Το καυτό γλωσσόφιλο που άναψε φωτιές!!!

Ένα αισθησιακό dj set θα παρουσιάζουν τις εμφανίσεις τους ως dj’s η Χρύσα Πουρσανίδου και η Ελένη Ευαγγελάτου σε γνωστό club της Αθήνας! Τα δυο μοντέλα μάλιστα έδωσαν μια γεύση για το τι μας επιφυλάσσουν από την πρώτη τους κιόλας εμφάνιση στο Club Vege, μέσα στο Σαββατοκύριακο.
Καυτά φιλιά, sexy και πολύ… minimal ρούχα, αγγίγματα που προκαλούν ήταν μόλις μερικά από τα high lights της βραδιάς που έμεινε αξέχαστη…
Όσο για τη συνέχεια… Χρύσα και Ελένη μας υπόσχονται όσο πέφτει η θερμοκρασία εκείνες να την ανεβάζουν… τη διάθεση των θαμώνων κάνοντας το μαγαζί… place to be για τους λάτρεις του ωραίου και sexy

πηγή: http://sexygreekblog.blogspot.com/2010/11/blog-post_3833.html

Ζώντας Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους - Βιωματικό Σεμινάριο

Έλα να εξερευνήσουμε, μέσα από βιωματικές ασκήσεις, την διαδικασία του coming out, να ανακαλύψουμε πόσο απαραίτητο είναι και γιατί, καθώς και να μάθουμε νέες δεξιότητες που θα μας βοηθήσουν στην καθημερινότητά μας

ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ : ΕΥΑ ΣΠΙΝΟΥ (ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ-GAY AFFIRMATIVE THERAPIST)

«Αν το πω στους γονείς μου, θα πάθουν έμφραγμα!»
«Αν το μάθουν στην δουλειά μου, θα με διώξουν»
«Αν πω στον κολλητό μου ότι είμαι gay , δεν θα μου ξαναμιλήσει»
«Αν πω στην Μαρία ότι είμαι λεσβία, θα φοβάται μήπως της την “πέσω”»
«Αν πω στους στρέιτ φίλους μου ότι είμαι αμφισεξουαλική, θα μου πουν ότι είμαι λεσβία και ότι τους κοροϊδεύω, ενώ οι γκέι φίλοι μου θα μου πουν ότι είναι καιρός να αποφασίσω τι είμαι τελικά: λεσβία ή στρέιτ;»
Αν κι εσένα σε έχουν απασχολήσει κάποια από τα παραπάνω, τότε έλα να εξερευνήσουμε, μέσα από βιωματικές ασκήσεις, την διαδικασία του coming out, να ανακαλύψουμε πόσο απαραίτητο είναι και γιατί, καθώς και να μάθουμε νέες δεξιότητες που θα μας βοηθήσουν στην καθημερινότητά μας.
Ημερομηνία και ώρες διεξαγωγής:Σάββατο 27 Νοεμβρίου, 15.00-21.00 και Κυριακή 28 Νοεμβρίου, 11.00-19.00
Τόπος διεξαγωγής:Διώνειο Θεραπευτικό Κέντρο, Παρορίτη 2-4, Άνω Πατήσια (έναντι σταθμού ΗΣΑΠ)
Περιορισμένες θέσεις.Για κατοχύρωση της θέσης ή πληροφορίες καλέστε στο 2102911040 – 6977839037
Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα http://www.evaspinou.com/

Η Εύα Σπίνου είναι Ψυχολόγος-Gay Affirmative Therapist, ειδικευόμενη στην Σωματοδυναμική ψυχοθεραπεία. Έχει δημιουργήσει και διδάσκει το σεμινάριο «Εισαγωγή στην Υποστηρικτική Ψυχοθεραπεία για Gay, Λεσβίες και Αμφισεξουαλικούς», το οποίο απευθύνεται κυρίως σε ψυχολόγους, ψυχιάτρους και ψυχοθεραπευτές και το σεμινάριο «Ζώντας Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους», το οποίο είναι βιωματικό και απευθύνεται αποκλειστικά σε Λεσβίες, Gay και Αμφισεξουαλικούς/ές.

πηγή: http://lesbian.gr/scene.php?t=hfb&id=34

All about my pride

του Ζαχαρία Μαυροειδή

Πρόσφατα βρέθηκα σε ένα νοσοκομείο, επίσκεψη σε μια γυναίκα που έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην παιδική μου ηλικία. Η πάλαι ποτέ δυναμική γυναίκα ήταν κουλουριασμένη σε ένα κρεβάτι, για πρώτη φορά με άσπρα μαλλιά, έχοντας ελάχιστη επαφή με τον περίγυρό της. Βλέποντάς την σε αυτή την κατάσταση δεν μπόρεσα να αποφύγω την ταύτιση. Έβαλα τον εαυτό μου στην θέση της και είδα σε flash forward το τέλος της ζωής μου. Πώς θα είμαι όταν (βάση στατιστικών) θα φτάσω τα ογδόντα; Θα είμαι υγιής και αυτοσυντηρούμενος; Κι αν είμαι σε ένα κρεβάτι, ανήμπορος να πιω μόνος μου νερό ή να πάω μόνος μου στην τουαλέτα; Πόση αγάπη θα έχω τότε για τον εαυτό μου; Πόση θέληση για ζωή; Χωρίς να είμαι σίγουρος γιατί, βγαίνοντας από το νοσοκομείο ήξερα ότι αυτό που ένιωσα είχε κάποια σχέση με την περηφάνια.
Βάσει λεξικών, περηφάνια είναι ένα αυξημένο συναίσθημα αξιοπρέπειας που προκύπτει από την αντίληψη που έχει κάποιος για την ηθική του αξία. Είναι το συναίσθημα ικανοποίησης και χαράς για κάτι που αποκτήσαμε ή καταφέραμε. Είναι ένα αίσθημα αγάπης και εκτίμησης του εαυτού μας. Στα δε αρχαία, ο υπερήφανος είναι αυτός που δεν είναι κατηφής. Όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, η περηφάνια είναι η συναισθηματική εκδοχή του ένστικτου της επιβίωσης.
Παρατηρώντας μικρά παιδιά, είναι εύκολο να δεις αγνές εκφάνσεις της περηφάνιας. Περηφάνια είναι το συναίσθημα που νιώθει ένα παιδί που βουτάει για πρώτη φορά το κεφάλι του κάτω από την θάλασσα, που κάνει για πρώτη φορά ποδήλατο ή που διαπρέπει σ' έναν αγώνα. Καθώς όμως μεγαλώνουμε, τα πράγματα γίνονται πιο σύνθετα. Οι ανασφάλειες και τα τραύματα εδραιώνονται, με αποτέλεσμα συχνά να ωθούμαστε στην αρνητική εκδοχή της περηφάνιας, αυτή της αλαζονείας.
Για την ΛΟΑΤ κοινότητα όμως η περηφάνια έχει και μια άλλη έννοια. Μια έννοια που έχει γεννήσει φεστιβάλ, πορείες και αντιπορείες.
Η πρώτη φορά που πήγα σε gay pride ήταν στην Μαδρίτη, το 2003। Ήταν μια τεράστια εκδήλωση, με αμέτρητα άρματα και άπειρο κόσμο εντός και επί τα αυτά της παρέλασης. Ομολογώ ότι δεν αισθάνθηκα κάτι ιδιαίτερο πέρα από λιγούρα για το πλήθος των μελαψών μαρικόνες που λικνίζονταν παντού γύρω μου. Ήταν ένα τεράστιο γκέι πάρτυ, το οποίο απαιτούσε πολλά ναρκωτικά για να το φέρεις εις πέρας μέχρι τέλους. Ένα χρόνο μετά, βρέθηκα για πρώτη φορά σε ελληνικό pride, το δεύτερο της νέας φουρνιάς.

Το pride είχε τη βάση του στην πλατεία Κλαυθμώνος. Εγώ, ως περήφανος εθελοντής, είχα αναλάβει να κινηματογραφώ την εκδήλωση. Οφείλω να ομολογήσω ότι βρέθηκα σε αυτό τον ρόλο κινούμενος τόσο από ένα αίσθημα εθελοντικής προσφοράς όσο και από ένα αίσθημα αγνού φόβου. Μια κάμερα στο χέρι είναι πάντα ένα σημάδι αποστασιοποίησης - ενδεχομένως να μην είμαι μέλος της παρέλασης αλλά ένας απλός παρατηρητής.
Η παρέλαση ξεκίνησε με ένα πλήθος περίπου 600 ατόμων. Υπήρχε παλμός, χιούμορ και θάρρος. Καθοδόν στη Σταδίου εκτελούσα με πάθος το καθήκον μου. Έτρεχα πότε στην κεφαλή της πορείας, πότε στην ουρά, σκαρφάλωνα σε κάγκελα και προσπαθούσα να τραβήξω πλάνα που θα δείχνανε το πλήθος όσο πιο μεγάλο γινόταν. Μέχρι που βγήκαμε στην πλατεία Συντάγματος. Ο χώρος γύρω μας άπλωσε, τα κτίρια απομακρύνθηκαν κι εγώ ξαφνικά άφησα την κάμερα σοκαρισμένος. Εκείνη την στιγμή συνειδητοποίησα γιατί το Φεστιβάλ Περηφάνιας λέγεται Φεστιβάλ Περηφάνιας.
Ήταν ένα παράξενο κράμα συγκίνησης και ταύτισης με μια κοινότητα, μαζί με μια αίσθηση ασφάλειας και ελπίδας. Ήταν σαν για πρώτη φορά να αισθανόμουνα ρητά ότι είναι μια χαρά να είσαι γκέι. Πάνω απ' όλα όμως, ή καλύτερα, κάτω απ' όλα, υπήρχε ένα αίσθημα γαλήνης και αυτοεκτίμησης. Είμαι γκέι, υπάρχουν κι άλλοι σαν κι εμένα και είμαστε απόλυτα χαρούμενοι με το ποιοι είμαστε. Ήταν ίσως η πρώτη φορά στην ζωή μου που αισθάνθηκα ειλικρινά περήφανος που είμαι γκέι. Αργότερα ακολούθησε η φιλολογική ανάλυση του γεγονότος...
Αυτό που συνειδητοποίησα σε αυτή την πορεία ήταν ότι η αποδοχή της σεξουαλικής ταυτότητας έχει πολλές διαβαθμίσεις. Λέμε συχνά ότι δεν ντρεπόμαστε που είμαστε γκέι/λεσβίες/μπαι/τρανς. Κι αυτό, γλωσσολογικά, είναι μάλλον ταυτόσημο με το «είμαι περήφανος που είμαι γκέι/λεσβία/μπάι/τρανς». Στην πραγματικότητα όμως υπάρχει μια άβυσσος ανάμεσα στο «δεν ντρέπομαι» και στο «είμαι περήφανος». Είναι η διαφορά του είμαι περήφανος για τον εαυτό μου παρ' όλο που είμαι γκέι με το είμαι περήφανος επειδή είμαι γκέι.
Το δεν ντρέπομαι σημαίνει κατά πάσα πιθανότητα ότι έχω αποδεχτεί ότι είμαι γκέι। Πίσω όμως από την φράση δεν διαφαίνεται καθαρά η αξιολόγηση του δεδομένου «είμαι γκέι». Δηλαδή, μπορεί να σημαίνει ότι δεν ντρέπομαι που είμαι γκέι παρ' όλο που θεωρώ ότι το να είσαι γκέι δεν είναι και τόσο θετικό ή ότι είναι κάτι απαράδεκτο αλλά όλοι έχουμε τα κουσούρια μας ή ότι τέλος πάντων, ας κάνω ό,τι θέλω στο κρεβάτι μου αρκεί να μην ενοχλώ. Αντίθετα, το «είμαι περήφανος που είμαι γκέι» δηλώνει απερίφραστα ότι το να είμαι γκέι είναι κάτι θετικό, όπως και το να είμαι στρέιτ. Ή, τουλάχιστον, ότι δεν είναι κάτι αρνητικό. Είναι απλά ένα ακόμη δεδομένο της προσωπικότητάς μου. Ένα δεδομένο το οποίο δεν πλήττει την αυτοεκτίμησή μου. Αντίθετα, συμβάλει σε αυτή.

"Είμαι γκέι, υπάρχουν κι άλλοι σαν κι εμένα και είμαστε απόλυτα χαρούμενοι με το ποιοι είμαστε."

Το να πάρεις κάτι για το οποίο η κοινωνία σου δηλώνει ότι οφείλεις να ντρέπεσαι και να το κάνεις κάτι για το οποίο είσαι υπερήφανος είναι μια τεράστια πορεία. Απαιτεί κόπο, επιμονή και διαρκή εγρήγορση. Ο καθένας κρίνει μόνος του πόσο μακριά θέλει και μπορεί να την περπατήσει. Και κυρίως πόσο αξίζει να παλέψει για να αισθάνεται περήφανος.
Γυρνώντας πίσω στην ηλικιωμένη κυρία, αναρωτιέμαι αν ο αυτοσεβασμός είναι κάτι ποσοτικό। Αν, φτάνοντας στο τέλος της ζωής μας, θα έχουμε στην διάθεσή μας τόσο αυτοσεβασμό όσο καταφέραμε να συλλέξουμε κατά τη διάρκειά της. Κοιτώντας τους ηλικιωμένους ανθρώπους γύρω μου, συγγενείς, γνωστούς και αγνώστους, τείνω να πιστεύω ότι αυτό είναι κάτι που ισχύει. Αυτό που σίγουρα ισχύει είναι ότι ο αυτοσεβασμός είναι ένα από τα πολυτιμότερα εφόδια για κάθε άνθρωπο, νέο ή γέρο, στρέιτ ή γκέι. Και κάθε μέρα δίνουμε συνειδητές και ασυνείδητες μάχες για την κατάκτησή του.

