκών χωρών έχει γίνει δεκτό ότι η σεξουαλική ελευθερία, σε συνδυασμό με την αρχή της ισότητας των φύλων και της απαγόρευσης διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, αξιώνουν τη θεμελίωση του δικαιώματος σε μια αναγνωρισμένη και διασφαλισμένη από την πολιτεία συμβίωση μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου «με δικαιώματα και υποχρεώσεις ανάλογα ή ισάξια με αυτά του γάμου».

Υπαρκτή ανάγκη

Η επίτροπος Διοικήσεως στην έκθεσή της υποστηρίζει πως, «η εισαγωγή ρύθμισης για τη νομική αναγνώριση της ελεύθερης συμβίωσης μεταξύ ατόμων του ίδιου και του αντίθετου φύλου θα συνιστούσε ρεαλιστική ανταπόκριση σε μια υπαρκτή κοινωνική ανάγκη». Η κ.Νικολάου δεν παραγνωρίζει το γεγονός ότι για τα ετερόφυλα ζευγάρια θα υπάρξουν ευρύτερες συναινέσεις, σε αντίθεση με τη στάση που θα τηρηθεί σε θεσμοθέτηση ενός τέτοιου μέτρου για τα ομόφυλα ζευγάρια. Ωστόσο τονίζει πως θα πρέπει να γίνει σεβαστό το δικαίωμα μιας μερίδας πολιτών, όπως αυτό προκύπτει από μια σειρά δεσμευτικών για την Κύπρο νομικών ρυθμίσεων που απαγορεύουν τις διακρίσεις στη βάση του σεξουαλικού προσανατολισμού. Η επίτροπος σημειώνει πως «η νομική αναγνώριση των συμβιώσεων προσώπων του ίδιου φύλου κρίνεται, υπό τις σημερινές συνθήκες, επιβεβλημένη, στα πλαίσια της αρχής της ίσης μεταχείρισης, αφού το υφιστάμενο κενό δικαίου δημιουργεί αναπόφευκτα ανισότητες σε βάρος αυτών των προσώπων, οι οποίες είναι ανεπίδεκτες πειστικής αιτιολόγησης». Επιπλέον, η συνέχιση της κατάστασης με τη νομική παραγνώριση της κοινωνικής αυτής πραγματικότητας, «αναπαράγει αρνητικά στερεότυπα και προκαταλήψεις» έναντι των ομοφυλόφιλων.

Δεν είναι γάμος

Η επίτροπος Διοικήσεως, εισηγούμενη τη θεσμοθέτηση ρύθμισης της ελεύθερης συμβίωσης μεταξύ ομόφυλων, τονίζει πως κάτι τέτοιο «δεν υποσκάπτει τον θεσμό του γάμου, ο οποίος συνεχίζει να αποτελεί την επικρατούσα βάση δημιουργίας οικογένειας».Ωστόσο θεωρεί αναγκαιότητα τη νομική κατοχύρωση της ελεύθερης συμβίωσης, καθώς σήμερα στην Κύπρο η χωρίς γάμο συμβίωση, ακόμα και αν αυτή είναι μακρόχρονη και σταθερή, δεν συνεπάγεται δικαιώματα, ούτε ρυθμίζει περιουσιακές ή άλλες σχέσεις μεταξύ των συντρόφων, είτε αυτοί είναι του ίδιου, είτε αντίθετου φύλου.Εκ των πραγμάτων λοιπόν πρέπει να υπάρξει ανταπόκριση σε μια εξελισσόμενη κοινωνική πραγματικότητα και σε πραγματικές ανάγκες ατόμων που είναι ισότιμα μέλη της κοινωνίας μας

Ουδείς κίνδυνος για το γάμο

Η επ. Διοικήσεωςαναφέρει πως εναπόκειται στη Βουλή να κρίνει και να μελετήσει τις νομοθετικές ρυθμίσεις που έχουν υιοθετήσει άλλα κράτη και να αποφασίσει πώς θα καλύψει το νομικό κενό που διαπιστώνεται. Σημειώνει πως ένα τέτοιο βήμα δεν θα θέσει σε κίνδυνο ούτε την κλασική έννοια του γάμου, ούτε την παραδοσιακή μορφή της οικογένειας, αλλά «η καθόλα θεμιτή προστασία του γάμου και της οικογένειας δεν μπορούν να επιτευχθούν με παραγνώριση υπαρκτών στην κοινωνία ελεύθερων συμβιώσεων ή την άρνηση ανάληψης ρυθμιστικής δράσης ή ακόμα με πρακτικές υποβάθμισης των συμβιωτικών σχέσεων». Η κ. Νικολάου θεωρεί ότι οι έννοιες των ηθών αναπροσαρμόζονται διαρκώς και, συνεπώς, απαιτείται και η αναπροσαρμογή της νομικής αντιμετώπισής τους.
Ιδιωτική ζωή

Σεβασμός στην επιλογή

Η Ηλιάνα Νικολάου στην έκθεσή της τονίζει πως το δικαίωμα σύναψης γάμου, όπως και η έννομη προστασία κάθε άλλης σχέσης που αφορά στην ιδιωτική ζωή του ατόμου, «άπτεται της αυτονόητης αρχής σεβασμού της ανθρώπινης αξίας και ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας»। Ως εκ τούτου, η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει τον ίδιο σεβασμό και προστασία σε όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις. Με την στρουθοκαμηλίζουσα τακτική της παραγνώριση της χωρίς γάμο συμβίωσης δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στη βάση και μόνο του διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού και παραβιάζει την αρχή της μη διάκρισης. Η έκθεση της κ. Νικολάου εστάλη στον υπουργό Εσωτερικών και τον πρόεδρο της Βουλής με την επισήμανση ότι έχει διαπιστωθεί απαγορευμένη με νόμο διάκριση λόγω γενετήσιου προσανατολισμού και, ως εκ τούτου, καλούνται να μελετήσουν τις εισηγήσεις της.

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι, όπως τονίζει η επ। Διοικήσεως στην έκθεσή της, η νομοθετική ρύθμισης της ελεύθερης συμβίωσης ατόμων του ίδιου φύλου δεν προσκρούει στο Σύνταγμα και είναι θέμα της Βουλής να λύση το θέμα με νομοθεσία. Στην έκθεση της κ. Νικολάου γίνεται ευρεία αναφορά σε αποφάσεις του ΕΔΑΔ και άλλων δικαστηρίων, όπως επίσης και σε οδηγίες της ΕΕ, που καταδεικνύουν μια κινητικότητα γύρω από το θέμα. Η κινητικότητα αυτή αφορά στην περαιτέρω προστασία των δικαιωμάτων όλων των πολιτών ανεξάρτητα από τον γενετήσιο προσανατολισμό τους. Εκ των πραγμάτων, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να μην λάβει υπόψη τις εξελίξεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Να υπενθυμίσουμε ότι η επ. Διοικήσεως έκανε και στο παρελθόν παρέμβαση στο θέμα με επίκεντρο το δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης και παραμονής των ομόφυλων συντρόφων Ευρωπαίων πολιτών. Παλαιότερη έκθεση της επιτρόπου έτυχε θετικής αντιμετώπισης από τον υπουργό Εσωτερικών, ο οποίος ανέλαβε να εντοπίσει σημεία για τα οποία θα μπορούσε να υπάρξει αλλαγή της πολιτικής του υπουργείου του για τερματισμό τυχόν φυλετικών ή άλλων διακρίσεων.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ

Κωδικός άρθρου: ९४००२१

ΠΟΛΙΤΗΣ - 13/04/2010, Σελίδα: 21

ΒΙΒΛΙΟ: ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΚΑΙ ΦΡΑΟΥΛΕΣ

Αιμίλιος Βάρνας: Τριαντάφυλλα και φράουλες (Νεφέλη, 2009)
Είμαι έξω...…μόνος μου।Το σπίτι του Μίλτου είναι κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό. Για να φτάσω μέχρι εκεί, αφού κατεβώ από το λεωφορείο, πρέπει να ανεβώ μια γέφυρα που περνάει πάνω από τις γραμμές των τρένων. Γέφυρα σιδερένια, παλιά. Κάνω πολλή φασαρία όταν την περνάω. Όλη η πόλη ακούει τα βήματά μου. Εκεί υπάρχω. Την αγαπάω, είναι ωραία. Ανεβαίνω, είμαι ψηλά, περπατάω, νιώθω υπέροχα. Σκέφτομαι τον Άνχελ, σκέφτομαι να πέσω στο κενό. Να φύγω τώρα που είμαι ευτυχισμένος… Να μην είμαι αχάριστος… Να μη ζητήσω περισσότερα… Να μη ζήσω τίποτε άλλο που να είναι μικρότερο, λιγότερο έντονο, λιγότερο όμορφο. Να μη ζητήσω τίποτε άλλο. Όσο έζησα, έζησα! Να φύγω τώρα! Να ήταν η γέφυρα πιο ψηλή… Να μη φοβόμουν τον πόνο… Να μην είχα αίμα…«Ναι, σιγά!».Μετράω τα σκαλοπάτια…

Θεσσαλονίκη, σήμερα। Μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σ’ έναν Έλληνα και σ’ ένα Βούλγαρο δοσμένη με εικόνες που διαδέχονται ταχύτατα η μια την άλλη σαν τα καρέ κινηματογραφικής ταινίας. Φασαρία, άγχος, φυσικά φαινόμενα, κι οι άνθρωποι μέρος του ντεκόρ. Η μουσική ως μέσο έκφρασης και αμέτρητα τσιγάρα που βουλώνουν τα στόματα. Κυρίαρχος όλων ο χρόνος. Στο τέλος, ο αφηγητής αναρωτιέται: αυτό που κράτησε τόσο λίγο, μήπως ήταν τελικά πολύ;/Καλοκαίρι στη Θεσσαλονίκη। Ξαφνικές μπόρες και ανεμοστρόβιλοι. Δυο νέοι άντρες συναντιώνται και ερωτεύονται. Οι συνθήκες, ιδανικές για την ανάφλεξη του πάθους και την απόλαυσή του. Ο χρόνος, σύμμαχoς κι αυτός του έρωτα. Όμως ο χρόνος είναι ατίθασος, είναι άστατος, εκεί που μένει μετέωρος, εκεί αρχίζει να καλπάζει. Εκεί που συνδαυλίζει τον έρωτα, εκεί τον πυρπολεί. Γιατί; Πώς; Πότε; Αναρωτιέται ο αφηγητής, αναρωτιέται βασανιστικά, ώσπου να καταλάβει πως ένα πάθος δεν επιδέχεται εξηγήσεις, ερμηνείες. Ένα πάθος βιώνεται, κι αυτό είναι όλο.Θαρραλέο και τολμηρό μέσα στην αλήθεια του, το πρώτο αυτό μυθιστόρημα του Αιμίλιου Βάρνα αφηγείται μια δυνατή ερωτική ιστορία ανάμεσα σε δύο άντρες. Τα κεφάλαια, πολύ σύντομα τα περισσό¬τερα, συντονίζονται με τη λαχανιαστή ανάσα των προσώπων, οι δρόμοι της πόλης ακούν τα βήματά τους, οι στίχοι των τραγουδιών εκφράζουν την αίσθηση και το συναίσθημα εκεί όπου οι λέξεις δεν αρκούν.Ο Αιμίλιος Βάρνας γεννήθηκε το 1974 στη Θεσσαλονίκη όπου ζει κι εργάζεται. Είναι πτυχιούχος ιταλικής γλώσσας και φιλολογίας. Το Τριαντάφυλλα και φράουλες είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.

ΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Κύπρος: Νομοθετική ρύθμιση των σχέσεων συμβίωσης μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου. Νομοθετική ρύθμιση των σχέσεων συμβίωσης μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, εισηγείται η Επίτροπος Διοικήσεως, Ηλιάνα Νικολάου, σε έκθεσή της, της οποίας τα βασικά σημεία δημοσιεύονται σήμερα στις εφημερίδες. Η «διά παντός συγκλήρωσις» του βίου -αναφέρει η Επίτροπος Διοικήσεως- «δεν αποτελεί δομικό στοιχείο του γάμου, αφού έχει επιτραπεί το διαζύγιο, ενώ υπήρξε και αποσύνδεση από τη θρησκεία με τη θεσμοθέτηση του πολιτικού γάμου».Όπως σημειώνει, αυτά προέκυψαν μέσα από τις κοινωνικές συνθήκες, που διαμορφώθηκαν, κάτι που έχει οδηγήσει σήμερα αρκετές χώρες να μη θεωρούν, ως ουσιαστικό στοιχείο ενός έγκυρου γάμου, τη διαφορετικότητα των φύλων. Στα συμπεράσματα της έκθεσης τονίζεται ότι «οι νέες μορφές συμβίωσης, τόσο ανάμεσα σε ετερόφυλα, όσο και σε ομόφυλα άτομα, συνιστούν μια πραγματικότητα, η οποία επιτάσσει επαναπροσδιορισμό της παραδοσιακής έννοιας του γάμου, αλλά κυρίως εισαγωγή νομοθετικών ρυθμίσεων, που να κατοχυρώνουν νομικά τις νέες αυτές μορφές συμβίωσης».Σημειώνεται, επίσης, ότι παρέχεται μια μεγάλη ποικιλία επιλογών, που δεν θέτουν σε κίνδυνο, ούτε αμφισβητούν τον θεσμό του γάμου και της οικογένειας. Αφορμή για την έκθεση αποτέλεσε παράπονο Κύπριου πολίτη, ο οποίος επιθυμεί να τελέσει γάμο με άτομο του ιδίου φύλου.

Χωρίς προστασία από τις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού.Το καινούριο νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από το κοινοβούλιο των Σκοπίων απαγορεύει τις διακρίσεις με βάση είκοσι διαφορετικά κριτήρια (!) όχι όμως και τις διακρίσεις που αφορούν το σεξουαλικό προσανατολισμό। (…)Σαν αποτέλεσμα η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας είναι “η μοναδική χώρα στα Βαλκάνια που δεν έχει συμμορφωθεί με την ευρωπαϊκή νομοθεσία”। Κάτι που δεν θα βοηθήσει την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ε।Ε। για την οποία η χώρα έχει κάνει αίτηση από το 2005. (…)Ελάχιστοι γκέι και λεσβίες εκδηλώνονται ανοιχτά στην πΓΔΜ, ενώ ακόμα και οι ΛΟΑΔ οργανώσεις αποφεύγουν να αναφέρουν ότι εκπροσωπούν τους ομοφυλόφιλους. Αντί γι’ αυτό χρησιμοποιούν τον ευφημισμό “περιθωριοποιημένα άτομα”.

Gay Super Hero

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΓΑΜΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΣΤΗ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

Το καλοκαίρι αναμένεται να τελεστούν οι πρώτοι γάμοι ομόφυλων ζευγαριών στη Πορτογαλία! Θα είναι η Ισλανδία η επόμενη χώρα που θα τους νομιμοποιήσει? Ίσως ο πρώτος γάμος να γίνει στις 29 Ιουνίου του 2010, την ημέρα της εορτής του Gaypride στη Πρωτεύουσα της χώρας στο Rwykjavik!

Iceland, the tiny island country of 320,000 people in the North Atlantic, will likely be the next nation to legalize same-sex marriage। Openly lesbian prime minister Johanna Sigurdardóttir presented a revision to current marriage law to the Icelandic parliament on March 23।
The revision is widely expected to become law, and if (or when) it does, the first same-sex marriages could happen as early as June 27, 2010, the date of Gay Pride in the capital city of Reykjavík.

Ο "Αγγλος Ασθενής" ήταν gay

Ο ήρωας που παρουσιάστηκε ως θαυμαστής του ωραίου φύλου στην ταινία "Ο Άγγλος ασθενής" ήταν στην πραγματικότητα ομοφυλόφιλος!Ο Laslo de Almasy, γιος Ούγγρου κόμη, είναι ο ήρωας του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου που ενσαρκώθηκε στην μεγάλη οθόνη από τον Ralph Fiennes।H βραβευμένη με όσκαρ επιτυχία του 1996 "The English Patient" παρουσίασε τον εκπαιδευτή αεροπλάνων και πράκτορα των ναζί ως θαυμαστή του ωραίου φύλλου.Στην πραγματικότητα, ο Laslo διατηρούσε δεσμό με τον Γερμανό στρατιώτη Hans Entholt, όπως υποστηρίζει το Heinrich Barth Institute for African Studies.Η κινηματογραφική εκδοχή της ζωής του Laslo διαφέρει πολύ από τα αληθινά γεγονότα. Ο στρατιωτικός πέθανε το 1951 από δυσεντερία και όχι από υπερβολική δόση μορφίνης που παρουσιάσθηκε στην ταινία.Στην δημοσιότητα έχουν βγει χειρόγραφα κείμενα του ίδιου, στην μητρική του γλώσσα, τα οποία πρόσφατα κυκλοφόρησαν στα γερμανικά και περιγράφουν άγνωστες πτυχές της ζωής του.

http://www.sigmalive.com/lifestyle/people/256378

«Στρέιτ Χάπι»; Όχι ευχαριστώ!

Αρκετό ενδιαφέρον έχει έρευνα που έγινε από το σάιτ γνωριμιών Mancentral।com στις αρχές του χρόνου και πάνω σε ένα δείγμα 2.500 γκέι και αμφισεξουαλικών αντρών, με θέμα αν θα ήθελαν να αλλάξουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό με φαρμακευτική αγωγή και, συγκεκριμένα, με την χορηγία του «στρέιτ χαπιού» (αν αυτό υπήρχε).Το 26% από τους συμμετέχοντες παραδέχτηκε ότι θα έπαιρνε αυτό το «στρέιτ χάπι» ώστε να «θεραπευτεί» από την ομοφυλοφιλία του, σε αντίθεση με το 74% που δήλωσε ότι δεν θα έμπαινε καν στον κόπο να υποβληθεί σε μια τέτοια θεραπεία – με την προϋπόθεση ότι όντως υπήρχε.Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας, το οποίο προκάλεσε και έκπληξη, ήταν ο ηλικιακός παράγοντας. Συγκεκριμένα, το 37% των ηλικίας 18-24 ετών ερωτηθέντων απάντησε ότι πιθανότατα θα δεχόταν την θεραπεία ώστε να αλλάξει σεξουαλικό προσανατολισμό. Το ποσοστό αυτό μειωνόταν όσο ανέβαινε η ηλικία και μόλις το 13% της ηλικιακής ομάδας 51-60 ετών απάντησε «ναι» στην θεραπεία.Άλλα στοιχεία της έρευνας έδειξαν ότι: το 38% των ανδρών, που δεν αποκάλυπτε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, θα δεχόταν να πάρει το «στρέιτ χάπι», ενώ το 66% των αμφισεξουαλικών και το 54% των bi-curious (δηλαδή, των αντρών που θα δοκίμαζαν να βρεθούν με έναν άλλον άντρα σεξουαλικά) αρνήθηκαν να υποβληθούν στην θεραπεία.Η έρευνα αυτή, σύμφωνα με δηλώσεις εκπροσώπου του σάιτ, έγινε γιατί «ο αριθμός των μελών της ΛΟΑΤ κοινότητας που στρέφονται σε κάποιας μορφής θεραπεία – αμφίβολου θρησκευτικού ή ιατρικού περιεχομένου – τείνει να αυξάνει τα τελευταία χρόνια. Πιστεύουμε ότι ο ομοερωτικός σεξουαλικός προσανατολισμός είναι κάτι έμφυτο στον άνθρωπο και συνεπώς δεν μπορεί να αλλάξει με προσευχές ή χαπάκια. Ως εκ τούτου, τα μέλη της ΛΟΑΤ κοινότητας οφείλουν να αναγνωρίσουν πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η αυτοεκτίμηση και η αυτοαποδοχή παράλληλα με την ευρύτερη κοινωνική αποδοχή».