πηγή: περιοδικό δέκα τοις εκατό

Οι ομοφοβικοί τρέμουν για τη σεξουαλικότητά τους

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

Η ελληνική κοινωνία ξεπερνά με εντυπωσιακό τρόπο τα ομοφοβικά σύνδρομά της, την ώρα που τα ρατσιστικά απωθημένα της χτυπάνε «κόκκινο». Στην πρώτη περίπτωση, βοηθιέται από την, κατά συρροή, το τελευταίο διάστημα παρουσίαση και μάλιστα με επιτυχία θεατρικών κειμένων με εμφανή ή συγκαλυμμένη γκέι θεματολογία.
Οι εμβληματικοί «Αγγελοι στην Αμερική» του Τόνι Κούσνερ αναδείχθηκαν σε γεγονός στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών, ενώ η «Λα Τσούγκα» του νομπελίστα Λιόσα συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά με λίστες αναμονής.
Στη σκηνή της «Αθηναΐδας - Ζωή Λάσκαρη» ανέβηκε από την εταιρεία «Lunasol» ένα έργο-μύθος στο χώρο της σύγχρονης γκέι δραματουργίας. Το «The pride» (Περηφάνια) του ελληνικής καταγωγής ηθοποιού και δραματουργού Αλέξι Κ. Κάμπελ, βραβευμένο με Laurence Olivier, Critics' Circle Prize και John Whiting Award. Η μετάφραση είναι της Εμμανουέλας Αλεξίου και η σκηνοθεσία του Σταύρου Στάγκου.
Το θεατρικό έργο που σηματοδότησε «στροφή ζωής» για τον Κάμπελ και φέτος ανέβηκε από το Εθνικό Θέατρο της Στοκχόλμης, ενώ το Φεβρουάριο θα εγκαινιάσει το νέο θέατρο της Νυρεμβέργης, εκτυλίσσεται σε δύο χρόνους, επιχειρώντας μια κοινωνιολογική ιστορική αναδρομή στην ομοφυλοφιλία. Και απ' ό,τι φαίνεται από τη σχέση των δύο ομοφυλόφιλων, η ομοφοφική Αγγλία του 1958 δεν απέχει πολύ από το απενοχοποιημένο και φιλελεύθερο 2008.
Τους τέσσερις χαρακτήρες, και στις δυο εποχές, ερμηνεύουν οι Πέτρος Λαγούτης, Στάθης Μαντζώρος, Λιλή Τσεσματζόγλου και Δημοσθένης Φίλιππας.
Ο Κάμπελ πρωτοσυστήθηκε στο αθηναϊκό κοινό μέσω της «Απολογίας» του, έργο που προτάθηκε για το βραβείο καλύτερου θεατρικού κειμένου της Βρετανικής Ενωσης Συγγραφέων και παρουσιάστηκε στις περσινές «Αναγνώσεις» του Εθνικού Θεάτρου.
Ο τίτλος «Pride» υπονοεί, αν δεν αποκαλύπτει, τη θεματική του έργου. Ηθελε να δηλώσει ο Κάμπελ «αυτό είναι ένα γκέι έργο»; Κάθε άλλο απαντά. «Η λέξη "pride" προφανώς κατέληξε να προσδιορίζει τα γκέι δικαιώματα, ωστόσο συνεχίζει να αφορά γκέι και στρέιτ».
Ο Κάμπελ, έτσι κι αλλιώς, δεν πιστεύει στις κατηγοριοποιήσεις του τύπου «αυτό είναι ένα γκέι έργο». «Δεν ξεκίνησα να γράφω το "Pride" με τέτοιο στόχο. Εξίσου απεχθάνομαι τη σκέψη "έγραψα ένα έργο για το γκέι κοινό". Οι κατηγοριοποιήσεις είναι περιττές. Είναι το "Κουκλόσπιτο" του Ιψεν ένα γυναικείο έργο ή το "Περιμένοντας τον Γκοντό" του Μπέκετ ένα έργο για κλοσάρ; Γράφεις έργα για ανθρώπινες υπάρξεις που ενδεχομένως ανήκουν σε μια μειονότητα. Ομως τελικά το έργο συνολικά την ξεπερνάει».
Το ίδιο, υποστηρίζει, συμβαίνει και στο «Pride». «Θα πάθαινα κατάθλιψη αν θεωρούσα ότι το "Pride" αφορά μόνο τους γκέι. Το έργο έχει να κάνει με ανθρώπους που είναι άνδρες, γυναίκες, στρέιτ και γκέι», λέει. «Αν περιοριζόταν στους γκέι θα ήταν ένα κακό έργο. Οπουδήποτε ανέβηκε -Λονδίνο, Ν. Υόρκη, Στοκχόλμη-, οι στρέιτ ανταποκρίθηκαν όπως οι ομοφυλόφιλοι».
Η δράση του κινείται σε δύο επίπεδα και δύο χρόνους. Στη δεκαετία του '50, τότε που η ομοφυλοφιλία ήταν απαγορευμένο και κρυφό «σύμπτωμα», αλλά και στο σήμερα. Ο Κάμπελ αποτυπώνει τη διαφορετική κοινωνική αντιμετώπισή της . «Το '50 στην Αγγλία επικρατούσε η ομοφοβία, που την εξήπτε το ίδιο το κράτος και εισχωρούσε σε όλες τις παραμέτρους του δημόσιου και του ιδιωτικού. Αυτό παρήγε μυστικοπάθεια, ενοχή, μανία καταδίωξης και υποκρισία. Σήμερα αυτά τα σύνορα έχουν εξαφανιστεί».
Δίνοντας τη θέση τους σε κάτι άλλο; «Σήμερα θεωρώ ότι οι κοινωνικές μάχες που δόθηκαν το 1960 και το 1970 κλάπηκαν από τις αγορές. Τα αληθινά μηνύματά τους χάθηκαν. Αν είσαι ανασφαλής με τον εαυτό σου επειδή η κοινωνία κατ' επανάληψη σου έχει πει ότι είσαι ανεπαρκής, αποκτάς αυτοπεποίθηση μέσα από τον καταναλωτισμό. Ολοι θέλουν να ανήκουν κάπου», διαπιστώνει. «Τα '80s σημαδεύτηκαν από το AIDS και οι "Αγγελοι" του Κούσνερ είναι ένα επικό έργο για τα προβλήματα της περιόδου», παραδέχεται. «Το θετικό αποτέλεσμα μετά το μπουμ του AIDS ήταν η πολιτικοποίηση της γκέι κοινότητας στις ΗΠΑ -και κατόπιν στην Ευρώπη-, με αποτέλεσμα αρκετοί να αποκτήσουν μια γερή γκέι ταυτότητα».
Το σύγχρονο κομμάτι του έργου του υπογραμμίζει τον εθισμό των γκέι στο γρήγορο και εύκολο έρωτα; «Απεχθάνομαι το μοραλισμό», λέει ο συγγραφέας. «Απλώς θίγω την υποκρισία της κοινωνίας που βάζει στους γκέι την ταμπέλα του έκλυτου βίου. Τα στερεότυπα επιμένουν και σήμερα».
Τα βασικά προβλήματα της γκέι κοινότητας «διαφέρουν από χώρα σε χώρα», διαπιστώνει ο Κάμπελ. «Η Ισπανία είναι μια εξαιρετικά προδευτική κοινωνία -από τον Φράνκο και τον καθολικισμό οι Ισπανοί έχουν οδηγηθεί σε μια φιλελεύθερη κοινωνία που αγκαλιάζει τα δικαιώματα των γκέι. Οι ρίζες της ομοφοβίας είναι, όμως, βαθιές, ειδικά στις macho κουλτούρες. Πιστεύω ότι ομοφοβικοί είναι αυτοί που τρέμουν για τη σεξουαλική κλίση τους. Αυτό είναι ένα στοιχείο που εξερευνά και το έργο μου».
Το ευρύ κοινό είναι έτοιμο να αποδεχτεί γκέι ήρωες επί σκηνής; «Στην Αγγλία και τις ΗΠΑ, ναι... Δεν γνωρίζω τι επικρατεί στην Ελλάδα.Αλλωστε στόχος του θεάτρου είναι να μας προβοκάρει, να μας ξεβολεύει. Διαφορετικά, θα μέναμε κλεισμένοι στο σπίτι μας και θα παρακολουθούσαμε "Pop Idol"».*

Γκέι έργα προσεχώς
Τα «Κρυφά απογεύματα» του Δημήτρη Μωραΐτη στη Μικρή Χώρα (πρεμιέρα αύριο) «καταγράφουν» την τραγική κατακλείδα του έρωτα δυο Ιρανών εφήβων, οι οποίοι το 2005 οδηγήθηκαν στην αγχόνη. Τέλος Φεβρουαρίου, ο Δημήτρης Κομνηνός θα σκηνοθετήσει στο «Βικτώρια» το «Fucking Games», ειρωνικότατο πορτρέτο δυο γκέι ζευγαριών με την υπογραφή του Σκωτσέζου Γκρέι Κλεγκ. Δυο γκέι άνδρες είναι οι ήρωες και του «Drunk enough to say Ι love you?», του τελευταίου έργου της Κάριλ Τσέρτσιλ, που θα ανεβεί τον Μάρτιο στο «Από Μηχανής Θέατρο», σε σκηνοθεσία Κατερίνας Μπερδέκα.
Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=220718

ΠΑΤΡΑ: Έδρασαν πάλι οι λεσβίες στο Νοσοκομείο του Ρίου

Δεν λένε να σταματήσουν οι λεσβίες στο Νοσοκομείο του Ρίου! Αν και έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που ο «Κόσμος» είχε αποκαλύψει το θέμα, φαίνεται πως η δράση τους... συνεχίζεται κανονικότατα! Αν και εκείνη την εποχή είχαν «οργιάσει» (στην κυριολεξία) με ομαδικά όργια σε δωμάτιο εφημερίας (η μία είναι γιατρός) στη συνέχεια και μετά τις αποκαλύψεις τα πνεύματα ηρέμησαν! Τα πάθη... κατευνάστηκαν, ή τουλάχιστον οι πέντε λεσβίες δεν έδιναν δικαιώματα μέσα στο χώρο εργασίας τους। Πλέον, όμως, το θέμα άρχισε και πάλι να παίρνει διαστάσεις। Οι πέντε κυρίες (από διάφορους χώρους εργασίας) συνεχίζουν το «καμάκι» αλλά και τις ερωτικές συνευρέσεις στο νοσηλευτικό ίδρυμα! Όπου μπορούν και όταν βρουν την ευκαιρία, κάνουν ό,τι το δυνατόν για να «σβήσουν» το πάθος τους। Προ ημερών (όπως μας κατήγγειλαν) δύο εξ αυτών... χαριεντίζονταν σε «κρυφό χώρο» κλινικής! Μόνο που στάθηκαν άτυχες γιατί έγιναν αντιληπτές από συνάδελφό τους, η οποία έκανε... πως δεν έβλεπε!Οι πέντε λεσβίες του νοσοκομείου αποτελούν μόνιμο θέμα συζήτησης στο νοσοκομείο! Όχι μόνο μεταξύ των γιατρών αλλά... και των υπολοίπων εργαζομένων του νοσηλευτικού ιδρύματος. Ιδιαίτερα όμως η γιατρός (καθ' ότι θεωρείται ως η πιο προκλητική) βρίσκεται συνεχώς... στο στόμα των συναδέλφων της! Τα σχόλια δίνουν και παίρνουν!
ΣΤΑ ΔΩΜΑΤΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΑΣ
Το μεγάλο θέμα των νοσοκομείων πάντως (προφανώς και του Ρίου) είναι τα δωμάτια εφημερίας! Γιατρίνες και γιατροί (σε αρκετές περιπτώσεις) δεν κοιμούνται μόνοι τους και, βέβαια... παρακαλούν να μην τους ειδοποιήσουν τη νύχτα.Μία βόλτα στα δωμάτια... αρκεί για να διαπιστώσει ο καθένας το τι συμβαίνει। Και, βέβαια, δεν είναι μόνο τα «ζευγαράκια» που βρίσκονται στο στόχαστρο, αλλά και οι ομοφυλόφιλες.
Η ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ
Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε πως «μήλον της έριδος» είχε γίνει προ μηνών και καθαρίστρια, η οποία είχε «συλληφθεί» σε αποθήκη σε... άγριο σεξ με εργαζόμενο. Όμως η συγκεκριμένη γυναίκα ανήκε σε ιδιωτικό συνεργείο και πλέον δεν εργάζεται στο νοσηλευτικό ίδρυμα.
πηγή:dete.gr

Ψηφίστε γυναίκες!!!

Στις εκλογές του 2006 είχαμε πενιχρά αποτελέσματα σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή γυναικών στην Αυτοδιοίκηση। Αποτελέσματα που μας κατατάσσουν στην τελευταία θέση στην Ευρώπη. Αυτό δείχνει ότι στη χώρα μας δεν είναι αυτονόητη η κοινωνική αποδοχή της ισότητας των φύλων στην πράξη.Οι γυναίκες υποψήφιες υποβάλλονται σε μια δοκιμασία γιατί πέρα από τα πολιτικά επιχειρήματα κατά την προεκλογική τις εκστρατεία, πρέπει να αποδεικνύουν καθημερινά ότι έχουν τις ικανότητες για τη θέση που διεκδικούν, ότι δεν θα εγκαταλείψουν την οικογένειά τις, ότι δεν θα προκαλέσουν με την εμφάνισή τις. Πρέπει να δείχνουν ότι είναι έτοιμες να υιοθετήσουν γρήγορα την «ανδρική» πρέπουσα συμπεριφορά των πολιτικών. Τις ζητούνται, δηλαδή, προϋποθέσεις και διαβεβαιώσεις που αντίστοιχες δεν ζητούνται από τους άνδρες υποψηφίους.Είναι καιρός να προχωρήσουμε πολύ πέρα από τα ισχνά αποτελέσματα για τις γυναίκες των περασμένων αυτοδιοικητικών εκλογών. Γι΄ αυτό καλούμαστε όλες και όλοι οι ψηφοφόροι, γυναίκες και άνδρες, να δώσουμε σταυρούς προτίμησης και σε γυναίκες. Όποια παράταξη και αν ψηφίσουμε.Θα είναι για το καλό της κοινωνίας μας, για το καλό όλων μας. Και οικονομικά γιατί γίνεται καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού. Και πολιτικά γιατί ενισχύεται η δημοκρατία με την ίση εκπροσώπηση των δύο μισών του πληθυσμού. Και κοινωνικά γιατί προωθούνται η κοινωνική δικαιοσύνη και οι ίσες ευκαιρίες για όλους τις πολίτισες. Αλλά και για να αλλάξει η εικόνα, και τελικά, και η ουσία της πολιτικής.Σε αυτές τις εκλογές καλούμαστε να αψηφήσουμε τα στερεότυπα, να ψηφίσουμε πρόσωπα που ανταποκρίνονται όχι μόνο στην πολιτική μας άποψη, αλλά και στην ανάγκη, τα Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια να αντιστοιχούν στη σύνθεση της κοινωνίας μας, που ως γνωστόν αποτελείται από γυναίκες και άνδρες. Ωστε το αποτέλεσμα της κάλπης της 7ης Νοεμβρίου να δείξει ότι οι γυναίκες επιλέγονται και αυτές, για να συναποφασίζουν και να διαφεντεύουν τις (τοπικές) τύχες όλων μας, γυναικών και ανδρών.
Η κυρία Μαρία Στρατηγάκη είναι γενική γραμματέας Ισότητας των Φύλων.

Πηγή: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=6&artId=321659&dt=05/11/2010

Ήμουν ομοφοβική για να καλύψω την ομοφυλοφιλία μου

Συνέντευξη στον Δημήτρη Αγγελίδη
Η Χ.Κ. είναι 17 χρονών και μόλις τελείωσε τη B΄ Λυκείου. Πριν τέσσερα χρόνια, τρομαγμένη, μπροστά στους γονείς της έκανε αρνητικά σχόλια για τους γκέι. Σήμερα αισθάνεται περήφανη που είναι λεσβία και είναι έτοιμη να τους το πει.