Πηγή: Pink Paper-Μετάφραση: Ειρήνη Πετροπούλου

Outview Film Festival 23-29 Απριλίου

23- 29 Απριλίου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας (Ιερά Οδός 48, Γκάζι)
Outview Film Festival (Athens International Gay & Lesbian Film Festival)

To 4o Διεθνές Φεστιβάλ Ομοφυλοφιλικού Κινηματογράφου θα διεξαχθεί 23-29 Απριλίου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας.
Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ θα διεξάγεται η έκθεση του Κων/νου Ρήγου και του Τάσσου Βρεττού με τον τίτλο, “It’s not about sex”, που δημιουργήθηκε ειδικά για το Φεστιβάλ.
Τα βραβεία των ταινιών θα απονείμουν οι Νατάσσα Μποφίλιου και Ματθίλδη Μαγγίρα στην τελετή λήξης του Φεστιβάλ στο El Cielo (το πλέον γνωστό καλοκαιρινό Kazarma).
Παρευρισκόμενοι στο φεστιβάλ θα είναι οι Φώτης Σεργουλόπουλος, Θέμις Μπαζάκα, κ.α. οι οποίοι θα προλογίσουν ταινίες του φεστιβάλ.
Ειδικοί καλεσμένοι του φεστιβάλ θα είναι η Monika Treut, η γνωστή σκηνοθέτρια που έχει δουλέψει πάνω σε θέματα φύλου( σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Goethe), και ο βραβευμένος φέτος σκηνοθέτης Michael Stock ο οποίος θα παρουσιάσει την ταινία του “Postcard to Daddy”.
Και φυσικά φετινές βραβευμένες ταινίες που θα δούμε σε πρώτη προβολή από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά φεστιβάλ του κόσμου, όπως η Berlinale.
Αναλυτικές πληροφορίες για το φεστιβάλ μπορείτε να μάθετε από την επίσημη ιστοσελίδα του φεστιβάλ, http://www.outview.gr/ κι από το Facebook Group:

http://www.facebook.com/group.php?gid=65736842218&ref=ts

Αυτοκτονίες και ομοφυλόφιλοι νέοι

Οι νέοι που θεωρούν πως είναι ομοφυλόφιλοι ή αμφιφυλόφιλοι είναι πιο επιρρεπείς στην αυτοκτονία
Οι ειδικοί της ψυχικής υγείας γνωρίζουν καλά πως οι ομοφυλόφιλοι και αμφιφυλόφιλοι έφηβοι, αντιμετωπίζουν περισσότερα προβλήματα ψυχικής υγείας, συμπεριλαμβανομένων αυτοκτονικών σκέψεων και τάσεων. Όμως, έρευνες έδειξαν πως σημασία έχει περισσότερο τι θεωρεί σεξουαλικά κανείς τον εαυτό του, και λιγότερο τι πράττει.Οι ερευνητές βρήκαν, μέσω ενός ερωτηματολογίου που συμπληρώθηκε ανώνυμα από περίπου 1.900 μαθητές σε 14 λύκεια του Μόντρεαλ, πως οι έφηβοι που θεωρούν πως είναι ομοφυλόφιλοι ή αμφιφυλόφιλοι, ή που δεν είναι σίγουροι για τo σεξουαλικό τους προσανατολισμό, ήταν πιο επιρρεπείς στην ιδέα ή την τάση αυτοκτονίας. Όμως, έφηβοι που έλκονται ή είχαν επαφή με άτομα του ίδιου φύλου, αλλά θεωρούν τον εαυτό τους ετεροφυλόφιλο, δεν διέτρεχαν περισσότερο κίνδυνο απ’ όσο οι υπόλοιποι. Ίσως, και όπως λένε και προηγούμενες έρευνες, η πλειοψηφία των εφήβων που έλκονται ή είχαν εμπειρία με άτομα του ίδιου φύλου να θεωρούν τους εαυτούς τους ετεροφυλόφιλους.«Αυτή είναι η πρώτη μελέτη που ξεχωρίζει τη σεξουαλική ταυτότητα από την έλξη και τη συμπεριφορά σε σχέση με κινδύνους από κακή ψυχική υγεία.»
«Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που κάνουν σεξ ή έλκονται από άτομα του ίδιου φύλου δεν θεωρούν τους εαυτούς τους ομοφυλόφιλους ή αμφιφυλόφιλους. Αλλά ετεροφυλόφιλους. Αυτοί οι μαθητές δεν διατρέχουν κίνδυνο.»«Το κύριο μήνυμα είναι ότι το ενδιάμεσο κενό μεταξύ του ατόμου και της κοινωνίας είναι που τους προκαλεί λύπη και κάνει τους έφηβους να ταυτίζονται ως ομοφυλόφιλοι ή αμφιφυλόφιλοι.» «Η σεξουαλική προτίμηση ορίζεται από τρεις παράγοντες. Ο πρώτος είναι η ταυτότητα, που εξαρτάται από την κοινωνία που ζει κανείς, ο δεύτερος η έλξη ή η φαντασίωση και ο τρίτος η συμπεριφορά. Προηγούμενες έρευνες δεν έχουν δείξει ποιος από τους τρεις παράγοντες ευθύνεται για τον κίνδυνο τον ομοφυλόφιλων-αμφιφυλόφιλων νέων.»«Όλο αυτό σημαίνει πως ο κλινικοί γιατροί πρέπει ν’ ασχοληθούν όχι μόνο με το άτομο και τη σεξουαλικότητά του, αλλά με το περιβάλλον του και πώς βλέπουν τον εαυτό τους μέσα σ΄ αυτό.»«Τα ευρήματα αυτά δείχνουν καθαρά πως πρέπει να ερευνηθεί περισσότερο πώς σχετίζονται τα αρνητικά συναισθήματα ως προς την ομοφυλοφιλία και η τάση για αυτοκτονία.»
Πηγή: zougla.gr

Μοιράσου την ιστορία σου μαζί μας...

Ένα βίντεο για το τι κόσμο θέλουμε από το Equality Forum।com, με μια καλή προσπάθεια εξισορόπισης μεταξύ λεσβιών και γκέι. Απουσιάζουν παντελώς οι αμφισεξουαλικές-οι και οι τρανς.
http://www.youtube.com/watch?v=1nNzTymlg5o

Για όλες όσες θέλετε να συμμετάσχετε στο πρόγραμμα, διηγόμενες την δική σας ιστορία για την σχέση σας πατήστε στην διεύθυνση: http://1138project.blogspot.com/
Πηγή: http://1138project.blogspot.com/

Ένα βίντεο για το τι κόσμο θέλουμε από το Equality Forum।com, με μια καλή προσπάθεια εξισορόπισης μεταξύ λεσβιών και γκέι. Απουσιάζουν παντελώς οι αμφισεξουαλικές-οι και οι τρανς.

http://www.youtube.com/watch?v=१न्न्ज़्त्य्म्ल्ग५ओ

Για όλες όσες θέλετε να συμμετάσχετε στο πρόγραμμα, διηγόμενες την δική σας ιστορία για την σχέση σας παήστε στην διεύθυνση: http://www.1138project.blogspot.com/

H Εθνική Τελετή ΛεΠΑΤ Πολιτικού Γάμου Ανακοινώθηκε!

Το Φόρουμ για την Ισότητα χαιρετίζει τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια να επαναβεβαιώσουν τις σχέσεις τες-τους σε μια τελετή δέσμευσης-Γάμου την ΚυριακήOUT!

Στο The Piazza στις 2 Μάη 2010 στις 2:30 μ।μ। Η τελετή δέσμευσης-Γάμου δημιουργεί την ευαισθητοποίηση για τις 1138 ομοσπονδιακές συζυγικές παροχές που στερούνται τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια, συμπεριλαμβανομένων των απαγορεύσεων στα ΛεΠΑΤ ζευγάρια που έχουν τελέσει νόμιμο γάμο στη Massachusetts, Vermont, Iowa, New Hampshire, Vermont, Connecticut και την Washington,Για να εγγραφείτε, μπορείτε να επισκεφθείτε

bit.ly/Project1138Τι είναι το πρόγραμμα 1138;Το Project 1138 έχει σχεδιαστεί ώστε να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση του κοινού έναντι των 1138 ομοσπονδιακών οικογενειακών παροχών και προστασίας, τις οποίες έχουν αρνηθεί να παραχωρήσουν στα ΛεΠΑΤ ζευγάρια, ως αποτέλεσμα της ανισότητας γάμου.Πώς οργανώθηκε;Στις 5 Σεπτεμβρίου, 1996, διαβιβάστηκε μια ερώτηση-αίτημα του Henry Hyde από το Κογκρέσο προς το Γενικό Λογιστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε αυτή, ρώτησε πόσα ομοσπονδιακά οφέλη εξαρτώνται από την οικογενειακή κατάσταση. Στην απάντηση, η GAO επισήμανε πως 1.049 ομοσπονδιακοί νόμοι οι οποίοι ισχύουν-εφαρμόζονται κατά το καθεστώς του γάμου . Πατήστε εδώ για να δείτε τις 31ης Ιανουαρίου 1997 επιστολή προς τον Henry Hyde.Το 2004, ο γερουσιαστής Bill Frist ζήτησε από το GAO να ενημερώσει-επιβεβαιώσει τον αριθμό αυτό. Λόγω αλλαγών στη νομοθεσία κατά τη διάρκεια των επτά τελευταίων ετών, ο αριθμός των ομοσπονδιακών παροχών είχε αυξηθεί σε 1.138. Κάντε κλικ εδώ για να δείτε τις 1138 παροχές।Μοιραστείτε την ιστορία σας!Για περισσότερο από χίλιους λόγους, η σχέση ΣΑΣ αξίζει την ίση μεταχείριση βάσει του νόμου. Πάρτε θέση εναντίον της ανισότητας του γάμου και μοιραστείτε την ιστορία σας. Δηλώστε συμμετοχή στο Πρόγραμμα Ισότητας στο blog Φόρουμ 1138 και μοιραστείτε σχόλιά σας με τις ιστορίες των σχέσεων σας. Παρακαλώ στείλτε e-mail στο Chip Alfred για να μοιραστείτε την ιστορία σας!

Πηγή: http://lesbianbimafia.blogspot.com/2010/04/equality-forumcom.html

ΟΧΙ ΠΙΑ ΟΡΓΗ, ΑΛΛΑ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

All you need is love.Το Ι Love You Philip Morris βάζει την τελεία στο μανιφέστο μιας νέας γκέι επανάστασης.

Όχι πια οργή, αλλά αγάπη. Για πάντα.

Στο περασμένο φεστιβάλ Βερολίνου, λίγες ώρες πριν η Λίζα Τσολοντένκο κερδίσει το Teddy για την ταινία της The Kids Are Alright, έλεγε πως το πιο πολιτικό πράγμα στο φιλμ της είναι ότι δεν είναι καθόλου πολιτικό. Πράγματι το θέμα δεν είναι ότι οι Τζουλιάν Μουρ και η Ανετ Μπένινγκ είναι παντρεμένο ζευγάρι και μαμάδες δυο παιδιών, αλλά μια σειρά από προβλήματα που λίγο πολύ θα μπορούσαν να αφορούν και σε μια πιο συμβατική οικογένεια. Πόσο μακριά θα σκεφτεί κανείς, από την πρώτη της ταινία High Art του οποίου οι ηρωίδες κοιμόντουσαν από εδώ κι από κει κι έκαναν ηρωίνη και τέχνη. Πόσο μακριά άραγε βρίσκεται σήμερα η απεικόνιση στο σινεμά της ομοφυλόφιλης πραγματικότητας από τις μέρες που το new queer cinema των 80's έκανε σημαία την πρόκληση και διεκδικούσε την κινηματογραφική και κοινωνική του ύπαρξη; Φέτος η πιο high profile γκέι ταινία δεν ήταν άλλη από την καλλιγραφία του Τομ Φορντ στο Ένας Άνδρας Μόνος, ένα φιλμ που χειριζόταν με λεπτότητα και καλοστημένη θλίψη ζητήματα όπως η μοναξιά, η αποδοχή και η απώλεια. Οι μέρες της επανάστασης δείχνουν να έχουν περάσει και η οργή, το in your face σεξ, να έχει αντικατασταθεί από την ηρεμία των γκέι γάμων ή έστω των μακροχρόνιων σχέσεων. Όμως δεν είναι όλα γαλήνια και τακτικά στο τοπίο του γκέι αμερικάνικου σινεμά, ή έστω του γκέι αμερικάνικου σινεμά που έχει πλέον εισβάλει στην ντουλάπα του mainstream. Πάρτε για παράδειγμα το I Love you Philip Morris την πρώτη μεγάλου μήκους των Γκλεν Φικάρα και Τζον Ρέκουα που μπολιάζει με το ανίερο χιούμορ των σεναριογράφων του Bad Santa, μια (πραγματική) ιστορία που μοιάζει υπερβολικά απίστευτη για να είναι αληθινή. Η γκέι ζωή του Τζιμ Κάρεϊ απέχει μακράν της καθώς πρέπει καταπίεσης του “Μονού” Κόλιν Φερθ μοιάζει να βρίσκει την γραμμή που ενώνει τον Γκρεγκ Αράκι με τον Τομ Φορντ κι όλα αυτά στα πλαίσια μια κωμωδίας με πρωταγωνιστές δυο από τους πιο αναγνωρίσιμους σταρ του Χόλιγουντ. Στην καρδιά της όμως (όπως και στις ταινίες του Φορντ ή της Τσολοντένκο) υπάρχει μια σπουδαία, ερωτική ιστορία που πια μπορεί να ειπωθεί δίχως ειρωνεία, δίχως πρόκληση δίχως υπερβολές. Στο καινούριο αμερικάνικο γκέι σινεμά δυο άντρες ή δυο γυναίκες μπορούν απλά να είναι ερωτευμένοι, βαθιά, αληθινά, για πάντα κι αυτό να μην είναι “θέμα”, αλλά η ίδια η καρδιά της ταινίας. Μίλησε κανείς για επανάσταση;

του Γιώργου Κρασσακόπουλου (περ. Σινεμά, Απρίλιος 2010)