Πότε άρχισες να καταλαβαίνεις ότι η σεξουαλικότητά σου είναι διαφορετική;
Από την τελευταία τάξη του δημοτικού, αλλά σε κάπως πρώιμο στάδιο.
Δηλαδή;
Αντιλαμβανόμουν ότι διέφερα από τα άλλα κορίτσια της ηλικίας μου, αλλά οι διαφορές περιορίζονταν στον τρόπο ντυσίματος και συμπεριφοράς. Έκανα πιο πολύ παρέα με αγόρια και ντυνόμουν κάπως σαν αυτά. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι για όλους, αλλά για μένα ήταν ένα σημάδι για τη σεξουαλικότητά μου.
Αισθανόσουν να σε έλκουν ερωτικά τα κορίτσια;
Από παλιά τα κορίτσια τα έβλεπα, θα έλεγα, «κάπως». Αλλά δεν ήξερα ακόμα «πώς» και «γιατί». Δεν έμπαινα στη διαδικασία ν' αναλύσω τα συναισθήματά μου για το ίδιο φύλο κι έτσι μπέρδευα αυτά που ένιωθα με τη φιλική αγάπη. Στην πορεία, όμως, κατάλαβα ότι με έλκουν σεξουαλικά άτομα του ίδιου φύλου. Ερωτεύτηκα μάλιστα και μια κοπέλα, οπότε βεβαιώθηκα κι από συναισθηματικής απόψεως.
Πότε έγινε αυτό;
Στο μεταίχμιο από το δημοτικό στο γυμνάσιο. Στην πρώτη τάξη του γυμνασίου ήμουν πια τελείως σίγουρη.
Πώς ένιωσες;
Πολύ προβληματισμένη, εξαιρετικά αγχωμένη και κάπως στενοχωρημένη. Σκεφτόμουν συνέχεια τι θα κάνω, πώς θα το πω στους δικούς μου, πώς θα αντιδράσουν. Ένιωθα σαν να κάνω κάτι κακό και φοβόμουν μήπως τιμωρηθώ. Και πρέπει να πω ότι ήμουν ομοφοβική.
Ήμουν ομοφοβική πρώτα με τον ίδιο μου τον εαυτό. Σκεφτόμουν: «Μα είμαι τόσο άτυχη;»
Τι εννοείς;
Πρώτα με τον ίδιο μου τον εαυτό. Θ' ακουστεί γελοίο αλλά σκεφτόμουν: «Μα είμαι τόσο άτυχη;» Όσον αφορά τους άλλους, έκανα αρνητικά σχόλια για τους γκέι μπροστά στους δικούς μου.
Tύπου;
Για παράδειγμα, όταν βλέπαμε με τους γονείς μου στην τηλεόραση κάποιον ομοφυλόφιλο, έλεγα «Και τι μας νοιάζει εμάς τι κάνουν;» ή «Κοίτα, αυτός είναι γκέι!». Με επικριτικό ύφος.
Γιατί;
Από άμυνα. Ενδόμυχα ήθελα να συγκαλύψω τη δική μου ομοφυλοφιλία. Δεν είχα αποδεχτεί εμένα, οπότε δεν μπορούσα ν' αποδεχτώ και τους άλλους. Και ένιωθα άσχημα όταν τα έλεγα, γιατί βίωνα εσωτερική διαμάχη.
Πώς έφτασες στην αποδοχή;
Έκανα έναν εσωτερικό διάλογο προσπαθώντας ν' αντιμετωπίσω την άρνησή μου με τη λογική. Διάβασα άρθρα στο ίντερνετ, σε περιοδικά, σε γκέι μπλογκ. Με τον καιρό, όταν άκουγα αρνητικά σχόλια εναντίον μας, το μυαλό μου έπαιρνε στροφές και μπορούσα να ξεκαθαρίσω πιο εύκολα τι είναι αλήθεια και τι ψέματα. Έτσι πέρασα σταδιακά από το: «Δεν μπορεί να είμαι τόσο άτυχη!» στο: «Είμαι λεσβία και περήφανη γι' αυτό!».
Πόσο σου πήρε;
Έγινε μεταξύ Α΄ και Β΄ Γυμνασίου. Δηλαδή πέρασε ένας χρόνος και κάτι. Λίγο, αν σκεφτείς ότι σε κάποια άτομα παίρνει δεκαετίες να το αποδεχτούν.
Ένιωθα σαν να κάνω κάτι κακό και φοβόμουν μήπως τιμωρηθώ.
Μοιράστηκες με κάποιον τις σκέψεις σου;
Στην αρχή πνιγόμουν και ήθελα να το μοιραστώ, δεν ένιωθα όμως άνετα με κανέναν. Φοβόμουν τις αρνητικές αντιδράσεις, ότι μπορεί να χαλάσουν οι σχέσεις μου με το άτομο στο οποίο θα το πω. Είπα κάτι απέξω απέξω στην αδερφή μου, η οποία κατάλαβε, αλλά θεώρησε σωστό να με καθησυχάσει λέγοντάς μου έμμεσα πως όταν μεγαλώσω, θα βλέπω αλλιώς τα πράγματα. Δεν επηρεάστηκα γιατί ήξερα πολύ καλά τι ένιωθα. Κι έτσι εξακολούθησα να το κρατάω για μένα.
Πότε το είπες;
Τρία χρόνια μετά, στην Α΄ Λυκείου. Πρώτα στη μία κολλητή μου, με την οποία ένιωθα πολύ ασφαλής και δεν φοβόμουν. Ύστερα από κάποιους μήνες το είπα και στην άλλη κολλητή και πολύ πρόσφατα σε μια άλλη κοπέλα, με την οποία έχουμε έρθει πολύ κοντά. Στις δύο τελευταίες κοπέλες με είχε λούσει κρύος ιδρώτας κι έτρεμαν τα πόδια μου. Μάλιστα, στην τελευταία έκανα έναν εξαιρετικά βαρετό πρόλογο που κράτησε μέρες. Στο τέλος γελούσαμε με το δισταγμό μου.
Πήγαν όλα καλά;
Ναι, και στα τρία κάμινγκ άουτ μου. Μέχρι στιγμής δεν έχω βρεθεί αντιμέτωπη με καμία αρνητική αντίδραση. Ίσα ίσα που νιώθω ότι έχω έρθει πιο κοντά στην καθεμιά, γιατί μοιράζομαι πλέον όλα τα πράγματα που με απασχολούν και μπορώ να δεθώ μαζί τους.
Έχεις γνωρίσει άλλους γκέι στο σχολείο;
Υπάρχουν κάποια γκέι άτομα, αλλά δεν το λένε ανοιχτά. Ούτε εγώ το έχω πει. Ο καθένας λειτουργεί με την κλίκα του. Εγώ δηλαδή συζητάω ανοιχτά με τα άτομα που ξέρουν για μένα και όχι μπροστά σε άλλους. Βλέποντας και την ομοφοβία γύρω μας, είναι λίγο δύσκολο να μπούμε στη διαδικασία ν' ανοίξουμε τα μυαλά κάποιων ατόμων που είναι κολλημένα σε απαρχαιωμένες απόψεις.
Μεταξύ σας οι γκέι του σχολείου συζητάτε;
Κοίταξε, δεν μου έχει πει κανένας ότι είναι γκέι. Εγώ το καταλαβαίνω για κάποιον μόνο και μόνο από αυτό που βλέπω. Έχω προσεγγίσει άτομα να μου ανοιχτούν, αν θέλουν. Γιατί εντάξει, λίγα γκέι άτομα είμαστε στο σχολείο, ας μιλάμε τουλάχιστον μεταξύ μας. Γνωρίζω λοιπόν μια κοπέλα που έχει σχέση με μια κοπέλα από άλλο σχολείο, η οποία, όποτε μπορεί, έρχεται στο δικό μας για να περάσουν όσο περισσότερο χρόνο γίνεται μαζί. Η κοπέλα που γνωρίζω έχει δεχτεί ομοφοβικά σχόλια. Χωρίς να της πω για μένα, κάτι που είναι λάθος μου, της έχω δώσει να καταλάβει ότι είμαι απόλυτα εντάξει με το θέμα. Κι έτσι έχει αρχίσει να μου μιλάει για τη σχέση της.

Συζητάτε για την ομοφυλοφιλία στις παρέες;
Έρχεται κάποιες φορές η κουβέντα, αλλά περνάει στα ψιλά. Τους περισσότερους δεν τους ενδιαφέρει. Εκτός αν είναι να ειρωνευτούν κάποιον ομοφυλόφιλο που είδαν στην τηλεόραση ή από κοντά. Τότε το κάνουν μεγάλο θέμα, σαν να είδαν ούφο.
Τόσο καλά;
Και χειρότερα. Κάτι που με στενοχωρεί πολύ στο σχολείο είναι ότι η λέξη γκέι χρησιμοποιείται, κυρίως στις παρέες των αγοριών, ως βρισιά. Όταν δηλαδή κάποιος θέλει να προσβάλει πολύ έναν άλλο τον αποκαλεί γκέι, κι εκείνος με τη σειρά του θίγεται όσο δεν πάει. Και όταν τύχει να το ακούσει ένας καθηγητής, θα επιπλήξει το μαθητή που το είπε, όχι επειδή ο μαθητής φέρεται ρατσιστικά αλλά επειδή ο καθηγητής θεωρεί κι εκείνος ότι η λέξη είναι προσβλητική.
Το συζητάτε στην τάξη με τους καθηγητές;
Ολοκληρωμένη συζήτηση δεν έχει γίνει ποτέ, τουλάχιστον στα σχολεία που έχω πάει εγώ. Έχουν γίνει κάποιες αναφορές, οι οποίες είναι τραγελαφικές. Στη Β΄ Γυμνασίου, για παράδειγμα, η καθηγήτρια οικιακής οικονομίας αποφάσισε να μας διδάξει τις κατηγορίες των γκέι αντρών. «Υπάρχουν δύο κατηγορίες ομοφυλόφιλων», μας είπε. «Είναι οι κραγμένες, οι οποίες πάνε κάπως έτσι...». Και άρχισε να μιμείται τον τρόπο που κατά τη δική της άποψη περπατούν και φέρονται οι «κραγμένες». «Και υπάρχουν και οι πιο ανδροπρεπείς», συνέχισε, «που περπατούν κανονικά και δεν προκαλούν, ούτε φαίνονται». Όταν ένα παιδί της είπε ότι υπάρχουν και λεσβίες, το αμφισβήτησε κάθετα.
Γελοίο, ε;
Ναι. Έχω ζήσει τρία τέσσερα τέτοια περιστατικά. Μια άλλη φορά, στο μάθημα της λογοτεχνίας ένα παιδί μπέρδεψε τον Καββαδία με τον Καβάφη. Ρώτησε την καθηγήτρια αν o Καββαδίας ήταν ομοφυλόφιλος. Επειδή ο Καββαδίας ήταν ο αγαπημένος της ποιητής, η καθηγήτρια άρχισε να ωρύεται ότι δεν θα ήταν δυνατό ένας ποιητής με τα προτερήματα του Καββαδία να είναι ομοφυλόφιλος. Δηλαδή γι' αυτήν τα προτερήματα και η ομοφυλοφιλία δεν συνυπάρχουν. Εγώ πάντως ντρέπομαι γι' αυτούς τους καθηγητές.
Πώς είναι τα πράγματα με τους δικούς σου σχετικά με την ομοφυλοφιλία;
Δεν τους το έχω πει, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι το έχουν καταλάβει από καιρό. Στην αρχή τους έβλεπα πολύ προβληματισμένους. Με τον καιρό, σταμάτησαν να είναι τόσο στενόμυαλοι. Εκεί που εξέφραζαν αρνητικές απόψεις για μας, τώρα το σκέφτονται περισσότερο πριν μιλήσουν. Μάλλον επειδή ξέρουν ότι θα ενοχληθώ. Έχω στο μυαλό μου να τους το πω στο άμεσο μέλλον. Ο πατέρας μου άλλωστε μού είπε ότι θέλει να είμαι ευτυχισμένη ό,τι και να κάνω. Βέβαια, η μάνα μου, απ' ό,τι καταλαβαίνω, έχει την ελπίδα ότι περνάω μια φάση.
Ποιο είναι το πιο περίεργο σχόλιο που έχεις ακούσει για την ομοφυλοφιλία;
Την πρώτη θέση την κερδίζει το σχόλιο της θείας μου. Βλέπαμε στην τηλεόραση έναν ηθοποιό που είχε μαύρους κύκλους στα μάτια και η θεία μου ισχυριζόταν ότι από τους μαύρους κύκλους καταλαβαίνει αν κάποιος είναι γκέι. Δεν μας έδινε μιαν εξήγηση, απλά επέμενε. Και είναι μόλις 43 και μορφωμένη. Αλλά υποθέτω ότι αυτό δεν έχει καμία απολύτως σημασία.
Πώς αντιδράς στα περίεργα σχόλια;
Συνήθως επισημαίνω σε κάποιον ότι κάνει λάθος και προσπαθώ να του το εξηγήσω με λογικά επιχειρήματα. Αν όμως δω ότι μιλάω σε τοίχο, σταματάω ν' ασχολούμαι. Κι όταν βλέπω κάποιον στην τηλεόραση να μιλά ρατσιστικά, αλλάζω κανάλι. Τις προάλλες, σε μια εκπομπή, ένας μοναχός ωρυόταν εναντίον μας. Είπε μάλιστα πως η νομιμοποίηση του γάμου ομόφυλων είναι σα να νομιμοποιούμε το γάμο ανθρώπων με τα ζώα τους. Με πλήγωσε πάρα πολύ, μ' έκανε να νιώσω μεγάλο θυμό. Πώς γίνεται ένας άνθρωπος, υποτίθεται του Θεού, να βγάζει τόσο μίσος, όταν αυτό που διδάσκει ο χριστιανισμός είναι η αγάπη; Κάθε άλλο από αγάπη λαμβάνω εγώ από τους εκπροσώπους του Θεού.
Κάνεις γνωριμίες με άλλες λεσβίες; Πού;
Μέχρι τώρα στο Ίντερνετ. Έχω κάνει αρκετές γνωριμίες, κάποιες αξιόλογες, κάποιες εντελώς γεια σου. Βέβαια καλύτερο είναι το φέις του φέις γιατί βλέπεις με ποιον έχεις να κάνεις. Οπότε λέω ν' αρχίσω να ψάχνω εκτός σπιτιού.
Τι θέλεις ν' αλλάξει στην καθημερινότητά σου σχετικά με τον σεξουαλικό σου προσανατολισμό;
Να μπορώ να λέω και να κάνω ελεύθερα αυτό που θέλω, χωρίς να φοβάμαι τις αντιδράσεις. Και γενικότερα να σταματήσουν οι άνθρωποι να είναι προκατειλημμένοι. Μόνο μέσα από το διάλογο με άτομα που έχουν διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό θα μπορέσουν να καταλάβουν ότι δεν διαφέρουμε επειδή είμαστε γκέι, μπάι ή τρανστζέντερ. Ότι στη δουλειά, στην κοινωνική ζωή, στο γάμο, παντού, είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίσοι.

Πηγή: περιοδικό δέκα τοις εκατό-το δυνατό ποσοστό, τεύχος 29

Βιβλίο: Το πηγάδι της μοναξιάς

Σύντομη περιγραφή
Όπως ο Κάιν, είμαι σημαδεμένη και κηλιδωμένη। Αν έρθεις μαζί μου, Μαίρη, ο κόσμος θα σε αποστραφεί, θα σε καταδιώξει, θα σε πει βρόμικη। Η αγάπη μας μπορεί να είναι ακλόνητη έως το θάνατο, και πέρα απ' αυτόν -αλλά ο κόσμος θα την αποκαλεί βρόμικη. Μπορεί να μην πειράζουμε κανένα πλάσμα ζωντανό με την αγάπη μας· μπορεί εξαιτίας της ν' αποκτήσουμε τη μεγαλύτερη κατανόηση, τη μεγαλύτερη ευσπλαχνία, αλλά τίποτα απ' αυτά δεν θα σε σώσει από τη μάστιγα του κόσμου, που θα αποστρέψει το βλέμμα και από τις πιο γενναιόδωρες πράξεις σου, καταλογίζοντάς σου μόνο διαφθορά και αθλιότητα. (...) Γιατί σ' αυτό τον κόσμο υπάρχει ανοχή μόνο για τους λεγόμενους φυσιολογικούς. Και όταν θα γυρέψεις σ' εμένα προστασία, θα σου πω: Δεν μπορώ να σε προστατεύσω Μαίρη, ο κόσμος μού έχει αφαιρέσει το δικαίωμα να προστατεύω· είμαι εντελώς ανήμπορη, το μόνο που μπορώ είναι να σ' αγαπώ. "Το πηγάδι της μοναξιάς", ένα σχεδόν αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, είναι η ιστορία της Στήβεν Γκόρντον, μιας γυναίκας που γεννιέται σε μια μεγαλοαστική οικογένεια της Αγγλίας, στη θέση του πολυπρόσμενου γιου, και από τότε μεγαλώνει (τη μεγαλώνουν) με συμπεριφορές ασυνήθιστες για τα κορίτσια της εποχής της. Κάνει αθλητισμό, ιππεύει, ξιφασκεί. Συνέπεια άμεση της διαφοράς της από τα άλλα κορίτσια, η απομόνωσή της -μοτίβο που κυριαρχεί σε όλο το βιβλίο.