Ο Ρίκι Μάρτιν είναι ένας ευτυχισμένος γκέι

Επειδή ο κόσμος το είχε τούμπανο, αποφάσισε να μην κρατήσει κρυφό το καμάρι του και έτσι ο διάσημος τραγουδιστής Ρίκι Μάρτιν έκανε τη Δευτέρα δημόσια δήλωση περί των ομοφυλοφιλικών προτιμήσεων του. Για την ακρίβεια, ο Ρίκι Μάρτιν, ο οποίος έχει αποκτήσει δύο δίδυμα αγόρια από παρένθετη μητέρα, ανέβασε στην προσωπική του ιστοσελίδα ένα κείμενο που ο ίδιος έγραψε και στο οποίο δηλώνει ότι είναι ένας ευτυχισμένος ομοφυλόφιλος άνδρας. Διαβάστε αναλυτικά τι έγραψε:
«Πριν από μερικούς μήνες αποφάσισα να γράψω την αυτοβιογραφία μου, ένα έργο που εκ των προτέρων γνώριζα πως θα με φέρει πιο κοντά σε μια εκπληκτική αλλαγή στη ζωή μου. Από τη στιγμή που έγραψα την πρώτη φράση, ήμουν σίγουρος πως αυτό το βιβλίο θα γινόταν το εργαλείο που θα με βοηθούσε να απελευθερωθώ από τα πράγματα που για πολύ καιρό κρατούσα μέσα μου. Πράγματα που ήταν πολύ βαριά για μένα να “κουβαλάω”. Τελικά, κάνοντας αυτό τον απολογισμό της ζωής μου, είδα την αλήθεια μου. Και αυτό είναι κάτι για το οποίο αξίζει να γιορτάζω.
Για πολλά χρόνια, υπήρχε μόνο ένα μέρος όπου μπορούσα να έρχομαι σε επαφή με τα συναισθήματά μου χωρίς να φοβάμαι, και αυτό ήταν η σκηνή. Όταν ήμουν πάνω στη σκηνή, η ψυχή μου ήταν γεμάτη σχεδόν με κάθε δυνατό τρόπο. Αυτή είναι η διαστροφή μου. Η μουσική, τα φώτα και οι φωνές του κόσμου από κάτω είναι πράγματα που με κάνουν να νιώθω πως είμαι ικανός για όλα. Και αυτή η έκρηξη αδρεναλίνης είναι απίστευτα εθιστική. Δεν θέλω να σταματήσω ποτέ να νιώθω έτσι. Αλλά είναι η γαλήνη αυτή που με έφερε στο σημείο που είμαι τώρα. Ένα απίστευτο συναισθηματικό στάδιο κατανόησης, στοχασμού και συνειδητοποίησης. Αυτή τη στιγμή, νιώθω την ίδια ελευθερία που συνήθως νιώθω μόνο πάνω στη σκηνή. Χωρίς αμφιβολία, πρέπει να το μοιραστώ.

Πολλοί άνθρωποι μου ειπαν: «Ρίκι, δεν είναι σημαντικό», «δεν αξίζει», «όλα τα χρόνια που έχεις δουλέψει, όλα όσα έχτισες τόσο καιρό θα γκρεμιστούν», «πολλοί άνθρωποι στον κόσμο δεν είναι έτοιμοι να δεχτούν την αλήθεια σου, τη φύση σου». Επειδή όλες αυτές οι συμβουλές προέρχονταν από ανθρώπους που πραγματικά αγαπώ, αποφάσισα κι εγώ να προχωρήσω στη ζωή μου χωρίς να μοιραστώ με τον κόσμο όλη μου την αλήθεια. Αφήνοντας τον εαυτό μου να κυριευθεί από το φόβο και την ανασφάλεια, έγινα μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία δολιοφθοράς. Σήμερα, αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη των πράξεων και των αποφάσεών μου.
Αν κάποιος με ρωτήσει σήμερα, «Ρίκι, τι φοβάσαι;», θα απαντήσω «Το αίμα που τρέχει στους δρόμους των χωρών που βρίσκονται σε πόλεμο… την παιδική δουλεία, την τρομοκρατία… τον κυνισμό των ανθρώπων που βρίσκονται σε θέσεις ισχύος, την παρερμηνεία της πίστης». Αλλά να φοβηθώ την αλήθεια μου; Με τίποτα! Αντιθέτως, με γεμίζει δύναμη και κουράγιο. Αυτό ακριβώς χρειάζομαι, ιδίως τώρα που είμαι ο πατέρας δύο υπέροχων αγοριών τα οποία είναι γεμάτα φως και με διδάσκουν καινούρια πράγματα κάθε μέρα. Το να συνεχίσω να ζω με τον τρόπο που το έκανα μέχρι σήμερα, θα ήταν μια ευθεία υποτίμηση της λάμψης με την οποία τα παιδιά μου γεννήθηκαν. Ως εδώ. Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει. Αυτό δεν έπρεπε να έχει συμβεί πριν 5 ή 10 χρόνια. Πρέπει όμως να συμβεί τώρα. Σήμερα είναι η μέρα μου, αυτή είναι η ώρα μου, τώρα είναι η στιγμή μου.
Όλα αυτά τα χρόνια στη σιωπή και το συλλογισμό με έκαναν πιο δυνατό και μου θύμισαν πως η αποδοχή πρέπει να έρθει από μέσα σου, και αυτό το είδος της αλήθειας είναι που μου δίνει τη δύναμη να φτάσω σε συναισθηματικά επίπεδα που μέχρι σήμερα δεν ήξερα πως υπάρχουν.
Τί θα συμβεί από εδώ και στο εξής; Δεν έχει σημασία. Μπορώ μόνο να εστιάσω σε αυτό που μου συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Η λέξη «ευτυχία» έχει καινούριο νόημα για μένα από σήμερα. Ήταν μια έντονη διαδικασία. Κάθε λέξη που γράφω σε αυτό το γράμμα έχει γεννηθεί από αγάπη, αποδοχή, αντικειμενικότητα και πραγματική ευχαρίστηση. Αυτό το γράμμα είναι ένα μεγάλο βήμα προς την εσωτερική μου γαλήνη και ένα ζωτικής σημασίας κομμάτι της εξέλιξής μου.
Είμαι περήφανος που μπορώ να δηλώσω πως είμαι ένας ευτυχισμένος ομοφυλόφιλος άνδρας. Νιώθω ευλογημένος γι’ αυτό είμαι».