Πηγή: http://www.biblionet.gr/main.asp?page=showbook&bookid=86123

...Η Παντέλ έβαλε το χέρι της γύρω από τους ζαρωμένους ώμους της Στήβεν και είπε: "Έχεις να επιτελέσεις ένα έργο - προχώρα και πραγματοποίησε το! Ακριβώς επειδή είσαι αυτό μπορείς να γράψεις έχοντας μια ασυνήθιστη επίγνωση και των δυο φύσεων - να γράψεις για τις γυναίκες και για τους άντρες από την προσωπική σου πείρα। Τίποτα δεν είναι εντελώς λάθος, τίποτα δεν πάει χαμένο. Είμαι σίγουρη για αυτό - και είμαστε όλοι μέρος της φύσης. Κάποια μέρα ο κόσμος θα το αναγνωρίσει, αλλά στο μεταξύ υπάρχει πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει.Για όλους τους άλλους που είναι σαν κι εσένα, αλλά λιγότερο δυνατοί και ίσως πολλοί από αυτούς με λιγότερα χαρίσματα, πέφτει σε εσένα ο κλήρος να έχεις το θάρρος να κάνεις το καλό, κι εγώ είμαι εδώ για να σε βοηθήσω να το κά

νεις, Στήβεν"

Ράντκλιφ Χολ : Το πηγάδι της μοναξιάς (Κουκίδα)

Αναρτήθηκε από ReyCorazón στις 3:47 μμ στο http://umhomemgrego.blogspot.com/2005/06/50.html

First Television Interview: Ricky Martin Coming Out As a Gay Man and a N...

Λειτουργώ και σα μητέρα και σαν πατέρας!
Έχει.. φάει τη ζωή με το κουτάλι, έχει ζήσει την απόλυτη δόξα, έχει… αγγίξει το χρήμα, έχει γίνει το απόλυτο ερωτικό είδωλο για πολλές γυναίκες στον πλανήτη, όταν ο ίδιος αποκαλύπτει ότι έχει ομοφυλοφιλικές τάσεις, αποσύρεται αιφνιδίως από τη σόουμπιζ και αποφασίζει να υιοθετήσει δυο παιδιά.Ο λόγος για τον Ricky Martin που κάποτε ξεσήκωνε τα κορίτσια με το σέξι κούνημά του , ασπαζόμενος μια ζωή μέσα στα φώτα και την απόλυτη τρέλα του Livin' La Vida Loca…
Ως άλλος ένας επώνυμος καλεσμένος της Oprah Winfrey ξετυλίγει το κουβάρι της νέας του ζωής, δηλώνει περίτρανα πόσο πλήρης αισθάνεται δίπλα στα δυο αγγελούδια του και παρουσιάζει το οικογενειακό άλμπουμ των διακοπών του σε Μαϊάμι και Πουέρτο Ρίκο.
«Το πιο σημαντικό επίτευγμα της ζωής μου είναι τα παιδιά μου» εκμυστηρεύεται στην εκπομπή και μιλά ακόμη και για την απόφασή του να μοιραστεί δημοσίως τις σεξουαλικές του προτιμήσεις…«Δε θέλω η οικογένειά μου να χτιστεί πάνω στο ψέμα. Αυτός είναι και ο λόγος που ήθελα απέναντί τους να είμαι ειλικρινής, Άρα, έπρεπε να είμαι αληθινός και στον κόσμο», συνεχίζει ο τραγουδιστής.
Για 15 με 20 χρόνια ζούσα μέσα στην απόλυτη χλιδή με λιμουζίνες, ιδιωτικά αεροπλάνα, περνώντας την κάθε μέρα στα πιο ακριβά ξενοδοχεία και βίλες.Κι όμως, ήμουν κενός… Η απλότητα που μου έφεραν τα παιδιά μου είναι για μένα η πραγματική ζωή!»
«Στα 21 μου, δε το κρύβω, ερωτεύτηκα τόσο πολύ έναν άντρα που ήμουν ένα βήμα πριν τα παρατήσω όλα! Δεν είχα κανένα πρόβλημα να ζήσω μια ζωή… ανώνυμη».Οσον αφορά στην γυναίκα που δέχτηκε να κυοφορήσει τα δυο του παιδιά λέει χαρακτηριστικά: Πέρασε από τηλεφωνική συνέντευξη. Όταν μου είπε, «Έρχομαι πιο κοντά στο Θεό όταν ξέρω ότι μπορώ να δώσω το δώρο της ζωής σε έναν συνάνθρωπο»!, αμέσως σκέφτηκα, Αυτή είναι…!!!Για την απουσία της μητέρας στην οικογένεια που έχει δημιουργήσει, συγκινημένος αναφέρει: «Κάθε οικογένεια είναι διαφορετική. Εγώ είμαι μητέρα και πατέρας για τον Matteo και τον Valentino! Είμαι περήφανος που είμαι μέλος μιας μοντέρνας οικογένειας».
Κάποτε έπεφτα στο κρεβάτι μου και με μισούσα. Και δε θέλω να ζήσω αυτό το συναίσθημα ξανά. Για μένα η ουσία είναι ο κάθε άνθρωπος να είναι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ…»

Πηγή: http://www.protothema.gr/Default.aspx?pid=77&la=1&aid=88801

Πρόταση ταινίας: lost and delirious

Μια δυνατή ερωτική ιστορία μεταξύ τριών νεαρών κοριτσιών, της Paulie, της Tory και της Mouse που μοιράζονται μια σχέση η οποία εκτείνεται πέρα από την σεξουαλικότητα, και ο έρωτας επεκτείνεται πέρα από τα όρια ενός σχολείου θηλέων.
Η Mouse αφήνει την μικρή πόλη που ζεί για να παρακολουθήσει μαθήματα στο κολέγιο θυλέων Perkins, όπου πολύ γρήγορα υιοθετείται από τις δύο μεγαλύτερες συγκατοικους της. Tα κορίτσια έγιναν αχώριστες αλλά ο κόσμος τους γκρεμίστηκε όταν η Tory και Paulie πιάστηκαν μαζί στο κρεβάτι.
Μεταξύ ενός αισθησιακού και φλογερά έντονου αγώνα, η Mouse καταλαβαίνει πόσο δυνατή είναι η αγάπη και πόσο αδύνατον είναι να την οριοθετήσεις.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΛΕΣΒΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΑΜΑΔΕΣ

Πρόκειται για μια έρευνα που δεν έχει προηγούμενο: για 24 ολόκληρα χρόνια η Νανέτ Γκατρέλ, καθηγήτρια ψυχιατρικής στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας μαζί με τη συνάδελφό της Χένι Μπος από το πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ κατέγραψαν την ανατροφή 78 παιδιών που μεγάλωναν με ζευγάρια λεσβιών μαμάδων από την εγκυμοσύνη μέχρι την ενηλικίωση. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύτηκαν τον περασμένο Ιούνιο στην ιατρική επιθεώρηση Pediatrics, προκάλεσαν παγκόσμια αίσθηση: τα παιδιά των λεσβιακών ζευγαριών παρουσιάζουν λιγότερα προβλήματα κοινωνικής προσαρμογής και συμπεριφοράς (επιθετικότητα, παραβατικότητα κτλ) σε σχέση με τους συνομηλίκους τους, ενώ οι σχολικές και κοινωνικές επιδόσεις τους είναι υψηλότερες από το μέσο όρο. H δρ. Gatrell μιλάει για τη μεθοδολογία και τα αποτελέσματα των ερευνών της σε αυτή τη συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο γαλλικό περιοδικό Têtu.
Αρχίσατε την έρευνά σας το 1986 σε μια εποχή που το φαινόμενο της ομογονεϊκότητας ήταν ακόμα περιθωριακό. Ποια υπήρξαν τα κίνητρά σας;
Τη δεκαετία του ‘80 άνοιξε για πρώτη φορά στην Καλιφόρνια μια τράπεζα σπέρματος που απευθυνόταν σε ανύπαντρες γυναίκες και λεσβιακά ζευγάρια.Σκέφτηκα ότι ήταν μια μοναδική ευκαιρία για να μελετήσω την πρώτη γενιά παιδιών που θα γεννιόντουσαν μέσω τεχνητής γονιμοποίησης με σπέρμα δότη και θα μεγάλωναν σε λεσβιακές οικογένειες. Εκείνη την εποχή δεν είχαμε υπολογιστές, κάναμε τις επισκέψεις μας και καταγράφαμε τα πάντα με μολύβι και χαρτί.

Είναι η πρώτη έρευνα που παρακολουθεί τα παιδιά για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
Πράγματι. Πρόκειται για μια δουλειά που κράτησε 24 χρόνια. Σήμερα η ηλικία αυτών των παιδιών είναι ανάμεσα στα 18 και στα 23. Σταματήσαμε τη συλλογή των στοιχείων το Μάιο του 2009 και ξεκινήσαμε τη στατιστική ανάλυση το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Πολύς κόσμος περίμενε τα αποτελέσματα με μεγάλο ενδιαφέρον καθώς μπορούν να επηρεάσουν τη συζήτηση γύρω από νομικά ζητήματα, όπως το δικαίωμα πρόσβασης στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή ή η αναγνώριση κοινής γονικής μέριμνας στα ομόφυλα ζευγάρια. Έχουμε όμως στη διάθεσή μας και πολλά ακόμα στοιχεία που πρέπει να επεξεργαστούμε. Ετοιμάζουμε μια σειρά από 15 άρθρα, το καθένα με διαφορετικό θέμα. Μόλις έκλεισαν τα 17 τους χρόνια, όλα τα παιδιά συμπλήρωσαν ένα πολύ εκτενές ερωτηματολόγιο που νομίζω ότι μπορεί να μας δώσει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την πορεία τους. Πρόκειται επίσης για την πρώτη έρευνα που παρακολουθεί ζευγάρια λεσβιών για μια περίοδο είκοσι χρόνων. Οπότε ετοιμάζουμε και μια σειρά άρθρων για τις παρατηρήσεις μας γύρω από τις λεσβιακές σχέσεις.
Σύμφωνα με την έρευνα, τα παιδιά των λεσβιακών ζευγαριών τα καταφέρνουν καλύτερα από το μέσο όρο. Λέτε ότι αυτά τα αποτελέσματα σας προκάλεσαν έκπληξη. Για ποιο λόγο;
Πράγματι, μου προκάλεσαν έκπληξη. Οι συνεντεύξεις που πήραμε από τα παιδιά όταν έκλειναν τα δέκα τους χρόνια μας αποκάλυψαν συμπεριφορές στιγματισμού απέναντί τους και σημάδια ψυχολογικής πίεσης. Όταν λοιπόν έκλεισαν τα 17, περίμενα ότι θα μπορούσα να διακρίνω κάποια κατάλοιπα αυτών των εμπειριών. Δεν είχα κανένα λόγο να πιστεύω ότι θα τα πήγαιναν καλύτερα από τα άλλα παιδιά της ίδιας ηλικίας. Και όμως υπάρχει διαφορά και στατιστικά είναι αρκετά ισχυρή.
Πώς εξηγείτε αυτή την αλλαγή ανάμεσα στην ηλικία των δέκα και των δεκαεπτά;
Καταρχάς, είχαμε αυτή την περίοδο μια σημαντική αλλαγή των κοινωνικών στάσεων και νοοτροπιών γύρω από την ομοφυλοφιλία.Επιπλέον αυτά τα παιδιά είχαν την τύχη να ευαισθητοποιηθούν από πολύ μικρή ηλικία σε θέματα προκαταλήψεων και διακρίσεων. Οι μαμάδες τους πάλεψαν για να γίνουν τα παιδιά τους αποδεκτά στο σχολείο, για μια εκπαίδευση που θα αποδέχεται τη διαφορετικότητα. Αυτό ωφέλησε όλους τους μαθητές αλλά ευαισθητοποίησε και τους καθηγητές τους σχετικά με θέματα διακρίσεων στο σχολικό περιβάλλον. Θα γνωρίζουμε περισσότερα όταν έχουμε ολοκληρώσει την ανάλυση όλων των ερωτηματολογίων.

Πιστεύετε ότι οι κοινωνικές αλλαγές υπήρξαν τόσο σημαντικές μέσα σε μόλις επτά χρόνια;
Μιλάμε για την περίοδο που το θέμα του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών κυριάρχησε στην πολιτική συζήτηση και τον τύπο και αναγνωρίστηκε νομικά σε πέντε πολιτείες της Αμερικής. Είναι επίσης η περίοδος που πολλά δημόσια πρόσωπα μίλησαν δημόσια για την ομοφυλοφιλία τους. Όλα αυτά βοηθούν στη μεγαλύτερη ορατότητα των ομοφυλόφιλων. Παραδόξως, και οι επιθέσεις της χριστιανικής δεξιάς βοήθησαν με τον τρόπο τους: πρόκειται για ένα λόγο που στηρίζεται στο μίσος και τη φοβικότητα και γι’ αυτό απωθεί πολύ κόσμο.
Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που μπορούν να εξηγήσουν τα αποτελέσματα της έρευνας;
Πρόκειται για παιδιά που οι γονείς τους τα ήθελαν πραγματικά πάρα πολύ, σε αντίθεση με ένα σωρό άλλα παιδιά που γεννιούνται στις ΗΠΑ από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες.Αυτές οι γυναίκες πάλεψαν για να γίνουν μανάδες, παρά το γεγονός ότι το κοινωνικό περιβάλλον τις θεωρούσε εγωίστριες που θέλουν να φέρουν στον κόσμο παιδιά που θα στιγματιστούν εξαιτίας της σεξουαλικότητας των γονιών τους. Έδωσαν τα πάντα για την ανατροφή των παιδιών τους και συμμετείχαν ενεργά σε όλες τις αποφάσεις που είχαν σχέση με την εκπαίδευση. Αγωνίστηκαν οι ίδιες για να ευαισθητοποιήσουν όλους όσοι ερχόταν σε επαφή με τα παιδιά, τους γυναικολόγους στο μαιευτήριο, τους παιδιάτρους, το προσωπικό των βρεφονηπιακών σταθμών, τους δασκάλους στο σχολείο… Επιπλέον πρόκειται για ζευγάρια που μοιράζονται ισότιμα οτιδήποτε έχει να κάνει με τη φροντίδα των παιδιών. Ως ψυχίατρος δουλεύω με πολλές διαφορετικές οικογένειες και πολύ σπάνια ακούω από ετερόφυλα ζευγάρια αυτό που ακούω από τις λεσβίες μητέρες: “σήμερα είναι η σειρά μου να τα διαβάσω ιστορία” ή “σήμερα είναι η σειρά μου να τα κάνω μπάνιο…” Ακόμα και σε περίπτωση χωρισμού, συνεχίζουν να μοιράζονται ισότιμα τη φροντίδα των παιδιών τους.