Πηγή: http://www.protothema.gr/life-style/gossip/article/?aid=64663

Κολασμένο τηλέφωνο

Το βιντεοκλίπ του τραγουδιού «Τelephone» βρίσκει τη Lady Gaga ζευγαρωμένη με την Μπιγιονσέ σε μια ποπ υπερπαραγωγή που τις πρώτες τρεις ημέρες κυκλοφορίας του είδαν περίπου 15 εκατ. άνθρωποι

ΣΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010


Το σίγουρο είναι ότι η Lady Gaga με το νέο βιντεοκλίπ της για το τραγούδι «Τelephone» δεν εισάγει καινά δαιμόνια στον χώρο του θεάματος. Αλλά, όπως πολύ επιτυχημένα ειπώθηκε από τονΤζέιμς Μοντγκόμεριτου ΜΤV, με αυτή τη δουλειά της«μπαίνει στη σπάνια στρατόσφαιρα του Μάικλ Τζάκσον και τηςΜαντόνα». Είναι ίσως η πιο έξυπνη κίνηση που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια από τη μουσική βιομηχανία και αυτό γιατί τόσο η Gaga όσο και ο γνωστός από τη Μαντόνα για τις ακραίες απόψεις του σκηνοθέτης Γιόνας Ακερλουνταλλά και όσοι τη συμβουλεύουν πάτησαν σε δύο δοκιμασμένες σταθερές για τη δημιουργία αυτού του βίντεο: από τη μία έστησαν μια εντυπωσιακή υπερπαραγωγή καθώς το «Τelephone» δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από την πιο προσεγμένη ταινία του Χόλιγουντ και από την άλλη εφήρμοσαν τη δοκιμασμένη συνταγή της γκέι πρόκλησης- μια συνταγή που εξακολουθεί μέσα στα χρόνια να ιντριγκάρει το μεγάλο κοινό που θέλει τα ινδάλματά του να παίζουν με τα πρότυπα.
Η πιο έξυπνη κίνηση όμως της Gaga είναι ότι επέλεξε ως παρτενέρ σε αυτό το τολμηρό ταινιάκι το σημερινό σύμβολο της αμερικανικής ποπ, τηνΜπιγιονσέ.Αλλο να βλέπεις την αφροαμερικανίδα σουπερστάρ να δοκιμάζει τα όρια των αντρών λικνίζοντας τις πλούσιες καμπύλες της και άλλο, σίγουρα πολύ διαφορετικό, να την παρακολουθείς να μεταλλάσσεται σε λεσβία-μαύρη χήρα. Γιατί αυτός είναι ο ρόλος της στο «Τelephone», εκεί όπου τα πάντα ωθούνται στα άκρα, με τη Lady Gaga να υποδύεται την τρόφιμη γυναικείας φυλακής, όπου οι κρατούμενες ελάχιστα θυμίζουν θηλυκά, και η Μπιγιονσέ είναι η φίλη της με την οποία επικοινωνεί τηλεφωνικά προκειμένου να αποφυλακιστεί.
Σκηνές άκρως τολμηρές, ξεκινώντας από το παθιασμένο φιλί της Gaga με μια φυλακισμένη που θυμίζει τον Μπράντοστον «Ατίθασο», η οποία της αρπάζει το κινητό. Ακολουθεί η διαπόμπευση της Gaga, η οποία ολόγυμνη καταλήγει στο κελί της ακούγοντας τις υπόλοιπες τροφίμους αλλά και τους φύλακες να της λένε «τελικώς δεν έχει κ...». Στη συνέχεια βλέπουμε χορευτικά με στρινγκ και μια εντυπωσιακή έξοδο από τη φυλακή όπου την περιμένει η Μπιγιονσέ με το περίφημο αυτοκίνητο «Ρussy Wagon» που οδηγούσε ηΟύμα Θέρμαν στο «Κill Βill». Εικόνες καθηλωτικές, με άγριο κοντράστ και έντονα χρώματα που θυμίζουν πολλές φορές Ταραντίνο και άψογα χορευτικά στα οποία ανταποκρίνονται με μοναδικό επαγγελματισμό τόσο η Gaga όσο και η Μπιγιονσέ. Στις επόμενες σκηνές βρίσκονται σε ένα dinner, με την Μπιγιονσέ να δηλητηριάζει τον επίδοξο εραστή της και τη Lady Gaga τους υπολοίπους μέσα από τις θανατηφόρες συνταγές της που πραγματοποιεί χορεύοντας στην κουζίνα. Το φινάλε τις βρίσκει να ξεφεύγουν α λα Θέλμα και Λουίζ στις αμερικανικές λεωφόρους δίνοντας με τον τρόπο τους όρκο αιώνιας πίστης. Από κουτιά αναψυκτικών αντί για ρόλεϊ και το καπέλο-τηλέφωνο ως τη μονωτική ταινία αντί εσωρούχων, ο φίλος της και μέντοράς τηςΑλεξάντερ Μακ Κουίνθα ένιωθε υπερήφανος βλέποντάς το. Κινηματογραφικά επίσης είναι ευρηματικότατο, με αποτέλεσμα το τελευταίο που παρατηρεί ο θεατής να είναι το ίδιο το μουσικό κομμάτι που το επενδύει. Ενα τραγούδι που γράφτηκε αρχικά από τη Lady Gaga για τηνΜπρίτνεϊ Σπίαρςκαι το οποίο στη συνέχεια απορρίφθηκε από το πρώτο της άλμπουμ ώστε τελικώς, δικαίως όπως φάνηκε, να τρυπώσει στην ανανεωμένη έκδοση του «Fame Μonster». Το βιντεοκλίπ βγήκε στον αέρα στις 11 Μαρτίου και τις πρώτες τρεις ημέρες το είδαν περίπου 15 εκατομμύρια άνθρωποι.
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=322686&dt=28/03/2010#ixzz0jgXa5tLh

Από τον μάγκα στην Γκάγκα
Ιστορικά η γκέι πρόκληση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ροκ και ποπ μουσική.
Μήπως δεν υπήρξαν αντιδράσεις για το κούνημα των γοφών τουΕλβις Πρίσλεϊαπό τη συντηρητική Αμερική; ΟΕντ Σάλιβαν αρχικά δεν ήθελε καν να τον φιλοξενήσει στο διάσημο σόου του.Τελικώς όμως του πέρασε,όπως το ίδιο συνέβη και με τον σπουδαίο Λιτλ Ρίτσαρντ, τον τραγουδιστή της «Lucille» και του «Τutti Frutti».Να είσαι μαύρος τραγουδιστής στη δεκαετία του ΄50,να τραγουδάς ροκ-εν-ρολ και να εμφανίζεσαι στις συναυλίες σου με τόνους μάσκαρα, κραγιόν και ρουζ και φορώντας προκλητικά λαμέ ρούχα,χωρίς αμφιβολία δεν είναι μικρή υπόθεση.O Ντέιβιντ Μπάουι, από τους κορυφαίους δημιουργούς της ροκ μουσικήςσόουλ,ηλεκτρονική,ποπ,φανκ,καμπαρέ,φολκ, drum ΄n΄ bass και οτιδήποτε βάλει ο νους του ανθρώπου-,ήταν εκείνος που δημιούργησε το πιο ολοκληρωμένο κόνσεπτ γύρω από την αμφισεξουαλικότητα,δίχως όμως να εγκλωβιστεί σε αυτήν. Ο Μπάουι με τον περίφημο «Ζiggy Stardust» άνοιξε δρόμους στη μουσική μέσω της εικόνας του όσο ελάχιστοι απελευθερώνοντας τη νεολαία η οποία ως τότε θεωρούσε επαναστατική την ατίθαση φράντζα των Βeatles, άντε και το μακρύ μαλλί των «παιδιών των λουλουδιών».Ακολούθησαν πολλοί,από τον «βασιλιά» της ντίσκοΣιλβέστερ,τον Μπόι Τζορτζ της δεκαετίας του ΄80,τον Τζορτζ Μάικλ, που δημιούργησε ολόκληρο θέμα με τη μεταφορά του επεισοδίου της δημόσιας τουαλέτας στο βιντεοκλίπ του «Οutside», τον σχεδόν άφυλο Αντονι, που πρόσφατα απόλαυσε το αθηναϊκό κοινό «ζωντανά»,ως το περιβόητο φιλί που έδωσαν στην τελετή των βραβείων Γκράμι η Μαντόνα και η Μπρίτνεϊ Σπίαρς και τον σάλο που ακολούθησε.Η Lady Gaga,που μια ντουζίνα σάιτ ασχολούνται στο Διαδίκτυο σχετικά με το αν είναι τραβεστί ή όχι,έχει σταθερά στην ημερησία διάταξη την αμφισεξουαλικότητα με ανάλογες σκηνές σε όλα σχεδόν τα κλιπάκια που έχει γυρίσει,με πιο χαρακτηριστικές σκηνές στα «Ρaparazzi» και «Βad Romance».
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=322686&dt=28/03/2010#ixzz0jgXong5g