Σας κάνει εντύπωση ότι δεν φαίνεται να υπάρχει διαφορά στην ψυχολογική κατάσταση των παιδιών που γεννήθηκαν από το σπέρμα ενός ανώνυμου δότη σε σχέση με τα παιδιά που μπορούν να μάθουν την ταυτότητά του;
Κι εγώ θεωρούσα ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν μέσω ανώνυμης δωρεάς σπέρματος θα είχαν περισσότερα ερωτηματικά. Παρόλα αυτά φαίνεται να προσαρμόζονται χωρίς πρόβλημα. Μην ξεχνάμε ότι αυτά τα παιδιά μεγαλώνουν σε μια κοινωνία όπου οι διαφορετικές μορφές οικογένειας πολλαπλασιάζονται: υπάρχουν παιδιά που μεγαλώνουν μόνο με ένα γονιό ή με τους παππούδες κτλ. Δεν υπάρχει μόνο ένα πρότυπο όπως συνέβαινε στο παρελθόν.
Ένας από τους περιορισμούς της έρευνάς σας είναι ότι δεν μπορέσατε να πάρετε συνεντεύξεις από τους δασκάλους των παιδιών. Για ποιο λόγο;
Ήταν θέμα πόρων. Για πάρα πολλά χρόνια χρηματοδοτούσα αυτή την έρευνα από το μισθό μου. Μόνο το τελευταίο διάστημα μπόρεσα να έχω πρόσβαση σε κάποιες επιχορηγήσεις – κάτι που μου προσάπτουν ορισμένοι καθώς ανάμεσα σε αυτούς που συνέβαλαν υπάρχουν και ΛΟΑΔ οργανώσεις. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ο δημόσιος τομέας στις ΗΠΑ δεν επιχορηγεί καμία έρευνα που καταπιάνεται με ευαίσθητα πολιτικά ζητήματα. Ειδικά τα προηγούμενα χρόνια θα με χρηματοδοτούσαν μόνο αν προσπαθούσα να αποδείξω ότι οι λεσβίες είναι ψυχοπαθείς!
Είναι στα σχέδιά σας να μελετήσετε και τα παιδιά των γκέι μπαμπάδων;
Αν ήμουν νεότερη, θα το έκανα. Είμαι όμως ευτυχής που βλέπω νεότερους ερευνητές να ενδιαφέρονται για το θέμα. Και ενθουσιασμένη που μπορώ να περάσω τη σκυτάλη στους επόμενους!
Και βέβαια για το ίδιο θέμα μπορείτε να δείτε την ταινία “Τα Παιδιά είναι Εντάξει” που έχει βγει αυτές τις μέρες στους κινηματογράφους.

Πηγή: gay super hero

Πρόταση ταινίας: "Frida"

Η ταινία Frida είναι η εξιστόρηση της ζωής της Frida Kahlo εστιάζοντας στη σχέση της με τον Diego Rivera η οποία τάραξε τα νερά του Μεξικάνικου καλλιτεχνικού κόσμου και όχι μόνο. Εκτός από τη σχέση με τον Rivera η ταινία καλύπτει όλη τη ζωή της Kahlo από την παράνομη κι αμφιλεγόμενη σχέση της με τον Leon Trotsky, ως τους προκλητικούς, για την εποχή εκείνη, ερωτικούς δεσμούς με άλλες γυναίκες. Στην πορεία θα συναντήσουμε τον David Siqueiros, αντίζηλο του Rivera, την ιταλίδα φωτογράφο Tina Modotti και τον πολυεκατομμυριούχο Nelson Rockefeller. H Frida Kahlo χτυπήθηκε από τη μοίρα όταν το 1925 ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα άλλαξε τη ζωή της για πάντα. Η αποκατάσταση της υγείας της αποδείχθηκε επίπονη οδηγώντας την Frida στα μονοπάτια της μοναξιάς. Έτσι ξεκίνησε να περνά τον χρόνο της, προσπαθώντας να εκφράσει τα συναισθήματά της μέσα από τη ζωγραφική.
Η ταινία είναι το αποτέλεσμα ενός πείσματος της Salma Hayek, η οποία επί χρόνια προσπαθούσε να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη την ιστορία της γνωστής ζωγράφου. Η σκηνοθέτης Julie Taymor ανέλαβε, μετά την εξαιρετική δουλειά της στο Titus, να μεταφέρει την ιδιαίτερη προσωπικότητα της Kahlo. Το καταφέρνει μοναδικά, ξεφεύγοντας σε κάποια σημεία από τη ρεαλιστική απεικόνιση της πραγματικότητας. Μοναδική αδυναμία της ταινίας είναι ο καταιγισμός από ένα πλήθος στιγμιότυπων από τη ζωή της ηρωίδας, χωρίς πάντοτε η μετάβαση να είναι αβίαστη. Το πρόβλημα αυτό διαπιστώνεται όμως συχνά σε βιογραφικές ταινίες για σπουδαίους ανθρώπους με πλούσια δράση. Η Salma Hayek δεν φοβήθηκε να «τσαλακώσει» την εικόνα της υποδυόμενη την Kahlo, αποσπώντας δίκαια υποψηφιότητες για σημαντικά βραβεία. Στο ύψος τους είναι και οι περιφερειακές ερμηνείες από τους Molina, Rush, Norton, Banderas και Judd. Η ταινία τιμήθηκε στην 75 απονομή των Oscar, με τα βραβεία καλύτερου makeup και μουσικής επένδυσης (από τον πολύ καλό Elliot Goldenthal). Παρά τις όποιες ενστάσεις για την συμβατικότητα της ταινίας, το Frida παραμένει μια ταινία αφιερωμένη σε μια καλλιτέχνη την οποία αξίζει να γνωρίσουμε.

Σκηνοθέτης: Julie Taymor, Πρώτη προβολή: 2003

Πρωταγωνιστές: Salma Hayek, Alfred Molina, Antonio Banderas, Ashley Judd, Geoffrey Rush

Πηγή: cinema news

Από τις πιο αγαπημένες μου αισθησιακές σκηνές της ταινίας, η στιγμή που χορεύουν οι δύο ερωμένες tango! Απολαύστε τες!!!

The "It Gets Better" Project

Μετά την αύξηση των αυτοκτονιών ομοφυλόφιλων εφήβων, θυμάτων ομοφοβίας, ξεκίνησε με το σύνθημα "Τα πράγματα θα φτιάξουν" μία εκστρατεία μέσω του YouTube, για την υποστήριξη των ομοφυλόφιλων νέων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την εκστρατεία ξεκίνησε στα τέλη Σεπτεμβρίου ένα ζευγάρι ομοφυλοφίλων από το Σιάτλ και έκτοτε, η ροή των βίντεο έχει αυξηθεί τόσο, που αριθμεί πλέον εκατοντάδες μαρτυρίες ή μηνύματα υποστήριξης μαθητών, φοιτητών, αλλά επίσης και από εργαζομένους στη Google ή αστέρια του Μπρόντγουεϊ, ακόμη και της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον."Φανείτε δυνατοί και ζητήστε βοήθεια. Η ζωή σας είναι εξαιρετικά σημαντική", διαβεβαιώνει η υπουργός σε μήνυμά της που μεταδόθηκε την Τρίτη (19/10), παραμονή της ημέρας αφιερωμένης στους νέους - θύματα της ομοφοβίας στις ΗΠΑ.Πρόσφατα, στις ΗΠΑ σημειώθηκαν πολλά κρούσματα αυτοκτονιών εφήβων οι οποίοι επικρίθηκαν ή χλευάστηκαν από το περιβάλλον τους επειδή ήταν ή θεωρήθηκαν ομοφυλόφιλοι."Σας παρακαλώ, θυμηθείτε ότι η ζωή σας είναι πολύτιμη και ότι δεν είστε μόνοι", συνεχίζει η Χίλαρι Κλίντον, η οποία ήταν η πρώτη "Πρώτη Κυρία" της χώρας που συμμετείχε στην παρέλαση των ομοφυλοφίλων Gay Pride, πριν από δέκα χρόνια.Σύμφωνα με την οργάνωση The Trevor Project, η οποία καθιέρωσε 24ωρη ανοιχτή γραμμή βοήθειας, οι ομοφυλόφιλοι νέοι στις ΗΠΑ διατρέχουν 4 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να αυτοκτονήσουν σε σχέση με τους ετεροφυλόφιλους, ενώ 9 στους 10 ομοφυλόφιλους νέους παρενοχλούνται στο λύκειο.Στις αρχές Οκτωβρίου, δύο φοιτητές κρίθηκαν ένοχοι για "παραβίαση της ιδιωτικής ζωής" ,μετά την αυτοκτονία ενός συμφοιτητή τους, του 18χρονου Τάιλερ Κλεμέντι, ο οποίος έπεσε από μία γέφυρα στη Νέα Υόρκη, επειδή οι δύο φοιτητές είχαν μαγνητοσκοπήσει και στη συνέχεια αναρτήσει στο διαδίκτυο τη συνάντησή του με έναν άλλο άντρα.

Πηγή: http://www.digitalcrete.gr/2010102113966/eidiseis/epikairotita/ipa-kinima-politon-kai-ekstrateia-meso-YouTube-iper-ton-omofilofilon-efibon.html

ΚΡΥΦΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΑ - ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΧΩΡΑ

Έναρξη παραστάσεων: Κυριακή 7 Νοεμβρίου

Επίσημη πρεμιέρα: Δευτέρα 15 Νοεμβρίου
Η συγκλονιστική ιστορία των δύο ιρανών, που έκανε το γύρο του κόσμου και κινητοποίησε ανθρωπιστικές οργανώσεις από κάθε σημείο του πλανήτη, στάθηκε αφορμή για το νέο θεατρικό έργο του Δημήτρη Μωραΐτη.
Στο τρίτο του έργο ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Δημήτρης Μωραΐτης πραγματεύεται τον τρόπο που επιλέγουμε και αποφασίζουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας, αλλά και κατά πόσο η κοινωνία μας επηρεάζει και κατά συνέπεια μας απομακρύνει από τον πραγματικό μας στόχο.
Με αφορμή την αληθινή ιστορία δύο ιρανών έφηβων ομοφυλόφιλων, του Mahmoud Asgari και του Ayaz Marhoni, τους οποίους καταδίκασαν σε απαγχονισμό οι ιρανικές Αρχές, την άνοιξη του 2005, ο Μωραΐτης ξετυλίγει μια ιστορία που βασίζεται στο αναπόσπαστο ανθρώπινο δικαίωμα, αυτό της ελεύθερης επιλογής.
Το έργο:Δυο νέοι ιρανοί ο Μαχμούτ και ο Τζαλίλ γνωρίζονται και ερωτεύονται μεταξύ τους σε μια χώρα όπου ο ομοφυλόφιλος έρωτας είναι έγκλημα και τιμωρείται με τη ποινή του θανάτου. Ο Μαχμούτ αντιμετωπίζει με σεβασμό τα συναισθήματα και τις επιθυμίες του και είναι έτοιμος να παλέψει γι’ αυτά, ενώ ο Τζαλίλ, πιο φοβισμένος, πιο αδύναμος και υπό το βάρος των θεσμών και μιας θεοκρατούμενης κοινωνίας, θα επιλέξει να εγκαταλείψει τις επιθυμίες του και να ζήσει κατά πως το επιθυμούν οι άλλοι.
Ο Μαχμούτ λίγο μετά θα γνωρίσει τον Αγιάζ, ένα νέο στην ηλικία του και θα ερωτευτούν. Πολύ σύντομα όμως θα τους συλλάβουν και θα τους κρεμάσουν δημόσια. Η επιλογή τους να ζήσουν τον έρωτα τους και να πεθάνουν γι αυτόν, σε μια κοινωνία που δε τους το επέτρεπε, τους έκανε ήρωες.
H δομή:Η δομή του έργου και της παράστασης, βασίζεται σε μια κινηματογραφική γλώσσα με τις σκηνές να εναλλάσσονται ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν με τη χρήση video. H κινηματογραφική αυτή προσέγγιση στο θέατρο δίνει, σύμφωνα με το σκηνοθέτη, τη δυνατότητα να εξελίσσονται παράλληλα δυο σημαντικές στιγμές στη ζωή των ηρώων, που όμως χρονικά έχουν μεγάλη απόσταση μεταξύ τους.
Παραγωγή: Ανέστης Xρυσάφης/ No Frost Theatre Group
Σενάριο/Σκηνοθεσία: Δημήτρης ΜωραΐτηςΣκηνογράφος / Ενδυματολόγος: Μαρία ΠαλάτζαΚίνηση / χορογραφίες: Νάνση ΚοντονίκουΣχεδιασμός φωτισμού / Ήχοι: Γιώργος Σπυλιόπουλος
Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιώργος Βουβάκης,Τάκης Παρασκευόπουλος,Ανέστης Χρυσάφης
(Αμοργού 20, Κυψέλη, τηλ.: 2108673945)
Ώρες και μέρες παραστάσεων: Σάββατο έως Δευτέρα, 21।00Τιμή εισιτηρίου: 15 ευρώ, 10 ευρώ (φοιτητικό)

Πηγή: http://www.neolaia.gr/wordpress/index.php/2010/10/14/kryfa-apogevmata-st-theatro-xwra/

Πρόταση βιβλίου: Μόνο Γυναίκες - Μάρα Σέη

Ένας έρωτας θα γίνει αιτία για τη νεαρή αφηγήτρια να αντιμετωπίσει τη σεξουαλική της διαφορετικότητα.Η πορεία της προς την αυτογνωσία περιλαμβάνει πολλά στάδια και πολλές γυναίκες, ενώ ο πόνος που τη συνοδεύει, σχεδόν σε κάθε της βήμα, πρόκειται τελικά να τη λυτρώσει.Το Μόνο γυναίκες είναι μια ερωτική ιστορία που διειδύει στις πιο κρυφές πτυχές της προσωπικότητας των ηρωίδων της, επιχειρώντας να διερευνήσει μέσα από μια ομοφυλοφιλική οπτική γωνία τα όρια της σχέσης μας με τον άλλο.
Συγγραφέας: Μάρα Σέη
Εκδότης: Κέδρος

Χωρίς να συνιστά το μανιφέστο του τριβαδισμού η νουβέλα Μόνο γυναίκες πραγματεύεται τον έρωτα ενός κοριτσιού για μια γυναίκα। Η Μάρα Σέη απευθύνεται σε κάποιους αόρατους συνομιλητές στους οποίους περιγράφει τη μετάβαση από μια συμβατική σχέση με ένα αγόρι στην περιπετειώδη ζωή της συνειδητοποιημένης λεσβίας. Δεν εξηγεί, δεν βάζει σε κοινωνικό πλαίσιο, δεν ακολουθεί τις επιταγές της ψυχαναλυτικής προσέγγισης. Απλά καταγράφει με ρυθμό ελαφρού λαχανιάσματος, που συνάδει με τη θεματολογία. Η ηρωίδα αιχμαλωτίζεται από το βλέμμα μια γυναίκας που είναι κατά μια εικοσαετία μεγαλύτερη. Περνώντας από τα στάδια του γητέματος, της εμμονής, της φαντασίωσης και της υποκατάστασης της αγαπημένης καταφέρνει να συνάψει μια σχέση μαζί της. Αποδεικνύεται ότι ο έρωτας του μυαλού είναι πιο ισχυρός από την καθημερινότητα της σχέσης. Ετσι η απιστία εμφανίζεται σχεδόν αναπόφευκτη. Ολα αυτά σε κλίμα ευπρέπειας: ακόμη κι όταν θέλει να πνιγεί στο γιατί το κάνει με την αβρότητα αποφοίτου ιδιωτικού σχολείου. Η συγγραφέας χρησιμοποιεί ψευδώνυμο, όχι λόγω θεματολογίας αλλά για να αποσυνδεθεί από την οικογένεια. Εχοντας κληρονομήσει το συγγραφικό ταλέντο έγραψε τη νουβέλα της σε διάστημα μικρότερο από δύο μήνες. Η Μάρα Σέη γεννήθηκε στο Παρίσι και ήρθε στην Ελλάδα μηνών. Θα έλεγε κανείς ότι στις μωρουδιακές αποσκευές κουβάλησε λίγο από Σαγκάν και λίγο από Ντυράς. Σπούδασε χορό αλλά δεν ασχολήθηκε επαγγελματικά. Εργάζεται ως λεξικογράφος.
πηγή: Το Βήμα/Δημοσίευση: Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2001άρθρο (ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ): Τα νέα πρόσωπα της ελληνικής πεζογραφίας

ola mperdevontai glyka - ΜΕΛΙΝΑ ΤΑΝΑΓΡΗ

Deux Elles - To πρώτο online λεσβιακό περιοδικό στην Ελλάδα!

Εδώ είμαστε, επιστρέψαμε! Όσοι φοβήθηκαν πως δε θα συνεχίσουμε κάνανε λάθος! Πήραμε μια ανάσα, μαυρίσαμε λίγο, παρατηρήσαμε, μαζέψαμε ιδέες και γεμίσαμε το δεύτερο τεύχος με χρώματα και περισσότερα όνειρα! Κάποτε είχαν πει, πως αν δε ζεις, δε γράφεις.
Εδώ είμαστε, επιστρέψαμε! Όσοι φοβήθηκαν πως δε θα συνεχίσουμε κάνανε λάθος! Πήραμε μια ανάσα, μαυρίσαμε λίγο, παρατηρήσαμε, μαζέψαμε ιδέες και γεμίσαμε το δεύτερο τεύχος με χρώματα και περισσότερα όνειρα! Κάποτε είχαν πει, πως αν δε ζεις, δε γράφεις. Εμείς το πήραμε και το αλλάξαμε. Αν δε ζεις, δε φιλοσοφείς και δε νευριάζεις, τότε δε γράφεις. Κι αυτό ακριβώς κάνουμε. Γράφουμε για όσα μας αρέσουν κι όσα μας ενοχλούν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο αλλά παράλληλα όλοι με το ίδιο σκοπό... Είμαστε σκορπισμένοι σε όλη την Ελλάδα (Αθήνα, Θες/κη, Κρήτη, Γιάννενα, Λήμνο). Είμαστε στη κυριολεξία το σύνθημα του φετινού Pride. Είμαστε νέοι άνθρωποι που νομίζουν ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο! Σας ευχαριστούμε που μας κάνετε να το πιστεύουμε και ονειρεύεστε μαζί μας!
Καλές βουτιές όπου κι αν είναι αυτές!!
Φιλιά

Deux Elles staff

πηγή: http://lesbian.gr/

το έντυπο μπορείτε να το βρείτε στη δ/νση: http://deuxelles.gr/

Σαγκάη Pride θα διαρκέσει 3-εβδομάδες!!!

Σαγκάη Pride 2010 :θα διαρκέσει τρεις εβδομάδες από τις 16 Οκτώβριου έως τις 6 Νοεμβρίου Το φετινό Pride θα ακολουθήσει το πνεύμα της Σαγκάης Pride 2009, η πρώτη εκδήλωση του είδους του στην πόλη, η οποία αποτελείται κυρίως από μικρές, κλειστές εκδηλώσεις σε ιδιωτικούς χώρους.Ωστόσο, θα υπάρχουν περισσότερες σε βάθος συζητήσεις και σεμινάρια από την εκδήλωση του περασμένου έτους.Το Σαγκάη Pride 2009, που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο, προσέλκυσε μεταξύ 3.000 και 4.000 άτομα μόνο την τελευταία ημέρα. (..)Οι ακαδημαϊκοί εκτιμούν ότι η Κίνα έχει έναν ομοφυλόφιλο πληθυσμό των 30 εκατ. περίπου, των οποίων 20 εκατομμύρια ομοφυλόφιλοι άνδρες και 10 εκατ. λεσβίες.Σύμφωνα με την εκδήλωση του περασμένου έτους, το Σαγκάη Pride 2010 δεν θα περιλαμβάνει μια εκδήλωση που μοιάζει με παρέλαση δρόμο, χαρακτηριστικό του Gay Pride όπως γίνεται σε πολλές χώρες. Λαμβάνοντας ως θέμα «Η ποικιλομορφία, Ενότητα, Αρμονία,« το πρόγραμμα περιλαμβάνει προβολή ταινίας και συνεδρίες συζητήσεων, εκθέσεις τέχνης, αθλητισμού, πάρτυ, ψησταριές, καραόκε και σεμινάρια(...)

Διαβάστε περισσότερα στη: http://english.eastday.com/e/101011/u1a5487057.html

Έξι χρόνια για τη Νάνσυ

Μια φίλη μας αποκάλεσε παντρεμένο από χρόνια ζευγάρι
Εγώ τσίνισα, εσένα δε σ΄ένοιαξε
Στο δρόμο για το σπίτι ρωτάς γιατί ταράχτηκα
Είμαστε κάτι σαν αυτό που είπε λες
Λέω όχι
Δεν είμαστε παντρεμένες κανείς δεν έχει ευλογήσει
αυτήν την ένωση κανείς δε μας έδωσε κουζινικά
Μόνες μας αγοράσαμε το μπλέντερ μας
Χτίσαμε την κοινή μας ζωή στα μεσοδιαστήματα των νόμων
Έξι χρόνια
Ότι μας έφερε κοντά ένας χαρτογράφος μια μαγνητική
δύναμη τα κορμιά μας
οι κουβέντες μας ο άνεμος μια πείνα
Ακροάτριες μαζί μιλήσαμε
Ήθελα: τη σχοινοτενή σου ενέργεια έλεγχο
αποφασιστικότητα ειλικρίνεια
το παρελθόν σου ως αθλήτριας
Ήθελες: την κουλτουριάρικη ευγενική μου ζέση
Φυσικά και ήμασταν καταδικασμένες
Φανέρωσες τον θυμό μου αντιστάθηκα στον έλεγχό σου
η ενέργειά σου με εξάντλησε τα χέρια μου παραείναι
ζεστά για σένα
Κέρδισες το βάρος που έχασα
Ηευγένειά μου είναι ανέντιμη η τιμιότητά σου βάναυση
μισείς τα διαβάσματά μου μισώ τη μοτοσυκλέτα σου
Κι όμως κάτι έχει αλλάξει
Έχεις γίνει ευγενέστερη
Εγώ αποφασιστικότερη Τα φέρνουμε βόλτα εύκολα στο
σπίτι με τους κώδικες η μια της άλλης
Δεν υπάρχει τίποτε να μην μπορούμε να πούμε μαζί
Στέρεο έδαφος κάτω απ΄τα πόδια μας ξέραμε το τοπίο
Δεν έχουμε επιλογή προορισμού μόνο διαδρομής
κάθε μέρα είναι ένας γρίφος ένας καινούριος χάρτης της
ίδιας περιοχής

πηγή: εξαιρετική μετάφραση ποιήματος
της Άλις Μπλοx από την Άρτεμη (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ευαγγελία Καριοφυλλίδου).

από το περιοδικό Νταλίκα

20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Στην Μαριανέλλα Κλώκα

Από την καθηµερινή επαφή της µε ανθρώπους που ζουν µε τον ΗΙV, έστω κι αν δεν είναι η ίδια οροθετική, γνωρίζει καλά τι σηµαίνει να ζεις µε ΑΙDS. Διευθύντρια της «Θετικής Φωνής», του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδος, που λειτουργεί από το 2009 για την εξασφάλιση καλύτερων πρακτικών πρόληψης και υπηρεσιών περίθαλψης, η Μαριανέλλα Κλώκα ξεκαθαρίζει ότι ο πλέον ενδεδειγµένος τρόπος έγκαιρης διάγνωσης είναι το τακτικό τεστ ανίχνευσης. Ταυτόχρονα, κάνει λόγο για ρατσιστική αντιµετώπιση - ακόµα και µέσω δικαστικών αποφάσεων - εις βάρος φορέων της νόσου, αλλά και για ανεπαρκείς δοµές στήριξής τους. 1 Τι σηµαίνει να είσαι οροθετικός; Περισσότερη προσοχή στην καθηµερινότητά σου, µεγαλύτερη ευαισθησία απέναντι σε διάφορα θέµατα υγείας, σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο. 2 Πόσοι είναι οι Ελληνες οροθετικοί; Περίπου 10.000. 3 Οι αντίστοιχοι αριθµοί παγκοσµίως; Περίπου 33 εκατοµµύρια και τρεις µεγάλες πληγές στον πλανήτη: Υποσαχάρια Αφρική, Ασία και Ανατολική Ευρώπη. 4 Εκτιµήσεις επιστηµόνων για το άµεσο µέλλον; Χλωµές αν µιλάµε για εµβόλιο, καλές αν µιλάµε για βελτίωση της θεραπείας και της ποιότητας ζωής. 5 Τι δεν ξέρει ο απλός κόσµος για τους ανθρώπους που ζουν µε τον ΗΙV; Οτι µπορούν να κάνουν οικογένεια, να έχουν ερωτικές σχέσεις όπως όλος ο κόσµος και ένα προσδόκιµο ζωής όχι πολύ διαφορετικό από αυτό ενός µέσου ανθρώπου. 6 Μπορεί να συµβεί στον καθένα; Ο ιός αυτός δεν κάνει διακρίσεις, οι άνθρωποι κάνουν…
7 Η έγκαιρη διάγνωση παίζει ρόλο; Σε ενεργά σεξουαλικά άτοµα, το τεστ ανίχνευσης ανά τακτά χρονικά διαστήµατα είναι ο πλέον ενδεδειγµένος τρόπος πρόληψης. 8 Συµφιλιώνεσαι ποτέ µε την πραγµατικότητα; Καλό είναι να συµφιλιώνεσαι µε κάθε πτυχή της, όχι µόνο µε το γεγονός ότι είσαι οροθετικός. 9 Τι αλλάζει στην πράξη στην καθηµερινότητά σου; Χτυπά η αφύπνιση συχνότερα. 10 Οι οροθετικοί είναι δακτυλοδεικτούµενοι; Συναντούν ρατσισµό; Κάποιοι ναι, κάποιοι όχι. Οι εκπρόσωποι των θεσµών της Πολιτείας, όµως, χρειάζεται να προσέχουν περισσότερο, να ενηµερώνονται-εκπαιδεύονται διαρκώς. Γιατί, όταν βγαίνουν δικαστικές αποφάσεις - και µάλιστα από ανώτατα δικαστήρια - που ευνοούν ρατσιστικές συµπεριφορές - όπως έγινε πριν από δύο χρόνια µε την περίπτωση του απολυµένου µε αιτιολογία την εύρυθµη λειτουργία της επιχείρησης -, τότε είναι το ίδιο το κράτος που δηµιουργεί χώρο στον ρατσισµό. 11 Θεραπεία, πόσο εφικτή είναι; Δεν µιλάµε για ίαση. Η θεραπεία πετυχαίνει να κρατά τον ιό σε ύπνωση και να διατηρεί τις άµυνες του σώµατος σε καλή κατάσταση. 12 Επηρεάζεται απ’ αυτήν ο οργανισµός; Η αντιρετροϊκή θεραπεία φέρνει ορισµένες φορές κάποιες παρενέργειες, σε βασικά ζωτικά όργανα. Ας θυµόµαστε ότι ζούµε µε έναν ιό, γι’ αυτό συνιστάται να είµαστε σε διαρκή εγρήγορση και επικοινωνία µε τον γιατρό µας, να διαβάζουµε καλά όλες τις εξετάσεις µας. 13 Βοήθεια, κοινωνικές παροχές και επιδόµατα έχετε; Ναι, ως ΑµεΑ, αλλά επιδιώκουµε πιο ξεκάθαρο νοµοθετικό πλαίσιο. 14 Επαρκείς κρατικές υποδοµές στήριξης υπάρχουν; Υπάρχουν, αλλά δεν επαρκούν. Ενα από τα βασικά ζητήµατα είναι το θέµα των ανασφάλιστων οροθετικών, για τους οποίους δεν υπάρχει πρόβλεψη και ορισµένοι φτάνουν σε σηµείο να διακόπτουν τη θεραπεία. Η Βόρεια Ελλάδα χρειάζεται άµεσα δεύτερη µονάδα, ο κόσµος διαµαρτύρεται. 15 Γιατί να απευθυνθεί κανείς στον Σύλλογό σας; Τι προσφέρετε; Οραµα και καθηµερινή δουλειά σε πολλά επίπεδα. Μας ενδιαφέρει να πάµε µπροστά την ατζέντα των δικαιωµάτων και υποχρεώσεών µας, είµαστε ανοιχτοί και σε συνεργασίες. Η κατεύθυνσή µας είναι κοινή µε την πρόσφατη διακήρυξη της UΝΑΙDS στο συνέδριο της Βιέννης: µηδενικά νέα κρούσµατα, µηδενικές απώλειες, µηδενική διάκριση και στίγµα.
16 Τι συνεισφέρουν οι εθελοντές σας και πόσοι είναι; Αυξάνονται στο µέτρο που αυξάνονται οι πρωτοβουλίες µας και οι διάφοροι τοµείς δράσης µας, ανάλογα µε τη διάθεση και τις δυνατότητες του καθενός. Οποιος θελήσει να γίνει µέλος ή εθελοντής, µπορεί να επικοινωνήσει µε τα γραφεία του Συλλόγου µας, στην Πλατεία Κολιάτσου, Ανάφης 2, καθηµερινά 9-3, στο τηλέφωνο 210-8627.572. Περισσότερες πληροφορίες θα βρει και στο site µας, στο www. positivevoice.gr
17 Πρόσφατα εφαρµόστηκαν ενηµερωτικές δράσεις σας, τι αφορούσαν; Ο γυµνός δύτης, την προφύλαξη έσκισε στα νησιά. Και τώρα δυο αγόρια που αναρωτιούνται αν το κάνουν συχνά το σεξ και το τεστ. 18 Προσεχή φθινοπωρινά πλάνα σας; Ηµερίδες και πολύ σηµαντικές δράσεις έρευνας και ενηµέρωσης για τα εργασιακά, το στίγµα και τις διακρίσεις. 19 Ετοιµάζετε και βιβλίοοδηγό για τον ΗΙV. Τι θα περιέχει, πώς µπορεί κανείς να το προµηθευτεί; Τα πάντα για τον οροθετικό στην Ελλάδα. Θα διατίθεται δωρεάν σε όλες τις Μονάδες Ειδικών Λοιµώξεων της χώρας και στα γραφεία µας. 20 «Εγώ και ο ΗΙV» η εκδήλωσή σας στις 18 Οκτωβρίου (18.00), στο «Divani Caravel». Για ποιον σκοπό; Είναι η δεύτερη συνάντηση για οροθετικούς στο τρέχον έτος και αφορά το wellbeing και κοινωνικά θέµατα. Τη συνδιοργανώνουµε µε το Κέντρο Ζωής και τη Βe Ρositive.