Βιβλίο: Ο Άντρας μου είναι γκέι

Τι συμβαίνει όταν μια γυναίκα μαθαίνει ο άντρας της είναι γκέι; Πώς αντιμετωπίζει το σοκ της αποκάλυψης, τα έντονα και οδυνηρά συναισθήματα, αλλά και τα προβλήματα που προκύπτουν για ολόκληρη την οικογένεια; Πως μπορεί να σταθεί και πάλι στα πόδια της και να ξαναβρεί την ισορροπία της;H Carol Grever έγραψε ένα βιβλίο- οδηγό επιβίωσης για τις γυναίκες που βρίσκονται αντιμέτωπες με μια τέτοια κατάσταση. Μέσα από την δική της ιστορία, τις ιστορίες άλλων γυναικών, αλλά και πολλές χρήσιμες γνώσεις και συμβουλές, προσφέρει πολύτιμες οδηγίες για να μπορέσει κάθε γυναίκα να βγει από τη μαύρη τρύπα του πόνου και να πάρει στα χέρια της τα ηνία της ζωής της.“ Δυναμικό! Συγκινητικό! Οι γυναίκες που παρουσιάζονται μέσα σ' αυτές τις σελίδες αποκαλύπτουν τα βασικά βήματα προς την επιβίωση και πέρα από αυτήν”. Amity Pierce Buxton, συγγραφέας του βιβλίου “ The other side of the Closet”.(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένας ομοφυλόφυλος εξομολογείται...

Μερικές φορές στη ζωή μας πάνε χάλια τα συναισθηματικά μας, άλλες φορές τα επαγγελματικά μας, άλλες η υγεία μας ή οικογένεια μας ή οι σχέσεις μας με τους φίλους μας. Υπάρχουν όμως και κάποιες στιγμές που απλώς γαμιέται το σύμπαν τόσο άσχημα και τα χαστούκια της μοίρας είναι τόσο απανωτά που κουρνιάζεις σε μια γωνιά και περιμένεις μπας και κοπάσει η μπόρα. Το πρότζεκτ με τα γκομενάκια και τα ραντεβού δε μπορεί να συνεχιστεί με τίποτα. Βγήκα εννοείται κι άλλα ραντεβού μετά από αυτά που σας περιέγραψα, αλλά ήταν όλα πανομοιότυπα, καρμπόν, λες και κάποιος σπάει πλάκα μαζί μου και μου τους στέλνει σεταρισμένους. Επώνυμα ρούχα, μπουζούκια, Δέσποινα Βανδή, LadyGaga. Αυτά έχουν μόνο να συζητήσουν. Κι εγώ δε ξέρω τι να κάνω. Να σπάσω το φλιτζάνι του καφέ και να κάνω χαρακίρι μπροστά τους;; Να κάνω ευχέλαιο;; Ούτε που ξέρω…! Κι έτσι τα έκοψα και τα ραντεβού. Αφενός για να διαφυλάξω την ψυχική μου ηρεμία, αφετέρου;; Οικονομική κρίση! Τζάμπα λεφτά στον καφέ, στα πήγαινε έλα, σε όλα! Καλύτερα σπιτάκι μου. Σεξοραντεβού με τσεκαρισμένες καταστάσεις και τέλος. Θα μου πείτε: και που είναι ο έρωτας; Δε ξέρω. Βαρέθηκα την αναζήτηση. Θέλω να αράξω. Και να μη σκέφτομαι τέτοια. Η καρδιά μου χτυπάει ακόμα δυνατά για τον υπέροχο άνθρωπο που μπήκε στη ζωή μου τον Σεπτέμβρη που μας πέρασε. Μαζί με τη καρδιά και το μυαλό μου είναι εκεί. Η παρουσία του στη ζωή μου, έστω και σαν «φίλος», η ερωτική ατμόσφαιρα κάθε φορά που συναντιόμαστε, μιλάμε, αγγιζόμαστε, αγκαλιαζόμαστε, μου είναι αρκετή για να καλύψω τα συναισθηματικά μου κενά.

Το εργασιακό δε χρειάζεται καν να το θίξω. Έξι μήνες τα ξύνω μετά μανίας μέχρι να ματώσουν. Έχω γίνει ένας νωθρός ντεμπελχανάς. Και στις αρχές του Φεβρουαρίου η ανάγκη να εργαστώ και να βγάλω ένα μεροκάματο θα είναι τόσο μα τόσο έντονη. Αν δε πάρω μπρος θα έχω βιοποριστικό πρόβλημα μεγάλο.Το πτυχίο είναι κοντά. Πολύ κοντά! Ουρανοί λυπηθείτε με! Ελπίζω! Εύχομαι! Οι φίλοι;; Οι φίλοι αλλού ντ’ αλλού και ο καθένας χώρια ακόμα χειρότερα. Μια γκρίνια, μια μιζέρια, ένα επαναλαμβανόμενο μιρ μιρ! Και το κακό είναι πως ΟΚ φάσεις περνάμε, αλλά αυτή τη φορά φως πουθενά. Όλο και χειρότερα. Κάποιες λέξεις όπως εμπιστοσύνη, συμπόνια, κατανόηση χάθηκαν τελείως απ’ το λεξικό μας. Και φταίμε όλοι, δε βγάζω την ουρά μου απ’ έξω. Οι οικογένεια απλά κάνει υπομονή.

Και κάπου εκεί ένα χαμόγελο που μου φτιάχνει τη διάθεση. Ακόμη και αν δεν είναι τόσο όμορφο για άλλους, μα για μένα τόσο ξεχωριστό. Ότι κι αν σημαίνει αυτό. Κι ξαναμανα όλοι να μου κάνουν μούτρα για το χαμόγελο που βρήκα. Λες και τους έκανε κάτι, Τόσο άδικο.
Οι ιστορίες του Λαέρτη... Ένας ομοφυλόφιλος εξομολογείται..