Πηγή: Τα Νέα ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ

Ο Γιώργος Μαρίνος ετοιμάζει τη βιογραφία του και όσοι την έχουν διαβάσει κάνουν λόγο για ένα βιβλίο που θα μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας και θα ταράξει τον ύπνο πολλών επωνύμων। Ο μοναδικός σόουμαν είχε πάντα στο νου του να γράψει ένα βιβλίο που θα περιλαμβάνει τις εξομολογήσεις του για πρόσωπα και πράγματα της ζωής κατ της καριέρας του. Ο Γιώργος Μαρίνος έχει αφηγηθεί οε κασέτες μαγνητοφώνου το "υλικό" που θα αποτελέσει το περιεχόμενο του βιβλίου. Αναφέρεται σε όλα τα μεγάλα γεγονότα της λαμπρής καριέρας του δίνοντας έμφαση στη χρυσή περίοδο της συνεργασίας του με κολοσσούς του τραγουδιού και της ποίησης, όπως είναι ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Νίκος Γκάτσος, αλλά και της στενής σχέσης του με τον Δημήτρη Χορν, την Έλλη Λαμπέτη και άλλα μαγικά πρόσωπα του θεάτρου. Δεν θα απουσιάζουν βέβαια και άλλα ονόματα της καλλιτεχνικής ζωής που θα τα "στολίζει" με το καυστικό χιούμορ του...
πηγή: http://greekspy.blogspot.com/2010/10/blog-post_17.html

Ημέρα Coming Out

Φίλες και Φίλοι,
Tο Athens Pride, με την Πορεία Υπερηφάνειας που διοργανώνει κάθε Ιούνιο τα τελευταία 6 χρόνια, αγωνίζεται για την ορατότητα των Λεσβιών, Γκέι, Αμφί και Τρανς στην ελληνική κοινωνία: μια κοινωνία, που ακόμα φοβάται να πει τα πράγματα με το όνομά τους, που συχνά ζει σε καθεστώς φόβου και ενοχής, που αναπαράγει στερεότυπα και διακρίσεις.
Με αφορμή την Ημέρα 'Coming Out' (όρος που χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει τη εμπειρία ενός LGBT ατόμου να 'αποκαλύψει' την σεξουαλική του/της ταυτότητα σε φίλους συγγενείς και συναδέλφους) , επιλέξαμε φέτος να γιορτάσουμε την 11η Οκτωβρίου για πρώτη φορά και στην Ελλάδα, γιατί θέλουμε:

να ζήσουμε μια ανοιχτή ζωή

να αποκτήσουμε στενές, αυθεντικές σχέσεις

να μας αγαπούν για αυτό που είμαστε

να μην έχουμε άγχος να κρύβουμε την ταυτότητά μας

να έρθουμε σε επαφή και με άλλα LGBT άτομα

να σπάσουμε τα στερεότυπανα βοηθήσουμε τα νεώτερα LGBT άτομα να κάνουν το δικό τους βήμα στην ορατότητα

Για να τιμήσει και έμπρακτα την Ημέρα Coming Out, το Athens Pride δημοσιοποιεί έναν Οδηγό, που σας επισυνάπτω σε link, για το Coming Out: ένα "σύντροφο" στο προσωπικό ταξίδι της καθεμίας/του καθενός μας προς την ορατότητα και την Υπερηφάνεια.
για το Athens Pride,Στέφανος Παπαθανασίου

www.athenspride.eu/comingout.pdf

Take You There (Lesbian MV)

When Night Is Falling..take you there...

ΒΙΒΛΙΟ: ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΠΑΛΜΕΡ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ ΣΤΗ ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΡΝΕΥ

Η Εύα Palmer και η Natalie Clifford Barney περνούν τις καλοκαιρινές τους διακοπές στο Bar Harbor του Maine Το πλοίο που τις φέρνει στο νησί λέγεται «Σαπφώ». Σαν αλλοπαρμένες νύμφες τρέχουν γυμνές στις παραλίες, σαν σύγχρονες αμαζόνες χάνονται με τ' άλογά τους στο δάσος. Όταν ξαποσταίνουν, απαγγέλλουν ποιήματα και ανακαλύπτουν το Συμπόσιο του Πλάτωνα. Τα βράδια χορεύουν νωχελικά στις κοσμικές εκδηλώσεις προκαλώντας τα ανδρικά βλέμματα. Το χειμώνα επιστρέφουν στις καλλιτεχνικές και κοσμικές τους ασχολίες και ανταλλάσσουν γράμματα. Στο βιβλίο αυτό δημοσιεύονται όσα γράμματα της Εύας βρέθηκαν στο αρχείο της Natalie στο Παρίσι. Τα γράμματα αυτά, γραμμένα με ύφος λόγιο και συγκρατημένο στην αρχή, αποκαλύπτουν σιγά σιγά τις διακυμάνσεις μιας ευγενικής ψυχής κι ενός εκλεπτυσμένου πνεύματος, που προσπαθεί να χειραφετηθεί από τα όρια μιας πουριτανικής κοινωνίας και να βιώσει το πάθος της «πέρα από τα τείχη των συμβάσεων», που «μοιάζουν με τη σκεπαστή γέφυρα του θανάτου». Οι δυο κοπέλες δραπετεύουν στην παρισινή Λέσβο, όπου ανταλλάσσουν billets doux. Η Εύα προσπαθεί να βγει στη γαλλική σκηνή, αλλά προσκρούει στα παρασκήνια. Στην κρίσιμη αυτή καμπή γνωρίζει το ζεύγος Duncan, που της υπόσχεται μια εναλλακτική διέξοδο για τη ζωή και την τέχνη της. Έρχεται μαζί τους στην Ελλάδα. Γοητεύεται από «τη χώρα, το λαό, τη γλώσσα», αλλά και από το νεαρό ποιητή Άγγελο Σικελιανό. Ανταποκρίνεται στο «κάλεσμα στη ζωή» και αποδεσμεύεται σταδιακά από τις εξαρτήσεις της – και πάλι μέσα από γράμματα
Πηγή: Από τη περίληψη του βιβλίου στο οπισθόφυλλο

Ένα πολύ όμορφο απόσπασμα από το βιβλίο :


{Νέα Υόρκη, 29.1.1902} "Δεν πέρασαν ούτε δύο ώρες που άκουσα τη φωνή σου - τόσο μακρυνή, τόσο κοντινή. Η φωνή σου είναι πάντα μακρυνή, κι ωστόσο πάντα κοντινή. Είτε είσαι εδώ, είτε είσαι αλλού, είναι το ίδιο, ακούω πάντα αυτή την φωνή, την τόσο γλυκιά, που εισέβαλε συγχρόνως στ' αυτιά του κορμιού και στ' αυτιά της ψυχής μου. Τ' αυτιά του κορμιού μου είναι αναγκασμένα να την ξεχάσουν γιατί δέχονται κι άλλους ήχους, που είναι τις περισσότερες φορές μόνο θόρυβοι, όμως η ψυχή μου την δέχεται όπως ένα κοχύλι δέχεται το πηγαινέλα της θάλασσας, την κατέχει επ' άπειρον, την αναπαράγει τόσο καλά, που πολλές φορές μου φαίνεται που δεν κουβαλάω μέσα μου τον απόηχο, την ανάμνηση, αλλά την ίδια την φωνή σου, που μου σιγοψιθυρίζει γλυκόλογα, και τότε, λες και είμαι στην αγγαλιά σου, σβήνω από τρυφεράδα κι έρωτα και σε ψάχνω μες στο κενό, εκεί όπου δεν υπάρχεις, αλλά πάλι μέσα μου σε ξαναβρίσκω, γιατί όπως η ψυχή μου θυμάται τη φωνή σου, έτσι έχει φυλαγμένο το αποτύπωμα των χεριών και των χειλιών σου, και παντοτινά, παντοτινά σε αισθάνομαι - είναι το κορμί ή η ψυχή μου; Δεν ξέρω. Όμως διασχίζω τον κόσμο βλέποντας τα πάντα, νιώθοντας τα πάντα μεσ' από σένα. Χθες κάποιος μου είπε: "Μου φαίνεστε πως είστε πάντοτε ένα όνειρο ή σαν σε όνειρο!". Κι είναι αλήθεια - υπάρχει ανάμεσα σε μένα και στα πράγματα ένα πέπλο που είσαι συ, που με κρατάει σε διέγερση, ευτυχισμένη, ό,τι κι αν γίνει, όσο άσχημοι κι αν είναι οι άνθρωποι ή τα πράγματα που με περιβάλλουν.
Κι όμως ήταν τόσο όμορφο, τόσο απροσδόκητο που σε άκουσαν να μιλάς, γιατί όσο καθάρια, όσο ομορφη κι αν είναι η ανάμνησή μου, δεν είναι ποτέ, ποτέ, μα ποτέ τόσο όμορφη όσο μια μονάχα λέξη σου, και το να μου λες "σ' αγαπώ" μου φαίνεται πιο καινούριο, πιο θαυμάσιο απ' ό,τι την πρώτη μέρα, γιατί τώρα ξέρω τι καλή που 'ναι η αγάπη σου και σκιρτώ όταν σκεφτομαι σ' όλο της το μεγαλείο την ομορφιά που με περιβάλλει.(...)
Βράδιασε αγαπημένη. Είχα τόσο πράγματα να σου πω, που άφησα αυτό το γράμμα ανοιχτό και τώρα είναι ίσως πολύ αργά για ταχυδρομείο. Τα υπόλοιπα που έχω στο μυαλό μου θα 'ναι για αύριο. Όσα έχω στην καρδιά μου θα 'ναι για πάντα.
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ,
δική σου Εύα"

Ερχεται το σύμφωνο συμβίωσης

Από τον Ιανουάριο θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες για τη νομοθετική κατοχύρωση της συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών. Η νομοπαρασκευαστική επιτροπή του υπουργείου Δικαιοσύνης για τον εκσυγχρονισμό του οικογενειακού δικαίου, λειτουργεί ήδη από το καλοκαίρι και από την Πρωτοχρονιά του 2011 αναμένεται να ασχοληθεί με ζητήματα που αφορούν τη συμβίωση ομόφυλων ζευγαριών. Αλλωστε ο ίδιος ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Χάρης Καστανίδης έχει τονίσει κατ΄ επανάληψη το τελευταίο διάστημα ότι το σύμφωνο θα επεκταθεί από τα ετερόφυλα ζευγάρια στα ομόφυλα- πάγιο αίτημα των ομοφυλοφίλων στη χώρα μας. «Η ελληνική πολιτεία μάς αντιμετωπίζει σαν να μην υπάρχουμε» αναφέρει ο κ. Βασίλης Τσιμενίδης , ο οποίος συμβιώνει με τον σύντροφό του για περισσότερα από 17 χρόνια. «Στο διάστημα αυτό έχουμε ακούσει πολλές εξαγγελίες για εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας που ακόμη δεν έχουν γίνει πραγματικότητα.Στις τελευταίες εκλογές ψηφίσαμε ΠαΣοΚ γιατί τα στελέχη του είχαν δεσμευτεί ότι θα έβρισκαν τρόπο να δώσουν λύση σε ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλοί πολίτες. Και τώρα ανακοινώνουν ότι περιμένουν προτάσεις» τονίζει. «Φανταστείτε ότι ακόμη και στο νοσοκομείο να πάει ο σύντροφός μουμπορεί να μη με αφήσουν να τον δω ή να ενημερωθώ από τον γιατρό του για την κατάσταση της υγείας του επειδή δεν είμαι συγγενής πρώτου βαθμού» λέει ο κ. Τσιμενίδης. Εξηγεί επίσης ότι ακόμη και στην περίπτωση που ένας ομοφυλόφιλος κάνει διαθήκη φροντίζοντας σε περίπτωση θανάτου να ορίσει τον σύντροφό του ως αποδέκτη της περιουσίας του, η διαθήκη αυτή δεν διασφαλίζει τον κληρονόμο, δεδομένου ότι θα μπορούσε να προσβληθεί- με επιτυχία- από τους επιζώντες συγγενείς. Ο κ. Τσιμενίδης σημειώνει ότι την ώρα που στη Γερμανία ένας υπουργός της κυβέρνησης παντρεύεται με πολιτικό γάμο τον ιδίου φύλου σύντροφό του, την ώρα που το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποδέχεται αρχικά το δικαίωμα των ομόφυλων ζευγαριών στην υιοθεσία, την ώρα που άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν αναγνωρίσει τον πολιτικό γάμο μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, η ελληνική πολιτεία αντιμετωπίζει το θέμα σαν μια «καυτή πατάτα» και προτιμάει να κλείνει τα μάτια στην πραγματικότητα.

Οι κινήσεις του υπουργείου

Ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Χάρης Καστανίδης διαβεβαίωσε πριν από λίγο καιρό ότι σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Ισότητας το υπουργείο έχει δημιουργήσει μια νομοπαρασκευαστική επιτροπή που θα καταθέσει προτάσεις για το σύμφωνο συμβίωσης ατόμων ιδίου φύλου που σήμερα ισχύει μόνο για ετερόφυλα ζευγάρια. Η επιτροπή συστάθηκε στις 29 Ιουλίου και, σύμφωνα με μέλη της, έργο της είναι να καταθέσει προτάσεις σε ζητήματα σχετικά με τον εκσυγχρονισμό του οικογενειακού δικαίου. Προς το παρόν έχουν συζητηθεί θέματα που αφορούν ζητήματα των ετερόφυλων ζευγαριών και υπολογίζεται ότι όσα αφορούν τα ομόφυλα ζευγάρια θα αρχίσουν να συζητούνται μετά τον ερχόμενο Ιανουάριο. Οι ομοφυλόφιλοι αντιμετωπίζουν κατ΄ αρχάς θετικά την εξέλιξη αυτή, αλλά, όπως τονίζουν, εκτός του ότι έχει καθυστερήσει υπερβολικά η επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, δεν καλύπτει επαρκώς τα θέματα των ίσων δικαιωμάτων. «Είναι ένα πρώτο θετικό βήμα» τονίζει ο κ. Γιώργος Τσιτιρίδης, υπεύθυνος του περιοδικού «Screw» και της ιστοσελίδας www. gayworld.gr. «Καλωσορίζουμε την πρωτοβουλία του υπουργείου. Τα ζητήματα αυτά θα έπρεπε να έχουν επιλυθεί από καιρό. Βέβαια η ένταξη των ομοφύλων ζευγαριών σε όσους θα μπορούν να συνάπτουν σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης είναι μόνο η αρχή. Θεωρώ ότι ως τη στιγμή που θα επιτρέπεται στους ομοφυλοφίλους να τελούν πολιτικό γάμο θα υπάρχει πάντα μια ανισότητα ανάμεσα σε ομόφυλα και στα ετερόφυλα ζευγάρια» καταλήγει.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Περίπου τετρακόσια ομόφυλα ζευγάριαέχουν παντρευτεί ως σήμεραστο Μεξικό, έξι μήνες μετά την ενεργοποίηση του σχετικού νόμου. Από αυτούς το 53% αφορά ζευγάρια αντρών και το 47% ζευγάρια γυναικών।Η μεγάλη πλειονότητα των ζευγαριών που παντρεύτηκαν είχαν ηλικίες μεταξύ 30 και 40.Ωστόσο υπήρξαν τέσσερις γάμοι ζευγαριών ηλικίας από 71 ως 90 ετών.Το Ανώτατο Δικαστήριο του Μεξικού έχει επίσης νομοθετήσει τη δυνατότητα των ομόφυλων ζευγαριών να υιοθετούν.

Τον περασμένο Αύγουστο τα ομόφυλα ζευγάρια στη Γερμανία απέκτησαν ίσα κληρονομικά δικαιώματα με τα ετερόφυλα,σύμφωνα με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου.Το δικαστήριο,με έδρα την Καρλσρούη,ανακοίνωσε ότι οι νόμοι για τους φόρους κληρονομιάς που στιγματίζουν τα ομόφυλα ζευγάρια αντίκεινται στην αρχή της ισότητας του γερμανικού δικαίου.

Στην Καλιφόρνια οι δικαστικές αρχές έκριναν ότι τα ομόφυλα ζευγάρια δεν επιτρέπεται να τελούν γάμους στην Πολιτεία όσο το δικαστήριο εξετάζει τη συνταγματικότητα της ισχύουσας απαγόρευσης.Η απόφαση αυτή ανατρέπει την έγκριση που εξέδωσε ο περιφερειακός δικαστής Βον Γουόκερ,ο οποίος είχε επιτρέψει τους γάμους όσο η υπόθεση εξετάζεται.

Τον περασμένο Ιούλιο η πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες υπέγραψε τον νόμο που νομιμοποιεί τους γάμους ομόφυλων ζευγαριών।«Είμαστε τώρα μια κοινωνία με περισσότερη ισότητα από ό,τι μία εβδομάδα πριν» δήλωσε μετά την υπογραφή του νόμου.

Η Ολλανδία είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που έδωσε πλήρη δικαιώματα γάμου για όλα τα ζευγάρια χωρίς καμία διάκριση από την 1η Απριλίου 2001. Τα ομόφυλα ζευγάρια,όπως και τα ετερόφυλα,έπειτα από τρία χρόνια κοινής ζωής,μπορούν να κάνουν αίτηση για δικαστική έγκριση υιοθεσίας.

Πηγή: Το Βήμα, Άρθρο: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΛΑΝΗΣ Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=359650&dt=10/10/2010#ixzz125PXMFYJ

Με μολότοφ και υπό αστυνομική προστασία το gay pride στο Βελιγράδι

Συγκρούσεις μεταξύ της αστυνομίας και ακροδεξιών αντιδιαδηλωτών σημάδεψαν και φέτος την παρέλαση για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων στη σερβική πρωτεύουσα την Κυριακή, με τους αντιδιαδηλωτές να επιτίθενται με μολότοφ στις αστυνομικές δυνάμεις।Οι αντιδιαδηλωτές προσπάθησαν να σπάσουν την αστυνομική περιφρούρηση της πορείας, επιτιθέμενοι με πέτρες, μπουκάλια, τούβλα και μολότοφ στις αστυνομικές δυνάμεις। Τουλάχιστον τρεις αστυνομικοί τραυματίστηκαν ενώ συνελήφθησαν αρκετοί αντιδιαδηλωτές, οι οποίοι φώναζαν μεταξύ άλλων «θάνατος στους ομοφυλόφιλους».Η αστυνομία απάντησε με δακρυγόνα, ενώ η πορεία προχωρούσε στο κέντρο του Βελιγραδίου. Πέρυσι, η πορεία του gay pride είχε ακυρωθεί για το φόβο επιθέσεων μετά τα βίαια επεισόδια που είχαν σημειωθεί κατά την παρέλαση του 2001.
πηγή: εφημερίδα Τα Νέα

Απίστευτο!!! Ζευγάρι ομοφυλόφιλων γυναικών περιμένει πεντάδυμα

Η 27χρονη Μελίσα Κίβερς και η 21χρονη Ρόζμαρι Νόλαν, που είναι ζευγάρι εδώ και δυο χρόνια, έλαβαν το σπέρμα από τον ίδιο αμερικανό δότη που χρησιμοποίησαν για τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού, τον οποίο και είχαν βρει μέσω μιας ιστοσελίδα στις ΗΠΑ. Ο βιολογικός πατέρας, υπέγραψε ότι δεν θα δει ποτέ τα παιδιά και έτσι παραιτήθηκε από κάθε δικαίωμα.Το πρώτο παιδί η Λίλι, γεννήθηκε από την 21χρονη Νόλαν πριν ένα χρόνο ακριβώς. Σήμερα η Κίβερς που κυοφορεί τα πεντάδυμα δήλωσε ότι της πήρε πολύ χρόνο ώστε να συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει, όμως τώρα που το συνειδητοποίησε είναι «ενθουσιασμένη».Οι δυο γυναίκες θα αποκτήσουν τα πεντάδυμα μέσα στον Δεκέμβριο ενώ οι γιατροί σημειώνουν ότι πέτυχαν τη μια στις εξήντα εκατομμύρια πιθανότητες να καταφέρουν κάτι τέτοιο χωρίς τη βοήθεια εξωσωματικής γονιμοποίησης.

ΣΙΝΕΜΑ: Το φύλο και η νέου τύπου οικογένεια

Η περυσινή «Στρέλλα» του Πάνου Κούτρα έμοιαζε σαν αλλόκοτο όνειρο. Η εικόνα μιας τρανσέξουαλ, της Στρέλλας, ήταν μια κατασκευασμένη εικόνα του επιθυμητού: ένας άντρας επιλέγει συνειδητά τη μεταμόρφωσή του για να εκφράσει την αλήθεια που είναι συμπιεσμένη μέσα του. Παράλληλα, κι ενώ απομυθοποιείται ο ρόλος του άντρα στην παραδοσιακή οικογένεια, μια παράξενη οικογένεια «νέου τύπου» συγκροτείται και πάλι στη σφαίρα του επιθυμητού. Ο συνεκτικός δεσμός της είναι τα αισθήματα και όχι το αίμα.
Στο ίδιο πάνω-κάτω θεματικό μοτίβο κινούνται το γαλλικό «Καταφύγιο» και το αμερικανικό «Τα παιδιά είναι εντάξει». Η δεύτερη ταινία συζητήθηκε αρκετά στην τελευταία Μπερλινάλε, λόγω της Ανέτ Μπένινγκ και της Τζουλιάν Μουρ σε ρόλους δύο ομοφυλόφιλων γυναικών που συζούν και έχουν δύο παιδιά στην εφηβεία.
Ελευθερία επιλογής
Το «Καταφύγιο», στο οποίο ο Φρανσουά Οζόν μπαίνει με μια λανθάνουσα διάθεση για βιβλική παραβολή, ξεκινάει σε ένα άδειο διαμέρισμα στο Παρίσι, με το τελευταίο κοινό «ταξίδι» ενός ετερόφυλου ζευγαριού ηρωινομανών. Ο άντρας πεθαίνει και η κοπέλα, που είναι πιο τυχερή, μαθαίνει πως είναι έγκυος. Παρά τις πιέσεις από τη μεγαλοαστική οικογένεια του νεκρού φίλου της, αποφασίζει να μη διακόψει την κύηση. Μετακομίζει στον Νότο σε ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα, όπου βρίσκει καταφύγιο και ο ομοφυλόφιλος αδελφός του πατέρα του παιδιού της. Οι δυο τους ενώνονται με μια βαθιά φιλική σχέση, που πρόσκαιρα θα γίνει και ερωτική. Στο τέλος, η μητέρα επιλέγει συνειδητά και χωρίς ενοχές να αφήσει σαν «θείο δώρο» το νεογέννητο στα χέρια του ομοφυλόφιλου, που επιθυμεί ένα παιδί αλλά δεν έχει τον τρόπο να το αποκτήσει. Η αποκάλυψη του τέλους αυτής της ιστορίας δεν έχει απολύτως καμία σημασία για μια ταινία όπου το βάρος βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην ψυχολογία και όχι στη δράση.
Η αποστροφή που έχει ο Οζόν για το μελόδραμα και η εμμονή του με τη Φύση, ιδιαίτερα με τη θάλασσα, λειτουργούν σαν ένας καταλύτης στη χημεία των ανθρώπινων σχέσεων και υπαγορεύουν το ύφος της σκηνοθεσίας του. Ο Οζόν λατρεύει τον υπαινιγμό του θρίλερ και την αφαίρεση, ταυτόχρονα αισθάνεται περισσότερη σιγουριά στον ρεαλισμό και στη στέρεη δραματουργία. Το βλέμμα του είναι αινιγματικό και όχι ηδονοβλεπτικό. Ο φακός του αγγίζει τα σώματα των ηρώων του με ξεκάθαρο στόχο να μεταφέρει στις εικόνες τις ψυχικές τους διακυμάνσεις, δραματοποιώντας λεπτομέρειες και αξιοποιώντας στο έπακρον τους νεκρούς χρόνους. Σε αυτόν τον ρεαλισμό πατάει μια ζεστή και βαθιά τρυφερή ταινία, που αρχίζει με ένα θάνατο και τελειώνει με μια νέα ζωή, διατυπώνοντας στο ενδιάμεσο το αίτημα για μιαν «άλλη» οικογένεια.
Ο Οζόν διατύπωσε αυτό το αίτημα και πριν από πέντε χρόνια, στο τολμηρό δράμα «Ο χρόνος που απομένει», παρακάμπτοντας τις παγίδες που θα τον εγκλώβιζαν σε μια γκέι θεματολογία. Ενας νεαρός ομοφυλόφιλος, λίγο πριν από το τέλος της σύντομης ζωής του, επαναπροσδιορίζει τη σχέση του με το παρελθόν θέλοντας να κερδίσει τον χρόνο που έχασε. Αποδέχεται την πρόταση ενός ετερόφυλου παντρεμένου ζευγαριού που δεν μπορεί να κάνει παιδιά, εξαιτίας του άντρα, για ένα «όργιο».
Η άπιστη γυναίκα
Στο «Καταφύγιο» διαφαίνεται μια νέα τάξη πραγμάτων για τις γυναίκες. Η μητρότητα δεν είναι πια αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση. Στο παρελθόν, η γυναίκα απαλλάχθηκε από το στερεότυπο της νοικοκυράς, τώρα φαίνεται πως αρχίζει να απαλλάσσεται και από το στερεότυπο της μητέρας. Βέβαια, ο Οζόν, από την πρώτη του ταινία, αποδομεί διαρκώς την οικογένεια.
Δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο στη δραματική κομεντί της Λίζας Τσολοντένκο «Τα παιδιά είναι εντάξει». Εδώ, ο «γάμος» δύο ομοφυλόφιλων γυναικών διέρχεται τρικυμία όταν τα παιδιά τους, που τα απέκτησαν με δωρεά σπέρματος, αποφασίζουν να μάθουν ποιος δώρισε το σπέρμα. Τα φιλιά στο στόμα της Μπένινγκ και της Μουρ είναι σαν αφρός σε μια γκέι ηθογραφία στην οποία το αίτημα της νέας οικογένειας εμβαπτίζεται στην κολυμβήθρα του πολιτικώς ορθού. Κάποια στιγμή, ένα βότσαλο πέφτει στη λίμνη και η μία εκ των συζύγων δοκιμάζεται, όπως οι άπιστες σύζυγοι στους απόλυτα συμβατικούς ετερόφυλους γάμους, για να πάει η ιστορία μπροστά. Πράγματι, τα παιδιά είναι μια χαρά, οι συμβάσεις, όμως, είναι πιο βαθιές από τα φύλα.
Δείτε
Το καταφύγιο (Le Refuge, 2009)
Κοινωνικό, ψυχολογικό δράμα του Φρανσουά Οζόν. Χαμηλότονο, λιτό και εξαιρετικά στέρεο σε ό, τι αφορά τη δραματουργία του. Μια νεαρή Γαλλίδα ξυπνάει από κώμα σε ένα νοσοκομείο έπειτα από υπερβολική χρήση ηρωίνης. Ενας γιατρός την πληροφορεί ότι ο φίλος της είναι νεκρός, από υπερβολική δόση κι αυτός, και ότι οι αιματολογικές εξετάσεις της έδειξαν πως είναι έγκυος. Μετά την κηδεία, η μεγαλοαστή μητέρα του νεκρού τής ζητάει επίμονα να διακόψει την κύηση. Η κοπέλα αποφασίζει το αντίθετο και φεύγει από το Παρίσι. Δίπλα της θα σταθεί ο αδελφός του πατέρα του παιδιού της, ένας γκέι που νιώθει ασφυξία στο περιβάλλον της οικογένειάς του. Παίζουν: Ιζαμπέλ Καρέ, Λουί Ρονάν Σουαζί, Μελβίλ Πουπό. (Προβάλλεται στις αίθουσες)
Τα παιδιά είναι εντάξει (Τhe Kids Are All Right, 2010)
Αμερικανική δραματική κομεντί της Λίζας Τσολοντένκο। Δύο ομοφυλόφιλες γυναίκες, η Ζιλ και η Νικ, συζούν μεγαλώνοντας τα παιδιά τους, την Τζόνι που ετοιμάζεται να πάει στο κολέγιο και τον Λέιζερ, που αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της εφηβείας. Η ζωή σε αυτή τη διαφορετική οικογένεια κυλάει κανονικά μέχρι την ημέρα που ο Λέιζερ και η Τζόνι ανακαλύπτουν τον άντρα που δώρισε το σπέρμα του στις μητέρες τους. Ο πενηντάρης Πολ εμφανίζεται στο προσκήνιο και ο «τέλειος γάμος» της Ζιλ και της Νικ αρχίζει να κλυδωνίζεται επικίνδυνα. Παίζουν: Ανέτ Μπένινγκ, Τζουλιάν Μουρ, Μαρκ Ράφαλο, Μία Ουασίκοφσκα, Τζος Χάτσερσον (Πρεμιέρα στις 14/10)
Πηγή: Καθημερινή, Άρθρο: Δημ.Μπούρα, Δημοσίευση 26-09-10

Η ΕΕΔΑ ζητεί να ενταχθούν τα ομόφυλα ζευγάρια στο σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης

Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) διαβίβασε επιστολή στον υπουργό Δικαιοσύνης Χαρ। Καστανίδη με την οποία ζητάει να ενταχθούν στο σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης και τα ομόφυλα ζευγάρια. Ειδικότερα, μεταξύ των άλλων, στην επιστολή της η Εθνικής Επιτροπή αναφέρει ότι το 2008, από τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης Σωτ. Χατζηγάκη είχε ζητήσει την κατάργηση των διακρίσεων σε βάρος των λεσβιακών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και τρανσεξουαλικών (ΛΟΑΤ) και την κατοχύρωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους βάσει των υπερνομοθετικών κανόνων που επιβάλλουν την εξάλειψη των στερεότυπων και των κοινωνικών προκαταλήψεων» και είχε ταχθεί υπέρ της νομικής κατοχύρωσης της ομόφυλης συμβίωσης. Ακόμη, αναφέρει η ΕΕΔΑ: «Σας υπενθυμίζουμε, άλλωστε, ότι η ΕΕΔΑ, ήδη από το 2004 με την απόφασή της «Διακρίσεις σε βάρος σεξουαλικών μειονοτήτων στην Ελλάδα και η επέκταση του πολιτικού γάμου σε ζευγάρια του ίδιου φύλου» είχε τονίσει την ανάγκη νομικής αναγνώρισης της ομόφυλης συμβίωσης βάσει των αρχών του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αφορούν το σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου και απαγορεύουν τις διακρίσεις ως προς την πλήρη απόλαυση όλων των δικαιωμάτων, πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών». Και καταλήγει η επιστολή: «Με αφορμή τις δηλώσεις σας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Βήμα FM 99,5» αναφορικά με τη σύσταση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής, η οποία θα καταθέσει προτάσεις σχετικά με το σύμφωνο συμβίωσης ατόμων του ίδιου φύλου αλλά και δεδομένης παλαιότερης σχετικής πρότασης νόμου του ΠΑΣΟΚ, την οποία και εσείς προσωπικά είχατε συνυπογράψει, σας καλούμε να προχωρήσετε άμεσα στην κατάρτιση σχεδίου νόμου που θα κατοχυρώνει νομικά την ομόφυλη συμβίωση".
Πηγή: Express.gr 04/10/10

Ζητούν απ’ τον Καστανίδη ελεύθερη συμβίωση για τους γκέι

Την εφαρμογή του συμφώνου ελεύθερης συμβίωσης και για τα ομόφυλα ζευγάρια, ζητεί η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου από τον υπουργό Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ। Χάρη Καστανίδη. Με επιστολή της προς τον υπουργό – ο οποίος με δημόσιες δηλώσεις του έχει ανακοινώσει τη σύσταση επιτροπής, η οποία θα καταθέσει προτάσεις σχετικά με το σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών – ζητεί την άμεση κατάρτιση νομοσχεδίου που να κατοχυρώνει την ομόφυλη συμβίωση. Πρόκειται για παλιό αίτημα της Επιτροπής η οποία από το 2004 είχε ζητήσει νομική αναγνώριση της ομόφυλης συμβίωσης «βάσει των αρχών του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αφορούν το σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου και απαγορεύουν τις διακρίσεις ως προς την πλήρη απόλαυση όλων των δικαιωμάτων, πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών».Παρόμοιο αίτημα είχε καταθέσει η επιτροπή και στον κ. Σωτήρη Χατζηγάκη – υπουργό Δικαιοσύνης επί Νέας Δημοκρατίας – όταν ψηφιζόταν το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης στη Βουλή.

πηγή: Πρώτο Θέμα, δημοσίευση 04/10/2010